ادامه از صفحه اول/ مضافا اینکه دولتها هیچوقت بهتنهایی درباره پرونده هستهای تصمیمگیرنیستند و این جزو سیاستهای کلان نظام است که در سطوح بالاتر نسبت به آن تصمیمگیری میشود. پیشبینی میکنم در روزهای آینده ایران کموبیش مواضع سختتری را در مقابل مذاکرات اتخاذ میکند، شرایط خودش را پررنگتر و با صدای بلندتری اعلام خواهد کرد و روند مذاکرات حداقل در شرایط کوتاهمدت کند میشود ولی نهایتا پروندهای نیست که بتوان به این صورت آن را نگه داشت. چون به بحث امنیت بینالملل ارتباط و در شورای امنیت هم سابقه دارد و تعدادی قطعنامه هم پیراموش صادر شده است. لذا موضوعی نیست که فقط در بحثها و جدلهای سیاسی داخلی بخواهیم، کنار بگذاریم یا به آن بپردازیم، بلکه مسالهای است که با مقوله صلح و امنیت بینالملل گره خورده و بهراحتی میتوانند پیرامونش اجماع صورت گیرد و مشکلات ما را بیشتر کنند؛ بنابراین ملاحظات زیادی درباره این پرونده وجود دارد، پرونده بسیار حساس و پیچیده است و نهایتا باید ما به نوعی مدیریت کنیم که در مقوله پیوند با صلح و امنیت بینالمللی، ایران متحمل ضرری نشود؛ مثل قطعنامههایی که قبلا صادر شده بود وحتی میتواند تندتر از آن هم در رابطه با این پرونده تصویب شود. بنابراین حتما یک تیم کارشناسی قوی در دولت جدید هم مسئول پیگیری، بررسی و اتخاذ تدابیر لازم و سیاستهای مهم این پرونده خواهند بود. از طرفی این روزها موضوع حمله به کشتی اسرائیلی در دریای عمان نیز مطرح است. مسائل مربوط به صلح و امنیت جهانی همه به هم مرتبط است و کشورهایی که بازیگر مهم بینالمللی هستند، بهخصوص در اعضای دائم شورای امنیت، اینگونه مسائل را با دقت رصد و در موردش سیاستگذاری میکنند و بهنظر موضوع نگرانکنندهای است و پاسخهای ما تا بهحال فقط مباحث کلی بوده که توطئهای است که ایران را دارند بیجهت به چنین اقدامی متهم میکند؛ ولی باید تلاش شود با زبان دیپلماتیکی که بتواند دنیا را متقاعد کند و همچنین اسناد و مدارک از خود رفع اتهام کند و با ادبیاتی مطرح شود که روی افکار بینالمللی تاثیرگذار باشد. ایران با متقاعدکردن افکارعمومی و بینالمللی، اقدامات جریانهایی که در دنیا دنبال ایجاد تنش و جنگ هستند را خنثی و مهار و دیپلماسی خود را در این موضوع خیلی بیشتر فعال کند.