اگر آیت‌ا... هاشمی فرمانده جنگ نبود؟

ادامه از صفحه اول/ جبران‌ناپذیری را بر آینده دفاع مقدس بگذارد. جالب است بدانید این اختلافات در آن زمان تا آنجا بالا گرفته بود که فرمانده وقت سپاه از امام تقاضای اخذ درجه امیری ارتش را هم کرده بود! در چنین شرایطی حضورآیت‌ا... هاشمی در جایگاه فرماندهی جنگ تا حدود زیادی آتش اختلافات را مهار کرد و به عنوان یک فرمانده «مرضی‌الطرفین و منصوب امام» راه تزاید اختلافات فرماندهان نظامی را مسدود کرد. آیت‌ا... هاشمی همچنین به اختلافات داخلی فرماندهان سپاه هم در آن زمان ورود پیدا کرد و با جا انداختن استراتژی انجام یک عملیات موفق برای « پایان جنگ با تعیین متجاوز در مجامع بین المللی» صحنه میدان مقاومت دفاع مقدس را از شعارهایی نظیر «فتح بغداد» زدود تا فرماندهان نظامی به یک اتحاد استراتژیک در مسیری مشخص و با هدفی روشن و دست‌یافتنی برسند. آیت‌ا... هاشمی از طرفی «مخزن‌الاسرار امین» فرماندهان نظامی هم شد و به عنوان یک فرمانده مسئولیت‌پذیر نه تنها در سال‌های پایانی دفاع مقدس، اجازه برپایی دادگاه های نظامی را نداد بلکه تا آخر عمر، خودش را سپر تمام پیکان های زهرآگین درباره پایان جنگ کرد و تمام اسراری را هم که از فرماندهان نظامی در دل داشت با خود به سرای باقی برد. شاید اگر کسی جز آیت‌ا... هاشمی فرمانده جنگ شده بود و قریب سی سال تهمت و تخریب و دروغ را درباره دفاع مقدس و پایان جنگ می‌شنید، برای خلاصی نجات خود، اسرار فرماندهان نظامی را فاش می‌کرد ولی آیت‌ا... هاشمی هرگز این‌کار را نکرد.