منافع رمزارزها و مضار خاموشی‌ها

ادامه از صفحه یک| وقتی برنامه بیمارستان‌ها به هم می‌خورد و زمانی که کسی پاسخگوی این مطالب نیست و نگاه جملگی به تولید رمزارز آنهم به وسیله نهادها و سازمان‌هایی است که لابد دستور رئیس‌جمهور سابق مبنی بر عدم تولید رمزارز تا پایان شهریورماه را نایده گرفته‌اند. طبیعی است که باور عمومی به نظام آسیب می‌بیند. بیایید مصرف سال 98، 99 و 1400 را در کفه ترازو بگذارید. زمانی که هنوز تولید رمزارز با مصرف برق وحشتناک خود وارد ادبیات مصرفی ما نشده بود و مزارع رمزارزی همانند مزارع رفسنجان که برادران چینی گرداننده آن می‌باشند، از پرده برون نیفتاده بود. چرا خاموشی نداشتیم و چرا ظرف این مدت مسئله خاموشی‌ها به دغدغه بزرگ مردم و زندگی یومیه آنان تبدیل شده است؟ سال زراعی 1400-1399 سیاه‌ترین سال زراعی است که به خاطر قطعی برق امنیت غذایی مردم را نشانه گرفته است. من نمی‌دانم وزیر نیرو که هنوز دم از صادرات برق به کشورهای همسایه می‌زند و حاضر است رقیب بندر چابهار ایران یعنی بندر گواتر پاکستان را کماکان پررونق نماید اما چابهار و دیگر مناطق در خاموشی‌های مکرر کلافه شوند، چه پاسخی به درخواست‌های امثال منِ کارآفرین دارد که فقط دستمان به آسمان است و یاوری جز خداوند نداریم. اما آه خسارت‌دیدگان هم می‌تواند موثر باشد. بیش از این آزارمان ندهید، بیش از این با سرمایه‌های ملی در بی‌برنامگی بازی نکنید و ضریب تحمل مردم را در نظر داشته باشید که اگر کاسه صبر آنان لبریز شود...