وارد سینمای تجاری نشدم

موزه سینمای ایران در سلسله گفت‌وگوهای تاریخ شفاهی خود به مناسبت زادروز ابوالفضل پورعرب در اول تیرماه گفت‌وگوی مفصلی با این بازیگر انجام داده است که در ادامه بخش‌هایی از آن ‌را می‌خوانید. ابوالفضل پورعرب با بیان اینکه بخش عمده‌ای از عمرش در سینما گذشته است، گفت: سرپل جوادیه یک سینما وجود داشت که پدرم با صاحب سینما دوست بود و ما به‌صورت رایگان فیلم‌ها را در آنجا می‌دیدیم. وی با اشاره به دعوت از او برای حضور در فیلم «روزواقعه» افزود: برای ایفای نقش در فیلم «روزواقعه» از من دعوت کردند، از آنها سوال کردم چه کسی قرار بود نقش موردنظر را ایفا کند و گفتند خسرو شجاع‌زاده که 20دقیقه از این فیلم هم ساخته شده بود اما به‌دلایلی او نتوانسته بود برای ادامه‌اش حضور داشته باشد. پورعرب عنوان کرد: مصطفی طاهری و محمدرضا شریفی‌نیا برای حضورم در این فیلم زنگ زده بودند و من خوشحال شدم. نزد خسرو شجاع‌زاده رفتم تا از او اجازه بگیرم، چون در سال ۶۰ هر 2 کارمند تلویزیون بودیم و او در پاسخ به من گفت: «برای تو خوب است که این نقش را بازی کنی»، من از لحن صحبت او خیلی ناراحت شدم، عذرخواهی کردم و از حضور در این فیلم انصراف دادم. پورعرب با اشاره به فیلم «عروس» نیز گفت: دفتر مهاب‌فیلم در فیشرآباد بود از آنجا با بهروز افخمی تا خیابان آزادی و از آنجا تا خیابان سئول که خانه او بود پیاده رفتیم و او درباره نقش برای من توضیح می‌داد. ۲ ماه گذشت و افخمی به من گفت اگر تا فردا که می‌خواهد فیلم را کلید بزند نتوانم نقش را بازی کنم فرد دیگری را جای من می‌گذارد. تا نیمه‌های شب درباره نقش فکر کردم و بالاخره توانستم ساعت سه‌ونیم، نیمه‌شب به نقش موردنظر او برسم و فردای آن روز قرارداد فیلم «عروس» را بستم. وی ادامه داد: یادم می‌آید سکانس‌هایی که در فیلم سینمایی «عروس» با نیکی کریمی در ماشین بازی داشتیم؛ ظاهرا یک نفر باید در صندلی عقب ماشین حضور داشت. پورعرب در ادامه بیان کرد: آداپته‌شدن من با این فضا، باور این سینما و تئاتر خیلی سخت بود. یک استاد سخت‌گیری به‌نام محمود استادمحمد داشتیم که به من می‌گفت «سینما را به‌خاطر علاقه‌ات کار کن؛ اما تئاتر را برای تجربه بازی‌ات انتخاب کن زیرا تئاتر خانه توست» و من هم ارتباطم را با بازیگران و دوستان تئاتر حفظ می‌کردم. وی با بیان اینکه آداپته‌شدن من با سینما یعنی دورشدن از تئاتر، گفت: در سال‌هایی دائم سر بازی در فیلم‌های سینمایی بودم به همین دلیل ارتباطم با تئاتر کمتر شده بود و این موضوع به‌شدت اذیتم می‌کرد ضمن اینکه ما معلم ارتباط نداشتیم که به ما بگوید در شرایط متفاوت باید چگونه رفتار کنیم و اینها همه تجربیاتی بود که ما باید کسب می‌کردیم. پورعرب ادامه داد: به اعتقاد من فیلم‌های حسین فرحبخش تجاری نبود، فیلم بود، حادثه‌محور بود که من بازی کردم و به هیچ وجه نگاهم این نبود که وارد سینمای تجاری شوم. اگر فیلم‌های او فروش خوبی داشت فیلم‌هایی مانند «عروس»، «آوازتهران»، «2روی سکه» و… هم فروش خوبی داشتند و نمی‌توان گفت این فیلم‌ها، فیلم‌های تجاری بودند ضمن اینکه من هم نمی‌خواستم وارد سینمای تجاری شوم. وی با بیان اینکه آشنایی‌ها و دوستی‌ها موجب می‌شد که به خیلی از کارگردان‌ها نتوانم نه بگویم، گفت: من و جمشید هاشم‌پور سالی ۷ فیلم بازی می‌کردیم که بسیار هم سخت بود. قصه‌ها را می‌خواندم و خوشم می‌آمد و بحث مالی هم خیلی برایم اهمیت نداشت، درواقع در مسیر سینما قرار داشتم و دوست داشتم در سینمایی حضور داشته باشم که با روحیات مردم سازگارتر باشد. امروز هم برای پذیرفتن نقش‌ها به این موضوع اهمیت می‌دهم. پورعرب اظهارکرد: چند سال بعداز همکاری با افخمی در فیلم «عروس» می‌خواستم خانه بخرم از بهروز افخمی ۸۰۰ هزار تومان قرض گرفتم، او محبت کرد و این پول را به من داد و در تاریخی که مشخص کرده بودیم به او برگرداندم.

