وقتی شرایط اقتصادی خوبی نداریم و اقتصاد ما هم مثل کرونا بیمار است، پس چه دلیلی دارد که اولاً ما اجازه بدهیم به دلایل مختلف ترددهای بین شهری و استانی انجام شود، دوماً راهکار مقابله با مسایلی که در داخل یک شهر اتفاق میافتد این نیست که صرفاً با تعطیل کردن بعضی از مشاغل مشکلات مردم شهر برطرف شود و بیماری کرونا از بین برود. درشبانه روز چقدر در کانال های مختلف صدا و سیما تبلیغات پفک، چیپس، نوشابه و سایر موارد میشود اما فقط بعضی اوقات بحث کارشناسی راجع به کرونا میشود که البته خوب است اما اینکه مرتب به مردم اخطار بدهند، اینطور نیست و این ضعف رسانه را میرساند. چطور در شرایط جنگ و بمباران کشور در هشت سال دفاع مقدس مرتب آژیر می کشیدند و مردم را مطلع می کردند اما الان این اقدام صورت نمی گیرد؟ واقعا الان شرایطی به وجود آمده است که نهادهای مربوطه باید آژیر خطر در سراسر کشور بکشند و به مردم گوشزد و آگاهیرسانی کنند. ما در هر کاری یک عزم جدی، رزمی و ملی باید داشته باشیم، به عنوان مثال خیلی بد است که نیروی انتظامی از ما بخواهد که هنگام رانندگی کمربند خود را ببندیم و تاکید داشته باشد که در غیر اینصورت شما را جریمه می
کنیم اما بعد به اخطار خود عمل نکند و فرد خاطی را جریمه ننماید. طبیعتا مردم به دستورالعمل نیروی انتظامی بیاعتماد میشوند و اشتباهات خود را ادامه میدهند. همینطور اگر ستاد ملی مبارزه با کرونا از روز اول مرتب دستورالعمل صادر میکردند و سایر نهادهای مجری با این دستورالعملها به صورت جدی برخورد و عمل میکردند، شرایط الان به شکل وضع موجود نبود. وقتی به مردم گفته میشود که حتماً در مکانهای عمومی و خیابانها ماسک بزنند اما بعد توجهی در قبال افرادی که رعایت نمی کنند، صورت نمیگیرد، مردم هم به دستورالعملها بیاعتماد می شوند. بنابراین عزم جدی در مدیریت شهری و نهادهای مربوطه باید نسبت به جمعیت ملی کشور انجام شود. الان وضعیت بسیار بحرانی و تمام استانهای ما قرمز است لذا امروز چالش اصلی مردم مواجهه با کروناست که شورای شهر و شهرداریها هم باید خود را در تهیه و خریداری واکسن برای مردم موظف بدانند و همت کنند. ضروری است که شهرداری و خصوصاً شورای شهر با تصویب یک طرح و لایحه این بودجه را از منابع خود برای واکسن تدارک ببینند حتی اگر ساخت پروژه های عمرانی و بزرگراههای خود را تعطیل کنند، لازم است در شرایط فعلی حتما برای
آرامش و سلامتی جامعه اینکار را انجام دهند، چون درحال حاضر مبارزه با کرونا برای نجات جان مردم مهمتر از ساخت فلان پارک یا خیابان است. هر چه پروتکل ها کمتر رعایت شود، مردم بیشتر بیمار می شوند و آمار فوت افزایش پیدا می کند، بر اساس نظر کارشناسان و محققین در اثر عدم رعایت پروتکل ها مردم بیشتر دچار می شوند و ویروس های جدیدتری مثل دلتا بوجود می آید که باید بتوانیم جلوی این پیشرفت را بگیریم. بعضاً درخواست تعطیلی ارایه می شود که اگر مانند تعطیلیهای قبل باشد، باید عطای آن را به لقایش بخشید، چون هیچ تاثیری نخواهد گذاشت و دردی را درمان نمی کند. چون عدهای دوباره سفر می روند و جمع افراد به دور هم زیاد میشود و قطعا ابتلا هم افزایش پیدا میکند، مگر اینکه دستگاههای اجرایی محکم وارد عمل شوند. کشور ما در شرایط بد اقتصادی قرار دارد و نان شب عدهای به کار روزانه آنها بستگی دارد اگر روز نتوانند کار کنند، شب نان برای خوردن ندارند. بنابراین حتی تعطیلی در کشورهای پیشرفته برای یک ساعت هم زیانهای هنگفتی به اقتصاد آن کشور و مردم وارد میکند. حال در نظر بگیرید در کشوری مثل ایران با این وضعیت بد اقتصادی، بحران کرونا و تحریمهای
ناجوانمردانه، ۲ هفته تعطیلی چه آسیبهایی به اقتصاد وارد میسازد.