کابینهای ناآشنا؛ اما معنادار
آرمان ملی- امید کاجیان: با همه گمـانهزنیها لیست وزرای پیشنهادی رئیسی اعلام شد؛ لیستی که از زوایای مختلفی میتوان بدان نگاه کرد. نخستین موضوع شاید استفاده وی از گزینههای کمتر شناختهشده باشد؛ کسانی که حتی بعضا از مدیران میانی وزارتخانهها به شمار میآمدند یا چهرههایی که از ساختار وزارتخانهای دور بودهاند. میتوان گفت رئیس جمهور با این کار عملا تلاش داشته خود را دولتی متفاوت با نگاهی جدید معرفی کند؛ البته چهرههایی با سابقه وزارت هم در لیست دیده میشوند. از سویی دیگر رئیسی از گزینههایی استفاده کرده که مواضع سیاسی و جناحیشان نزد مردم کمتر شناخته شده است. هرچند با نگاهی به سوابق و رزومه این افراد میتوان دریافت که نگاه و سمت و سوی این کابینه به کدام سمت و سوست. اصولگرایی و بعضا نگاههای خاص در بین برخی از این وزرا چیزی نیست که بتوان آن را انکار کرد. در این میان نامهایی را هم میتوان پیدا کرد که سابقه حضور در لیست تحریمشدگان را دارند. در لیست رئیسی اما چند نکته دیگر نیز پیداست؛ اینکه دو نماینده مجلس در آن دیده میشود. قبلا از چهرههایی مانند علی نیکزاد، علیرضا زاکانی و قاضیزادههاشمی به عنوان
گزینههای وزارت یا حتی معاون ولی یاد میشد. زاکانی که سر از شهرداری درآورد و قاضیزاده هم که در لیست وزارت بهداشت نیست. نیکزاد هم نه وزیر راه شد، نه معاون اول؛ با آنکه رئیس ستاد رئیسی بود. نتیجه اینکه او همچنان نایب رئیس مجلس میماند. با این حال احسان خاندوزی، نماینده اصولگرای مجلس یازدهم به عنوان وزیر اقتصادش معرفی شده است؛ چهرهای ناآشنا و استاد دانشگاه. نکته دیگر سابقه حضور تعدادی از این چهرهها در نهادهای نظامی و البته مراکزی مانند آستانقدس و قوه قضائیه است. در شرایط فعلی کشــور اما چنـد وزارتخانه بیشتر مورد توجه است. نخستین آن در شرایط بد کنونی وزیر بهداشت است، دیگری وزیر اقتصاد و بعدی وزارت امور خارجه. وزارت فرهنگ و وزارت ارتباطات هم با توجه به نگرانیهایی که در مورد تندروی در این حوزه وجود داشته است به چشم میآیند. دراین میان اسامی آشنایی هم وجود دارند که آن وزارتخانهها را مورد توجه قرار دادهاند. انتخاب عزتا... ضرغامی به عنوان وزیر میراث فرهنگی و رستم قاسمی به عنوان وزیر راه؛ کسی که وزیر نفت دوره احمدینژاد و فرمانده قرارگاه سازندگی خاتمالانبیاست. در سویی دیگر محمدمهدی اسماعیلی قرار
دارد که سابقه معاونت سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری اصفهان و رئیس کمیسیونهای سیزدهگانه امنیتی و کمیسیونهای دانشجویی و کارگری و همینطور رئیس کمیسیون رسانه مرکز بررسی استراتژیک ریاستجمهوری را داشته که به عنوان وزیر فرهنک انتخاب شده است. اما عزتا... ضرغامی رئیس سابق صداوسیما، که به عنوان وزیر میراث فرهنگی معرفی شده است، بنا به نظر عدهای با توجه به سوابق رسانهایاش بیشتر با وزارت فرهنگ مطابقت داشته است. ضرغامی دراین مدت چهرهای متفاوت از جریان اصولگرایی سابق نشان داده بود. توئیتها و مصاحبههای بعضا جنجالی یا دیدارها و صبحانههای کاریاش با چهرههای سیاسی، فرهنگی، هنری و رسانهای؛ هرچند هم با اهداف تبلیغاتی برای انتخابات ریاستجمهوری 1400 به شمارمیآمد- که البته صلاحیتش هم برای نامزدی تایید نشد- از جمله مباحثی بود که از او چهرهای متفاوت ساخته است. البته اکنون نه وزارت فرهنگ؛ بلکه سازمان میراث فرهنگی کشور نصیبش شده و در صورت رای مجلس، سروکارش با بناها و میراث ملموس و ناملموس تاریخی این سرزمین است. گزینه دیگر؛ یعنی وزارت بهداشت نام بهرام عیناللهی، فوقتخصص قرنیه آمده است که از امضاکنندگان
