شکست آمریکایی‌ها در خاورمیانه

اشغال افغانستان توسط نیروهای خارجی و گذاشتن یک دولت یا عده‌ای بر سر حکومت نمی‌توانست باعث پایداری یک نظام سیاسی در افغانستان شود. امروز ضعف‌های نیروهای خارجی برای مقابله با گروه طالبان کاملا نمایان شده است. در اشاره کتابی تحت‌عنوان «سیاستگذاری‌های حقوق بشر در خانواده» آمده است که ما در خاورمیانه با سه‌ مولفه روبه‌رو هستیم؛ فقر‌، دولت و جامعه که مولفه‌های اصلی مردم خاورمیانه بوده و آنها را گرفتار کرده است و این سه مولفه باید با یکدیگر تعامل و تفاهم پیدا کنند تا هریک از کشور‌های منطقه خاورمیانه بتوانند به حقوق‌های مدنی در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دست پیدا کنند. من در این کتاب اشاره کرده‌ام که مداخله بیگانگان در کشورهای خاورمیانه باعث سست‌شدن امنیت کشورها خواهد شد و باعث می‌شود ‌ کشورها به عقب رانده شوند. افغانستان به‌لحاظ برخی مسائل سیاسی، اقتصادی‌، اجتماعی و فرهنگی به کشورهای خاورمیانه نزدیک است، اما شرایط افغانستان به‌طور کلی با دیگر کشورهای منطقه تفاوت دارد. تا زمانی که جامعه مدنی در افغانستان فعالیت خود را آغاز نکند، این روابط شکننده دولت و ملت در کشور افغانستان وجود خواهد داشت.آمریکایی‌ها مانند زمانی که به عراق لشکر‌کشی کردند، فکر می‌کردند که می‌توانند به‌زور اسلحه شرایط کشور افغانستان را تغییر دهند. آمریکایی‌ها درباره تجاوز به کشور‌های مختلف سابقه دیرینی دارند که در اکثر این دخالت‌های خود به کشور‌هایی مانند عراق و افغانستان با شکست روبه‌رو شده‌اند. آنها فکر می‌کردند‌ اگر در عراق مداخله نظامی کنند، عراق به یک کشور دموکراتیک تبدیل خواهد شد یا مثلا آمریکایی‌ها گمان می‌کردند‌ اگر به لیبی حمله کنند، این کشور تبدیل به یک آفریقای‌جنوبی پیشرفته خواهد شد. تجربه مداخله آمریکایی‌ها در کشور‌های مختلف نشان داد ‌نه‌تنها مداخله‌کردن در کشور باعث دموکراسی نخواهد شد، بلکه رادیکایسم یا داعش و طالبان شکل بگیرد. آمریکایی‌ها فهمیدند‌ دخالت‌شان در کشورهای مختلف رابطه معکوسی با دموکراسی خواهد داشت. آمریکایی‌ها به همین دلایل دیگر از مستقر کردن نیروهای نظامی خود در افغانستان خودداری کردند و حاضر نیستند‌ در افغانستان بابت طالبان بیشتر از این هزینه پرداخت کنند. آمریکایی‌ها در سال‌های گذشته بارها با طالبان به مذاکره پرداختند، اما نتوانستند در این مذاکرات به نتیجه‌ای برسند. آنها حتی چندین نیرو از طالبان را آزاد کردند، اما خب این آزادی‌ها نه‌تنها سودی برای آمریکایی‌ها نداشت، بلکه به ضرر آنها هم تمام شد. مجموع کشورهای همسایه هم در رابطه با طالبان خوب عمل نکردند و عمکلرد ضعیفی را برجای گذاشتند. حمله طالبان باعث شده‌ امنیت انسانی در افغانستان به‌خطر بیفتد و مردم به سمت مرزها سرازیر شوند. تجربه ثابت کرده گروه‌های افراطی هیچ‌گاه سبب برقراری امنیت در منطقه نشده اند و فقط امنیت منطقه را به‌خطر انداخته‌اند.