سخنی با وزرای مرتبط با فرهنگ
ایران، کشوری است با پیشینه و به درازای تاریخ! و برخلاف باور ناآگاهان یا دشمنان هویتِ ایرانی- که نام این کشور را نامی 80 ساله! میپندارند- و بهگواه پژوهشگران و اسناد تاریخی فراوان، نام «ایران» سابقهای بین هشتصد تا 2200 سال دارد که هدفم در نوشتار کنونی وارد شدن به ارائه سند در اینزمینه نیست، اما با این درآمد کوتاه، میبینم که مطالبی را خدمت وزیر پیشنهادی آموزشوپرورش و وزیر ارشاد و دیگر وزیران مرتبط با حوزه فرهنگ و آموزش عرض نمایم. جناب آقای باغگلی، نیک میدانند که یک وزیر آموزش و پرورشِ ایدهآل، افزون بر تحصیلات متناسب، باید دارای آگاهی و سواد سطحبالایی در زمینههای گوناگون علمی، اجتماعی، ادبی و سیاسی -نه لزوما بهمعنای نیروی سیاسی- و نیز توانِ اجرایی بالا باشد. شما در کارنامهتان سابقه مدیرعاملی یک بنیاد در گوشهای از کشور را داشتهاید؛ جدا از اینکه چه حال و هوایی بر آن مجموعه در امور آموزشی حاکم است- که پیبردن بدان دشوار نیست- باید گفت، که نمیتوان یک حال و هوا و یک دیدگاه تمامیتگرا را بر دستگاه عظیم آموزشوپروش کشور حاکم کرد؛ موضوعی که در سخنان شما از تریبون مجلس بهسادگی قابل برداشت بود. جنابعالی در سخنان خود در کمال شگفتی هیچ سخنی از توجه به تربیت ایرانی بهمیان نمیآورید. نیازی به یادآوری نیست که حتی در سخنان دیگر ردههای مسئولان نیز، هیچگاه بنیانهای هویتی ایرانی نادیده گرفته نمیشوند. زیرا ملتِ ساکن در یک کشور سابقه زیستنِ درازمدت در آن سرزمین را دارند و بهعنوان باشندگان (شهروندان) آن کشور شناخته میشوند. برای نمونه در گذر صدها و هزاران سال، حاکمان و نظامهای گوناگونی در شمال آفریقا حکومت کردهاند، اما نمیتوان هویت اصلی مردمان باستانی آنجا، یعنی قوم بَربَر، را نادیده گرفت که این مقدم بر هر نوع برچسب فرهنگی است که اکنون به مردمان آنجا خورده است. در سخنان جناب باغگلی لحن کاملا اقتدارگرایانه و یکسانخواهی موج میزد -که این برای منزلت رئیسجمهور هم آسیبزننده است و چه بسا بهتر است در گزینش وزیران خودشان تجدیدنظر نمایند- بهویژه آنجا که اشاره میکند که «اگر من هم رای اعتماد نگیرم، دیگر وزیر پیشنهادی رئیسجمهور نیز همین دیدگاههایی که من دارم را خواهد داشت!» این سخن، بدان معناست که تیمی با اندیشه و فلسفه کاملا نزدیک میخواهند برنامههای خود را به دستگاه آموزشوپروش ایران حاکم کنند که در تضاد با ادعای رئیسجمهور است که کابینه ایشان فراجناحی است. در این میان دانشآموزان ایرانی قرار است به مدرسه بروند و در کنار دانشاندوزی، ارزشهای ملی- دینی را هم در حد ضرورت فرابگیرند پس بیتوجهی به «هویت ایرانی» یا انکار آن، در هبچ بخشی از فرهنگ و آموزش، نه پذیرفتنی است و نه قابل معامله و این یک اصل انکارناپذیر برای هر ایرانی باشرف و میهندوستی است. نکتهای که از همه مسئولان محترم، از جمله وزیران آینده حوزه فرهنگ و آموزش، انتظار داریم و توجه به بنیانهای ملی و احترام به آن را خواهانیم.
