آسیب صدا و سیما به انسجام ملی

ادامه از صفحه یک| سیاست‌های وسایل ارتباط جمعی بسیار اثرگذار بر این جریانات است و صداوسیما به‌عنوان رسانه ملی در این امر نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. باقی رسانه‌ها هم آن طور که باید و شاید نقش خود را ایفا نمی‌کنند و در نتیجه این دردسرها ایجاد می‌شود. واقعیت این است که بخش زیادی از مردم نگاهشان با نگاه حاکم بر صدا‌و‌سیما متفاوت است و نباید واقعیات جامعه انکار شود که در دراز‌مدت به زیان همه از جمله خود صدا‌و‌سیماست. در رسانه‌ها باید با تغییر سیاست این نگاه‌های سلبی به گروه‌های اجتماعی مختلف را کنار بگذارند و با به رسمیت‌شناختن دیدگاه‌های مختلف به وحدت ملی کمک کنند؛ چراکه با گذر از وقایع تاریخی ناخوشایند حالا ایران اجتماعی است پر از تنوع قومی و فرهنگی با نحله‌های فکری مختلف که در چنین کشوری روی آوردن به انحصارگرایی برای انکار واقعیت تنوع اجتماعی و سیاسی به اجبار یا به دروغ به جعل اخبار و پنهانکاری وادار می‌شوند که این اقدامات در هیچ‌جایی از دنیا منجر به نتیجه مطلوب نشده است. انحصار‌گرایی در تولید و مصرف اطلاعات زیان‌بخش است و بزرگ‌ترین صدمه آن از بین بردن انسجام ملی است که یکی از بزرگ‌ترین دردهای ملت ما در طول تاریخ بوده است، از نشانه‌های بارز آن به حکومت حاکمان غیرایرانی بر کشور می‌توان اشاره کرد. همواره در طول تاریخ دیده‌ایم که انحصارگرایی در نهایت از جانب اعضای همان گروه سیاست‌گذار به فروپاشی انجامیده است.