حداقل، بیش از دو دهه است و تا پایان دولت حسن روحانی، همواره در خصوص تنشزدایی در روابط بینالملل و استفاده از ابزار مذاکره در دیپلماسی، با جریانی سیاسی در کشور مشکل داشتیم. مذاکره با قدرت های بزرگ و موثر در روابط بین الملل، بویژه ایالات متحده، مذموم شمرده می شد و به تبع آن، توافق های مثل برجام، به قیمت فشار مضاعف بر کشور، افزایش تحریم، فروپاشی اقتصاد و.... در مجلس و توسط نمایندگانی با افتخار به آتش کشیده میشد! برای این رفتار مغایر با منافع ملی و توسعه کشور نیز دلائلی عجیب، اقامه میگردید. گاه اصل راهبرد مذاکره تقبیح می شد، در مواردی نتیجه مذاکره خیانت بار تلقی میشد و در برخی موارد هم مذاکره کنندگان خائن معرفی میشدند. نتیجه چنین افعال و معاملههایی با منافع و توسعه ملی کشور، ادامه تحریم و فشارهای اقتصادی و سیاسی بود که کشور هم اکنون نیز با آن به شکل پیچیده ای رو به روست و حتی دولت انقلابی! کنونی، که در ترکیب آن، تعداد زیادی از همان مخالفان مذاکره حضور دارند، نیز دیگر از نفی و ذم ابزار مذاکره، سخن نمیگوید.در همین رابطه، رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس انقلابی! بیآنکه به اصل مذاکره اشکال وارد کند، میگوید: «چارچوب مذاکرات وین ایراد دارد»جلال زاده رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، ادامه میدهد: «روش مذاکره در دولت روحانی ایراد داشت و باید پلتفرم و روش جدیدی در مذاکرات هستهای دنبال شود».این اظهارات در نوع خود، قدمی به جلوست. و بیانگر این واقعیت است، که مخالفان برجام و مذاکره و نشست وین، به درک این واقعیت رسیده اند، که بدون گفتوگو و نگاهی عقلانی و منطقی، با لحاظ منافع ملی، به روابطبین الملل، بقاء، رشد و توسعه و تامین منافع ملی و ایجاد رفاه برای ملک و ملت، در این جهان به هم پیوسته، امکان پذیر نخواهد بود. پس مذاکره برای تامین منافع و امنیت ملی، نه تنها امری مذموم نیست بلکه لازم و ضروری است. حال اگر دولت و مجلس انقلابی یکدست، به قول خودشان پلتفرم و روش جدیدی برای مذاکره دارند، بسم ا... . فقط مستحضر باشند که مردم و کشور با مشکلات عدیده و کمرشکن مواجه است و غفلت و تاخیر جایز نیست.