مشکلات «کشتی آزاد» در المپیک

ابتدا باید به کشتی‌گیران و اعضای کادرفنی تبریک بگویم، کشتی ایران در این رقابت‌ها ۴ مدال کسب کرد. دو مدال در «فرنگی» و دو مدال در «آزاد» به‌دست آمد و جای خوشحالی دارد که تیم‌ملی با دست‌خالی به ایران بازنگشت. اما با این حال انتظار از کشتی بیشتر از این حرف‌ها بود. ۱۱ ملی‌پوش در این رقابت‌ها به میدان رفتند. ۱۰ مربی و سرپرست تیم همراه بودند. از چنین کاروان پرباری انتظار مدال بیشتری می‌رفت که متاسفانه محقق نشد. در المپیک ۲۰۱۲ لندن کشتی ایران صاحب ۶ مدال شد. مدال طلای آن در بخش کشتی‌فرنگی گرفته شد و هنوز سرمربی‌ای که در لندن هدایت تیم را بر عهده داشته در این دوره از المپیک هم مربیگری کرده است. بنابراین اگر بخواهیم نسبت به دوره گذشته مقایسه کنیم، عملکرد ضعیف‌تری داشتیم. در کشتی‌آزاد هم شرایط به همین‌صورت است. ما در دوره قبلی سه مدال طلا، نقره و برنز داشتیم که الان تنها مدال نقره و برنز را در اختیار داریم. این نشان می‌دهد که عملکرد تیم نسبت به دوره گذشته افت کرده است. به‌نظرم تنها مشکل تیم‌ملی بدنسازی نبود، بلکه کشتی‌گیران به‌لحاظ تاکتیکی و روحی هم دارای ایراداتی بودند که به‌راحتی فرصت کسب مدال‌آوری را از دست دادند. این عملکرد نشان می‌دهد که کشتی‌گیران هنوز روح المپیکی نداشتند وگرنه در این میدان بزرگ به این راحتی فرصت‌سوزی نمی‌کردند. کسانی‌که همراه تیم‌ملی در المپیک حضور داشتند از قهرمانان گذشته بودند که خودشان در این میدان‌ها مدال‌آوری کرده بودند، اما نتوانستند کاری از پیش ببرند. به‌نظرم الان باید اعضای کادرفنی نسبت به عملکرد خود پاسخگو باشند و پیشکسوتان هم نظرات خود را مطرح کنند. الان کسی نمی‌گوید کادرفنی تغییر کند، بلکه آنها باید اشتباهات خود را بپذیرند و راه‌چاره‌ای برای آن بیندیشند. صحبت‌های هم که کارشناسان و پیشکسوتان کشتی مطرح می‌کنند به‌عنوان انتقاد در نظر نگیرند. کسی با کسی دشمنی ندارد، بلکه همه هدف‌ها ما کمک به کشتی ایران است. به‌نظرم با تغییر سرمربی و رئیس فدراسیون اتفاقی نمی‌افتد. باید طرزفکرها در این فدراسیون تغییر کند. این تصور که اگر انتقادی صورت می‌گیرد به این خاطر است که آنها دشمن فدراسیون فعلی هستند اصلا درست نیست. طرزفکرها باید قانون‌مند باشد. در نحوه انتخابی تیم‌ملی باید قانونمندی رعایت شود وقتی انتخابی برگزار نمی‌شود و مشخص نیست کشتی‌گیر یا مربی چگونه انتخاب می‌شود، مربیان سازنده که کشتی‌گیران قابل‌قبولی مثل محمدرضا گرایی را تربیت کرده‌اند باید در بدنه کشتی حضور داشته باشند. وقتی انتخابی تیم‌ملی برگزار نشود ما به‌راحتی پشتوانه‌های خود را هم از دست می‌دهیم.