صنعتی متکی به ممنوعیت!

آرمان ملی: بازار لوازم خانگی ایران در انحصار کامل به لحاظ ممنوعیت واردات لوازم خانگی قرار دارد با این حال این وضعیت هم تولیدکنندگان یا بهتر بگوییم مونتاژکنندگان داخلی را راضی نمی‌کند. آنها خواستار سهم بیشتری هستند و برای رسیدن به این مقصود از حذف رقبای خارجی شروع کردند. با این حال این صنعت با توجه به سابقه بدی که در ذهن مردم دارد نتوانسته است که جای خود را در خانه مردم باز کند. تولید کالای ایرانی بی کیفیت به هر زحمتی با هزینه بالا و نارضایتی مشتریان هم از کیفیت هم از قیمت و هم خدمات پس از فروش گارانتی باعث شده مردم به هر شکل ممکن به سمت خرید لوازم خانگی خارجی بروند و این حق مشتری است که بتواند براساس انتخاب آزاد کالایی را که می خواهد بگیرد نه اینکه فضا برای تحمیل کالا به مردم فراهم شود. جالب اینکه با وجود همه حمایت هایی که از این صنعت در ایران صورت گرفته و همه ادعاهایی که برای ارتقای کیفیت و خدمات در این حوزه وجود دارد همچنان این صنعت بدون حمایت و اتکای به ممنوعیت نمی تواند کارش را ادامه دهد. محمدحسین اسلامیان، نایب رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی در مورد ممنوعیت واردات لوازم خانگی در سند راهبردی صنعت لوازم خانگی اظهار کرد: ۴ سال است که در مورد کالاهای درشت لوازم خانگی واردات نداریم شرکت‌های کره‌ای هم ایران را ترک کرده و دیگر داخل ایران تولید نمی‌کنند. ما نمی‌توانیم با یک نوع کالا تمام سلایق مردم را پوشش دهیم. بنابراین نتیجه این کار آن شد که همان کالاهای خارجی که واردات آنها ممنوع شده بود به صورت قاچاق وارد کشور شدند.او ادامه داد: مگر در این ۴ سال که واردات کالاهای درشت لوازم خانگی خارجی ممنوع بود کالاهای کره‌ای در بازار موجود نبودند؟ سامسونگ و ال جی واردات آنها ممنوع شد به وفور در بازار دیده می‌شود. اگر این ممنوعیت تا ۴ یا ۸ سال دیگر ادامه داشته باشد و جایگزینی هم برای آن به وجود نیاوریم یعنی نتوانیم سطح کیفی و کمی محصولات خود را به قدر آن محصول خارجی بالا ببریم، قطعا همین کالاها در ۴ سال آینده به صورت قاچاق وارد خواهد شد. اسلامیان افزود: در یک بخشی خود کشور تولید دارد و می‌تواند نیاز داخل کشور را تامین کند همچنین به کیفیت و کمیت کافی رسیده است قبول داریم که مشابه آن کالا یا ضعیف تر از آن وارد نشود اما در مورد کالای لوازم خانگی ریز ۸۰ درصد کالاهایی که در بازار موجود هستند، وارداتی هستند. بخش زیادی را به هر دلیلی مانند نبود زیرساخت یا کمبود توان تولید نکرده‌ایم. برخی از کالاها را حتی با کیفیت کمتر هم تولید نمی‌کنیم، تولید همه کالاها در هیچ کجای دنیا مقرون به صرفه نیست. او ادامه داد: پیشرفته‌ترین کشور های دنیا که تولیدی هم هستند این طور کار نمی‌کنند که همه نیاز داخل را بخواهند از تولید کشور خود تامین کنند این اصلاً توجیه ندارد برای مثال در مورد پنل تلویزیون دو یا سه کشور در دنیا آن را تولید می‌کنند. خیلی از کشور ها قابلیت تولید پنل را دارند اما تولید برایشان مقرون به صرفه نیست و بنابراین آن را وارد می‌کنند. او همچنین تصریح کرد: اگر ما کالایی داریم که مشابه کالای خارجی است وارد نشود تا از کالای داخلی هم حمایت شود اما در مورد بعضی از اقلام اصلاً تولید داخل نداریم در این مورد اگر جلوی واردات قانونی گرفته شود قاچاق افزایش می‌یابد. نمی توان مردم را مجبور کرد که به زور کالای باکیفیت ایرانی بخرند یا اگر نبود نیاز خود را حذف کنند. این نیاز را قاچاق برطرف خواهد کرد. سید حسن حسینی شاهرودی، نماینده سابق مجلس با اشاره به برخی چالش‌های مهم صنعت مذکور عنوان کرد: در بخش‌های تولید، توزیع، واردات، قاچاق و ورود دلالان چالش‌های مختلفی برای صنعت لوازم خانگی وجود دارد. ما بعد از گذشت 43 سال از انقلاب یک سیاست منجسم و کلان در این عرصه نداشتیم. در حال حاضر بعد از این همه سال پیش نویس طرح عملیاتی توسعه صنعت لوازم خانگی کشور در وازرت صمت تدوین شده که با کمک 5 انجمن صنفی کامل شده که بعد از ویرایش نهایی و نظر وزیر جدید صمت شاهد ابلاغ آن خواهیم بود. او با اشاره به گذشته و حال صنعت لوازم خانگی در ایران توضیح داد: صنعت لوازم خانگی قبل ازانقلاب یک صنعت مونتاژ بود و برندهای خارجی را به برندهای داخلی تبدیل می‌کردند. هر چند این صنعت مونتاژ بود ولی برند آن ایرانی بود. بعد از انقلاب به دلیل تحریم و جنگ بخشی از صنایع ما از رده خارج شدند و بخش خصوصی بدون حمایت دولت در این عرصه ورود کرد. در صنعت لوازم خانگی برخلاف صنعت خودروسازی، بخش خصوصی با انگیزه و دارای عزم ملی وارد شد و توانستند در شرایط سختی که وجود داشت توانستند خودشان را بالا بکشند. در حال حاضر 1500 واحد تولیدکننده لوازم خانگی در کشور داریم که 500 مورد آن فعال هستند و چند ده برند مطرح در کشور تولیدات خرد و کلان لوازم خانگی را انجام می‌دهند. او ادامه داد: در این ایام تولیدکنندگان ما خودشان را به سطحی رساندند که محصول‌شان قابل رقابت با کالای خارجی باشد. اگر ما به دنبال استقلال اقتصادی هستیم همه باید در مسیری حرکت کنیم که تولید داخلی حمایت شود. او با اشاره به ضرورت ورود دانش فنی و تکنولوژی به کشور تصریح کرد: ما مخالف حضور برند‌های خارجی و سرمایه‌گذاری در کشور نیستیم. خارجی‌ها باید بیایند عمق ساخت داخل ما را در نظر بگیرند. ما از طریق سرمایه‌گذاری هم می‌توانیم به ساخت داخل عمق ببخشیم و هم نیاز داخل را برطرف کنیم. ما موافق سرمایه‌گذاری مولد با ریسک حداقلی هستیم. او با اشاره به مشکل رقابت‌پذیری در صنایع داخلی گفت: کالای داخلی گران فروخته نمی‌شود بلکه گران تمام می‌شود. امروز قیمت مواد اولیه از مس و فولاد و پتروشیمی چندین برابر شده است. قیمت ارز از 3500 تومان به 27 هزار تومان رسیده و هزینه‌های دستمزد و کارگری در این چند سال چند برابر شده است.