طالبان نزدیک به شکستی دیگر

ایران سهمی در امنیت و ثبات افغانستان دارد و حالا از امنیت پایدار در آن استقبال می‌کند. همیشه توصیه و تاکید ایران به دولت‌های مختلف در افغانستان استفاده از همه ظرفیت‌های مردمی، اقشار، گروه‌ها، مذاهب و رعایت حقوق مردم بوده است. افغانستان با ثبات و امنیت پایدار، منافع جمهوری اسلامی ایران را نیز تامین می‌کند. اکنون نگرانی ناامنی افغانستان برای ایران وجود دارد، هر قدر افغانستان ناامن و از نظر اقتصادی، معیشتی و اجتماعی بی‌ثبات باشد، سبب سرریز بیشتر جمعیت این کشور به سمت ایران می‌شود. ایران، ناخوانده میزبان چند میلیون از افغان‌هاست، ضمن قائل شدن حرمت و احترام برای این جمعیت که سال‌‌ها در ایران میهمان هستند، اگر امنیت و اقتصاد سالم به افغانستان بازگردد، آنها به کشور خود خواهند رفت و در این صورت یک دغدغه جدی ایران رفع می‌شود. اما طالبان نیز باید رویکردی به سمت ثبات، امنیت، معیشت و اقتصاد پایدار در افغانستان داشته باشد و این اتفاق نمی‌افتد مگر در صورت توجه به حقوق همه مذاهب، اقشار گروه‌ها و جریانات سیاسی. طالبان به جمع‌بندی برای حکومتداری یا داشتن یک دولت مستقل نرسیده است و آنها در حال تثبیت قدرت هستند. قرار بود آنها دولتی تشکیل دهند با رویکرد طالبان، با شعار افغانستان برای مردم افغانستان و با استفاده از همه ظرفیت‌ها، گروه‌ها و جریانات. بنابراین جامعه بین‌المللی نیز منتظر چنین اتفاقی است و اگر آنچه اتفاق می‌افتد با وضعیت جهانی امروز مطابقت داشته باشد، ممکن است برخی از کشورها طالبان را به رسمیت بشناسند، اما در غیر این صورت با واکنش منفی کشورهای مختلف جهان مواجه خواهند شد و افغانستان بیش از گذشته منزوی خواهد شد. طالبان باید دست به اقداماتی بزند تا افغانستان در انزوای بین‌المللی قرار نگیرد، افغانستان اقتصاد بسیار ضعیفی دارد، در تنگنای جغرافیای است و معیشت این کشور به همین دلایل متاثر از ناامنی‌هاست. این یک واقعیت است که طالبان بر اساس یک ایدئولوژی مشخص وارد کارزار حکومتداری شد و دنبال حکومت‌سازی از نوع ایدئولوژی طالبان است. در دنیای امروز که همه به دنبال رعایت حقوق بشر هستند و موضوع جهانی‌سازی مطرح است، رویکردهای طالبان تنها متناسب با بخشی از جمعیت افغانستان است و بخش عمده‌ای از افغانستان اساسا این نوع حکومت را قبول ندارند. اگر طالبان از شعارهای فراگیر عدول کند و بدون توجه و نگاه به دیگر اقشار جامعه حرکت کند، قطع به یقین دچار چالش و تنش‌های اجتماعی خواهد بود. همچنین در ادامه مردم مانند دوران اشرف غنی و کرزای دائما در درگیری و در سایه ناامنی زندگی می‌کنند. یک مشکل جدی برای افغانستان اینکه مردم آن سال‌هاست انتظار دارند ثباتی ایجاد شود تا در سایه آن، حداقل معیشت مردم تامین شود. به نظر می‌رسد اگر طالبان یک رویکرد جهانی با نگاه بین‌المللی به تشکیل حکومت نداشته باشند و در رعایت حقوق همه اقشار و گروه‌ها مخصوصا ازبک‌ها و هزاره‌ها نکوشد با چالش جدی مواجه خواهد بود و در نتیجه سرنوشت طالبان مانند اشرف غنی، کرزای و خود طالبان در گذشته خواهد بود.