«تکواندو» پیش از المپیک باخته بود

درباره عملکرد ضعیف تیم‌ملی تکواندو در مسابقات المپیک توکیو باید بگویم از نتایجی که در المپیک به‌دست آمد، بسیارناراحت هستم. این شکست‌ها سنگین و غیرقابل باور بودند. متاسفانه مشکل اصلی تکواندو ایران نبود برنامه و عدم کارهای زیربنایی است. ما نمی‌توانیم در تکواندو یک‌شبه به هدف برسیم. در حال حاضر تا المپیک بعدی تنها سه‌سال زمان باقی مانده و مشکل اصلی بعداز مسابقات المپیک است که رنکینگ تکواندوکاران اعلام می‌شود و عملا هیچ تکواندوکاری در رنکینگ نداریم. متاسفانه در تکواندو ایران افراد محدود شدند. تکواندوکاران به اردوهای تیم‌ملی دعوت نمی‌شوند و در نتیجه کار سخت شده است. نتیجه آن هم ناکامی در کسب مدال در المپیک است. قطعا با عذرخواهی چیزی تغییر نمی‌کند. ۵ سال پیش در جریان مسابقات المپیک ریو، تکواندو ایران نتیجه نگرفت و الان دوباره در المپیک توکیو هم نتیجه‌ای که مورد انتظار جامعه تکواندو بود محقق نشد. البته من معتقدم ما پیش از مسابقات المپیک نتیجه را باخته بودیم. تکواندوی ایران در اصل در مسابقات بلغارستان و قهرمانی آسیا و پس از آن در المپیک باخت. سال‌هاست که درهای فدراسیون بسته است و کارشناسان فنی و بازیکنان مطرح نمی‌توانند در مورد تکواندو اظهارنظر کنند. زمانی‌که بسحاق و هادی ساعی از تیم‌ملی رفتند زنگ خطر برای تکواندو به‌صدا درآمد. این افراد چرا از تیم‌ملی رفتند و چرا آمده‌ بودند؟! مگر آنها برای کمک به تیم نیامده بودند؟ چه اتفاقی افتاد که در نهایت باعث شد آنها از تیم‌ملی جدا شوند؟! پنج سال پیش وقتی در المپیک ریو، تیم‌ملی تکواندو نتیجه نگرفت. از من سوال می‌پرسیدند که آیا باید در راس ریاست فدراسیون تغییراتی صورت بگیرد یا خیر؟ من معتقدم باید تفکرات فدراسیون تغییر کند. پولادگر شاید مدیرورزشی خوبی باشد اما تفکراتی دارد که در حال حاضر پاسخگویی جامعه تکواندو نیست. در المپیک پکن هادی ساعی مدال‌آور المپیک شد و در آن زمان مدیریت پولادگر بسیار خوب بود، اما رفته‌رفته شرایط تغییر کرد. یکی از مهمترین مشکلات فعلی تکواندو این است که افرادی در کنار رئیس فدراسیون هستند که به او مشاوره‌های خوبی نمی‌دهند. شاید او به‌عنوان رئیس فدراسیون تلاش بسیار زیادی می‌کند اما تا وقتی‌که تفکراتش تغییر نکند و کارشناسان و اهالی فن تکواندو در فدراسیون حضور پیدا نکنند چنین نتایجی رقم می‌خورد.