نکاتی در مورد «افسردگی»
این روزها افسردگی یکی از شایعترین و ناتوانکنندهترین اختلالات روانپزشکی محسوب میشود که نسبت به تفکر، احساس و رفتار فرد اثر منفی خواهد گذاشت. در واقع افراد افسرده در کارکرد روزانه خود بهخصوص شغل و تحصیل با مشکل روبهرو میشوند. همچنین باید به این نکته مهم توجه داشت که افسردگی با بیکاری در ارتباط است. افراد مبتلا به افسردگی بیشتر از دیگران با بیماریهای جسمانی درگیر میشوند. از جمله علائم اصلی افسردگی میتوان به غمگینی و کاهش علاقه نسبت به انجام امورروزانه و فعالیتهای زندگی اشاره کرد. همچنین خلق افسرده، تغییر در اشتها، کاهش یا افزایشوزن، خستگی و تنبلی شدید، ناتوانی در تصمیمگیری و احساس بیارزشی از دیگر علائم افسردگی محسوب میشوند. البته علائم افسردگی حداقل باید دو هفته وجود داشته باشند. افسردگی در این روزها خلاصه به یک سن خاص مانند کودک، نوجوان، جوان و سالمند نمیشود. در واقع افرادی که تحت فشارهای مختلف روانی و جسمانی قرار دارند؛ در هر سنی ممکن است درگیر افسردگی شوند. همچنین آمارها نشان میدهد زنان بیشتر از مردان به افسردگی مبتلا میشوند. تعارضات زناشویی، عوامل رفتاری و شخصیتی، سبکهای فرزندپروری، عوامل محیطی و ژنتیکی، اعتیاد به مصرف موادمخدر و محرک و استرس در زندگی از جمله ریزفاکتورهای ابتلا به افسردگی محسوب میشوند. افرادافسرده بهطورمعمول خلق پایین دارند و احساس بیارزشی زیادی میکنند. این افراد در روابط دوستی، کاری، اجتماعی و خانوادگی با مشکل روبهرو شده و تنها میمانند. بهطورکلی این افراد از زندگی هیچ لذتی بهره نمیبرند. همچنین باید به این نکته توجه داشت احتمال ابتلای افراد افسرده به آلزایمر در سالمندی بیشتر احساس میشود. افسردگی یکی از قابل درمانترین اختلالات روانی است. در واقع ۸۰ تا ۹۰ درصد مبتلایان افسردگی به درمان پاسخ میدهند که با دارودرمانی یا رواندرمانی انجام میشود. البته داروها باید با تجویز روانپزشک و طی مدت خاص مصرف شود. برخی افراد بدون مراجعه به مشاوره و روانپزشک از روش خودیاری مانند ورزش، قطع مصرف موادمخدر، تغییر سبک زندگی و تنظیم خواب استفاده میکنند. متاسفانه با افزایش آمار افسردگی روبهرو شده ایم؛ اما درمان و کمکگرفتن برای حل این اختلال روانی هنوز در بین مردم فرهنگسازی نشده است؛ بنابراین فرهنگ کمکگرفتن از مشاور، روانشناس، روانپزشک و خانواده برای درمان این اختلال بسیار حائز اهمیت است.
