منافع اکثریت مردم، ‌بخشی از همان منافع ملی است

آرمان ملی- امید کاجیان: «مردم ایران نسبت به وصایای امام دوگانه عمل کرده‌اند»؛ این اظهارات حجت‌الاسلام علی سعیدی است که بعد از مطرح شدنش البته با واکنش‌هایی از سوی برخی رسانه‌ها نیز همراه بوده است. او در جایی با بیان اینکه «اولین‌بار است که پس از ۳۲ سال منافع شخصی مردم با منافع ملی همسان شده و به رئیس‌جمهوری رأی داده‌اند که هم حافظ منافع ملی و هم حافظ منافع شخصی است». وی گفته است: «مردم درباره وصیت دوم امام کمی ضعیف و ناقص عمل کرده‌اند؛ زیرا گرفتار تضاد بین منافع ملی و شخصی می‌شوند و گاه به جای در نظر گرفتن منافع ملی به کاندیدایی رأی داده‌اند که به آنها امتیاز بیشتری داده و رأی مردم به روسای‌جمهور به گونه‌ای نبوده که این منتخبان به میراث امام پایبند باشند.» اظهاراتی که از ابعاد مختلفی می‌تواند مورد بحث باشد. اگر از نقدهای مطرح شده تا به امروز مانند اینکه از دید عده‌ای با این گفته‌ها درواقع تمامی روسای‌جمهور قبلی و البته انتخاب‌های مردم به زیر‌سوال رفته‌اند، بگذریم؛ آن‌هم با توجه به اینکه همواره روسای‌جمهور از جایگاه فرادستی مورد احترام و تایید بوده‌اند و وقتی گفته شده میزان رای ملت است از قرار با این اظهارات سعیدی در تناقض است. اما باید از چند حیث دیگر این گفته‌ها در کمال احترام قابل نقد هستند. نخست اینکه سعیدی بخشی از اتفاقات انتخابات 1400 را نیز باید مشاهده کند. با مشاهده و پذیرش این بخش مغفول واقع شده آن وقت باید به این سوال پاسخ داد که آیا اساسا این بار درانتخابات 1400 به قول او همان مردم همیشگی برخلاف گذشته بین منافع شخصی و ملی‌شان توانسته‌اند همخوانی ایجاد کنند؟ ‌آنچه تغییر چشمگیری داشته میزان مشارکت در کنار میزان آرای باطله بوده است. آنگونه که مقامات داخلی کشور می‌گویند عدم‌مشارکت بالای 50 درصد و رای دوم باطله را داشته‌ایم. پس عملا آن گروهی که به قول سعیدی انتخاب‌هایشان در این 32 سال به سمت منافع شخصی سوق پیدا می‌کرده و درست نبوده است‌، احتمالا این‌بار اصلا انتخاب نکرده‌اند؛ موضوعی که باید پیامی به مراتب رساتر از انتخاب‌های گذشته که حجت‌الاسلام سعیدی روسای‌جمهور برگزیده آنها را چندان نمی‌پسندیده است، مخابره کرده باشد، نه آن چیزی که امروز ایشان می‌گویند. از سویی البته حجت‌الاسلام سعیدی باید موضوع بحث‌برانگیز حذف برخی چهره‌ها را نیز در این انتخابات در نظر بگیرد. موضوع دیگر اساسا خود این جمله است که «مردم گرفتار تضاد بین منافع ملی و شخصی می‌شوند و گاه به جای در نظر گرفتن منافع ملی به کاندیدایی رأی داده‌اند که به آنها امتیاز بیشتری داده و رأی مردم به رؤسای‌جمهور به‌گونه‌ای نبوده که این منتخبان به میراث امام پایبند باشند.» مگر منافع ملی را می‌توان چیزی جز منافع مردم تعبیر کرد؟ وقتی اکثریت مردم خواهان همان به اصطلاح امتیازاتی هستند که سعیدی بدان اشاره می‌کند این یعنی همان منافع ملی. منافع ملی جدا از منافع مردم نیست. چیز‌ی که مردم را شاد می‌کند بخشی از منافع ملی خواهد بود. آزادی‌های اجتماعی، شکوفایی اقتصادی، تعامل با کشورهای دنیا‌، پرهیز از تندروی یا حل مشکلات بیکاری و مسکن و... را مگر می‌توان به عنوان امتیازات شخصی مردم از منافع ملی جدا کرد؟ منافع شخصی مردم وقتی در قالب خواست اکثریت آنها درآید همان منافع ملی است. ‌مگر می‌شود منافع ملی را در مقابل خواست منافع اکثریت ملت تعبیر کرد؟

برخلاف اقدام رئیسی

اظهارات اخیر سعیدی در این باره البته برای رئیس‌جمهور آینده ایران آیت‌ا... رئیسی نیز یک چالش می‌تواند بیافریند. رئیسی از قرار با آگاهی از نگاه‌های افکار عمومی در‌صدد ترمیم مساله برآمده و در فکر اعتمادسازی برای آن 70 درصدی است که به او رای نداده‌اند. وی با برقراری جلسات و تماس‌های تلفنی با جناح‌های اصلاح‌طلب و حتی برخی از شخصیت‌هایی که بعضا به دلیل فعالیت‌های سیاسی در زندان بوده‌اند، از آنها نظر‌خواهی کرده و خواستار ارائه راهکار و همراهی از سوی آنها با دولت شده است؛ نوعی دست دوستی به جناح رقیب یا برخی چهره‌های فرهنگی مخالف. نیت این کار رئیسی را هر چیزی که بدانیم می‌تواند حرکتی در جهت اطمینان‌بخشی و اعتماد‌سازی بخش قابل‌توجهی از مردم باشد. حال آنکه اظهارات اخیر حجت‌الاسلام سعیدی نقطه مقابل این تلاش است و چه‌بسا این قبیل اظهارات مانع شکل‌گیری و همراهی افکار عمومی مردم با رئیسی بوده و جو را ملتهب کند. حجت‌الاسلام سعیدی با توجه به جایگاه ویژه‌اش نیز نباید اظهاراتی را مطرح کند که خدای نکرده جانبدارانه و جناح‌بندی تعبیر شود؛ نکته‌ای که از قرار ایشان در اظهارات اخیر بدان کمتر توجه داشته است. پیام اکثریت مردم در انتخابات 1400 کاملا روشن بوده است؛ پیامی که نمی‌توان آن را نادیده انگاشت و با برخی گفته‌ها از آن به راحتی عبور کرد یا با بعضی اظهارات به جای حرکت در مسیر اعتماد‌سازی بر جدایی‌ها و قهرها افزون کرد و بخش بزرگی از مردم ناراضی را به نارضایتی بیشتر سوق داد. به نظر می‌آید در این باره و در راستای تکریم رای مردم باید با دقت بیشتر از تریبون‌ها سخن گفت .