به نظر میرسد عدهای از مسئولان در ایران رودربایستی را کنار گذاشته و قرص، محکم، از طالبان حمایت میکنند. به عبارت دیگر حمایتشان از طالبان بیشتر جنبه حمله به غربیها و به خصوص آمریکاییها دارد. گویی آمریکاییها و غربیها مسئول به وجود آمدن همه مصیبتهایی که از هم اکنون با ورود طالبان به کابل بر سر مردم افغانستان نائل شده هستند. به جای اینکه به واقعیات بپردازند و بگویند که مصیبت مردم افغانستان از حالا به بعد با حکومت طالبان خواهد بود یقه دیگران را گرفتهاند که شما، ناتو وانگلیسیها باعث بدبختی مردم افغانستان شدهاید. در حالی که میتوان یک نظر سنجی ساده انجام داد و از مردم افغانستان پرسید که آیا شما مایل به حکومت طالبان بر کشورتان هستید؟ نتیجه آری یا نه این رفراندوم باید برای کسانی که از طالبان حمایت میکنند، بسیار پند آموز باشد. چرا که دست کم بسیاری از اقشار و لایههای شهرنشین و تحصیلکرده افغانستان از طالبان، حمایت نمیکنند. دراینکه آمریکاییها عملکردشان در تصمیم شش دانگ کابل به طالبان محل اعتراض و انتقاد زیادی است، تردیدی نیست. در داخل خود آمریکا هیچ جریانی از دولت آقای بایدن و تصمیم او حمایت نکرد. جمهوریخواهان دموکراتها، بسیاری از مطبوعات و کنگره مملو از انتقاد از تصمیم دولت بایدن هستند. هیچ کس نمیگوید که آمریکاییها در تحویل و تسلیم کابل به طالبان عمل خیلی پسندیدهای انجام دادند. اما مساله اساسی تسلط و حاکمیت تفکر طالبانیسم بر افغانستان است. حتی اگر طالبان موفق شوند و تمام مقاومتهای نظامی را در هم شکنند. حتی اگر طالبان عملا همه افغانستان را وادار به تسلیم سازند، میدانیم که کشتارهای گستردهای صورت خواهد گرفت. اما واقع مطلب آن است که اگر طالبان همچنان بخواهند به سیاستهای 20 ساله گذشته خود ادامه بدهند روزگار تلخی در انتظار مردم افغانستان خواهد بود. تندروها نیز به جای حمایت از تندروهای دیگری به نام طالبان بهتر است که به حمایت از ملت و مردم افغانستان بپردازند. چرا که این حق مردم افغانستان است که انتخاب کنند چه حکومتی میخواهند و دوست دارند چه کسانی بر آنها حکومت کنند. قطعا طالبان بخشی از آینده افغانستان خواهد بود اما نباید با حمایت از این گروه سرنوشت افغانستان را به دست آنها سپرد. بلکه باید شرایطی فراهم کرد مردم افغانستان در آزادی کامل حکومت خود را انتخاب کنند وازآزادیهای اجتماعی همچون سابق بهره مند شوند.