تحدید ورود برخی واکسنهای کرونایی است؛ همان نامه سرگشاده معروف. دراین نامه آمده بود که واکسنهای شرکت فایزر و مدرنا و... میتواند عوارض ناشناخته و جبرانناپذیر داشته باشد و خواستار آن شده بودند که نوع واکسنهای وارداتی حتما مشخص شود و... . اما حالا در شرایط امروز با توجه به اوجگیری وحشتناک و بیسابقه کرونا و سخنان اخیر، مبنی بر تامین واکسن از هر طریقی و البته وعده جهانپور مبنی بر ورود 120 میلیون واکسن به کشور باید دید که چه اتفاقی خواهد افتاد و در بر همان پاشنه میچرخد یا تغییر رخ خواهد داد؟ خاندوزی به عنوان وزیر اقتصادی چهره چندان شناختهشدهای نیست. حجت عبدالمالکی وزیر پیشنهادی کار او از مخالفان پذیرش FATF است والبته مخالف با برجام. عیسی زارعپور وزیر پیشنهادی ارتباطات به عنوان معاون قوه قضائیه و رئیس مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضائیه دارای پسادکترای علوم و مهندسی کامپیوتر است. او در دوره احمدینژاد رئیس مرکز توسعه فناوری اطلاعات وزارت ارشاد بوده است. برخی میگویند او از اعضای علیالبدل هیات مدیره جمعیت توسعهگران فضای مجازی پاک است.مسالهای که با توجه به طرح صیانت از فضای مجازی مجلس سوالاتی
را برمیانگیزد.
انتخاب قابلتامل در وزارت خارجه
یکی از انتخابهــای قابلتامل رئیسی درمورد انتخاب وزیر امور خارجهاش است؛ نه از سعید جلیلی در آن خبری است و نه علی باقــریکنــی . او حسین امیرعبداللهیان را به این سمت برگزیده اســت؛ کسی که در همان وزارت خارجه دولت حسن روحانی هم فعالیت میکرده است. مدتی را معاون وزیر خارجــه بوده و بعد هم البته از قرار با برخی اختلافنظرها با ساختار وزارت خارجه و ظریف، از آنجا به امور بینالملل مجـلس رفته است. این نشان میدهد امیر عبداللهیان را نــه میتوان شخصی با همان تفکر وزیر خارجه دولت قبــل ارزیابی کرد و نه او را مانند چهرههایی مانند سعید جلیلی و... دید. شاید این هم نشان از تیزهوشی خاص در انتخاب امیرعبداللهیان به عنوان وزیر پیشنهادی خارجه باشد؛ گزینهای بینابینی. بسیاری با توجه به کنارهگیری سعید جلیلی در انتخابات 1400 و همراهی و همگامیاش با رئیسی، در انتخابات این مساله را مطرح میکردند که احتمال دارد سعید جلیلی به عنوان معاون اول یا وزیر خارجه وی معرفی شود. بعد از این، زمانی که رئیسی، علی باقریکنی، مذاکرهکننده ارشد هستهای در دوره جلیلی و دولت احمدینژاد را به جلسات مذاکرات و دیدارهای پایانیای که ظریف
داشت، میفرستاد یا او را به عنوان شخصی که قرار است روال مذاکرات احیای برجام را از سوی ظریف پیگیری کند، معرفی کرد، بسیاری این مساله را مطرح کردند که احتمالا تنها وزیر از پیش مشخص شده رئیسی، علی باقریکنی به عنوان وزیر خارجه است؛ اما حالا عدمانتخاب جلیلی و علیباقریکنی، میتواند این پیام را منتقل کند که احتمالا او به دنبال تداوم مذاکرات و نرمش بیشتر در آن است؛ البته نه کاملا به همان سبک و سیاق دولت روحانی. رئیسی در مجموع برخلاف تصورات خیلیها کابینهای چیده است که قضاوت درموردش هنوز زود است؛ هرچند میتوان سیگنالهایی هم از آن گرفت. کابینهای که خیلیها در آن سابقه وزارت ندارند یا اگر داشته باشند در آن وزارت مربوطه نبوده و... . اگر چه برخی از آنها به بعضی نهادهای خاص و البته بدنه اصولگرا متصل هستند؛ اما موضعگیریهای شفاف رسانهای دراین حوزه کمتر کردهاند، هر چند با جستوجو در بعضی عملکردها و سوابق میتوان کم و بیش به گرایشهای فکری آنها پی برد. کابینه فعلی قطعا چیزی نیست که اصلاحطلبان را راضی کرده باشد. اما کمتر کسی هم از نارضایتی عمیقش دراین باره سخن گفته است. بسیاری تلاش میکنند فعلا تا نتیجه
نهایی و البته اقدامات وزرا موضعی نسبت به دولت رئیسی نگیرند.