بیشتر در سینما کار می‌کنم

پورعرب با بیان اینکه اصولا در سینما فعالیت و کمتر در تلویزیون حضور دارد، افزود: در سریال‌ها خیلی حضور پررنگی نداشتم. یادم می‌آید برای سریال «تنهاترین سردار» درباره زندگی امام‌حسن‌(ع) دعوت شدم که به نوعی نذری بود که باید ادا می‌کردم و آن‌را خیلی دوست داشتم. در مجموع تعداد سریال‌های تلویزیونی‌ام زیاد نبوده است. وی یادآور شد: بسیاری از آثار را بازی نکردم اما فیلم‌ها و سریال‌هایی که ایفای نقش کردم را دوست داشتم و پای دوست داشتنم هم ایستاده‌ام؛ یعنی حتی اگر هم بد بوده و یا فروش خوبی نداشته، من نقشم را دوست داشته‌ام. پورعرب درباره بیماری‌اش توضیح داد: یک سریالی با سعید و حمید نعمت‌ا... کار می‌کردم یک روز افسانه بایگان به من گفت چهره‌ات عوض شده است و همانجا یک دکتر برای معاینه من آوردند. ساعت ۱۰ شب بود که من را به بیمارستان بهمن بردند، همان شب بستری شدم و تشخیصشان این بود که سرطان دارم. در ابتدا خودم هم باور نمی‌کردم و مجبور شدم کار را رها کنم. وی با بیان اینکه پروسه بیماری‌اش ۵ سال طول کشید، تصریح کرد: دیگر به کار در سینما فکر نمی‌کردم زیرا بیماری‌ام‌ سرطان و آخرش مرگ بود همه تلاشم این بود که مادرم متوجه بیماری‌ام نشود تا اینکه فریدون جیرانی در برنامه سینمایی که شب‌ها اجرا می‌کرد گفت برای ابوالفضل پورعرب که در بستر بیماری است دعا کنید و مادرم که برنامه‌های سینمایی را دنبال می‌کرد، متوجه شد. پورعرب ادامه داد: در آن روزها مردم زیادی به بیمارستان برای دیدن من می‌آمدند اما نمی‌توانستند داخل بیایند زیرا بیمارستان اجازه نمی‌داد، پسرم را می‌فرستادم تا از مردم تشکر و عذرخواهی کند. توجه می‌کردم که چه کسانی برای عیادت من می‌آیند تا اینکه محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت برای عیادتم آمد. یادم می‌آید گفتم «هیچ فردی نیامد تنها رئیس‌جمهور آمد و ضرغامی نیامد»؛ این جمله من تیتر شده بود البته بعدا با آقای ضرغامی صحبت کردم و دلخوری‌ها برطرف شد. وی گفت: در همان زمان از شیراز هم برای بیماری کبدم به بیمارستان آمده بودند و اینکه هر دو بیماری‌ام باهم بخواهند عمل شود سخت بود تا اینکه عکس گرفتند، رادیولوژی انجام شد و دکتر گفت معجزه شده و کبدم دیگر مشکلی ندارد. درواقع خدا به مادرم رحم کرد که تنها بود و من برای او باقی ماندم. وی درباره سریال «شهرزاد» افزود: شهاب حسینی و آقای فتحی را بسیار دوست دارم اما به‌دلیل اینکه قصه عوض شد نتوانستم بازی کنم .پورعرب در پایان با بیان اینکه متولد اول تیرماه سال ۱۳۴۰ است، بیان کرد: در شهرری در یک خانواده کارمندی که پدرم کارمند آموزش‌وپرورش و مادرم خانه‌دار بود به‌دنیا آمدم. بعداز سال‌ها دلم می‌خواهد برای کسانی‌که مخاطب من هستند آرزویی کنم. امیدوارم خوب زندگی کنند بیماری کرونا از بین برود، مردم خوب زندگی کنند، بیشتر یکدیگر را ببینند و درک کنند.