صحنه تئاتر ترک‌کردنی نیست

بسیاری معتقدند که با شیوع کرونــا و وضعیتی که شکل گرفت آینده تئاتر برای همیشه دچار تحول شده است، عدم حمایت‌های لازم در تئاتر بسیاری از اهالی این هنر در شــرایط حاضر به لحاظ معیشتــی از وضعیت مناسبی برخوردار نیستند و با طولانی‌شدن این شرایط به‌دنبال پیداکردن راه‌ها، اقدامات و ایده‌های موثر، برای رهایی از این وضعیت هستند. گیتی قاسمی بازیگر سینما، تلویزیون، بازیگر و کارگردان تئاتر دارای آثاری از جمله نمایش «اتاق عروس»، «آبی مایل به‌صورتی»، سریال‌های «زیرخاکی2»، «پایتخت یک»، فیلم‌های سینمایی «جان‌دار» و «سدمعبر»، در گفت‌وگو با «برنا» معتقد است: واکسیناسیون عمومی راهکاری برای رونق تئاتر است و اگر همه واکسینه شوند ترس و استرسی برای تماشای تئاتر ندارند. وضعیت تئاتر دوباره به شرایط قبل برمی‌گردد هرچند با استقبال کمتری از طرف مخاطب مواجه خواهد شد.

پیش‌بینی شما از آینده تئاتر در روزگار کرونایی چیست؟ آیا با وضعیت کنونی تئاتر می‌توان به این امیدوار بود که روزهای پیش از کرونا دوباره برگردد؟

به‌نظرم تئاتر دوباره به شرایط اجراهای زنده قبل برمی‌گردد ولی با استقبال کمتری از طرف مخاطب مواجه خواهد شد. البته ترس مردم از شیوع کرونا طبیعی است ولی می‌توان با احتیاط، فاصله و ماسک به تماشای تئاتر رفت. چون معتقدم نمی‌توان صحنه تئاتر را ترک کرد. حتی با وجود اینکه حدود یکسال‌ونیم در تئاتر فعالیتی نداشته‌ام ولی مطمئن هستم با وجود خطرات احتمالی کرونا روی صحنه خواهم رفت.

با توجه به شرایط کرونایی تا مدت‌ها نمی‌توان امیدوار بود که سالن‌های تئاتر به شرایط عادی بازگردند، به‌نظر شما ایده‌هایی چون تئاترهای خیابانی می‌تواند ناجی باشد تا تئاتر و فرهنگ تئاتررفتن از یاد نرود؟

اجرای خیابانی را به‌شدت تایید می‌کنم با توجه به اینکه نمایش تئاتر با امکانات صوتی لذت اجرای زنده تئاتر روی صحنه را ندارد و باورپذیری آن کمتر است تئاترخیابانی را بیشتر می‌پذیرم. به‌نظرم اجرای تئاترخیابانی برای یکسری از محیط‌های شناخته شده مانند محوطه تالاروحدت و تئاترشهر بازخورد خوبی دارد و ولی هرگز جایگزین تئاتر صحنه‌ای نخواهد شد چون در یکسری از اجراها مخاطب و بازیگر به تمرکز بسیار بالایی نیاز دارند. سکوت روی صحنه مخاطب را به فکر وا می‌دارد و تمرکزی که در یک محیط بسته ایجاد می‌شود با وجود سروصداهای محیط‌باز اتفاق نمی‌افتد. البته تئاترخیابانی هم خصیصه‌های خود را دارد. به‌طوری‌که یکسری از موضوع‌های خاص را می‌توان خیابانی کار کرد ولی یکسری این امکان را ندارند به‌هرحال اجراهای خیابانی یا نمایش با امکانات صوتی باید جایگاه خود را پیدا کند. در واقع اگر این اجراها با تلاش هنرمندانی که سال‌های زیادی در این زمینه فعالیت خوبی داشته‌اند و درخشیده‌اند. به عرصه عمل برسد در ایام کرونا تاثیرات موثری برای هنر تئاتر در پی خواهد داشت.

به‌نظر شمــا چه ایــده‌هایی می‌توانند فضای کاری امن ایجاد کنند تا امــکان بهترشدن وضعیت معیشتی هنرمندان تئاتر فراهم شود؟

یکی از راه‌های مهم، واکسیناسیون عمومی است. اگر همه واکسینه شوند ترس و استرسی برای تماشای تئاتر ندارند. در این شرایط دولت باید با راهکارهای موثر برای رفع مشکلات هنرمندان تئاتر اقدام کند. ولی متاسفانه تاکنون راهکاری نداشته است. هنرمندان تئاتر مهجور واقع شده‌اند. از لحاظ اقتصادی شرایط خیلی سختی را سپری می‌کنند. در شرایط سخت اقتصادی ایام کرونا پرداخت یکسری بسته معیشتی و مقدار کمی کمک مالی برای آنها کافی نیست. درعالم رفاقت و دوستی شاید توانسته باشم با معرفی هنرمندان این عرصه به کار تصویر یا تشویق برای نوشتن از آنها حمایت کنم ولی ورود به این مسیر هم آنقدر میسر نیست و خیلی سخت است. در این شرایط باید فکری به حال بیکاری هنرمندان کرد. مردم در تورم بالای اقتصادی زندگی می‌کنند و می‌توان گفت کرونا بیشترین لطمه را به هنرمندان وارد کرده است. وگرنه خیلی فعال و پرنشاط کار می‌کردند. حتی جامعه تئاتر در ایام کرونا داغدار شدند و پیشکسوتان ارزشمندی از جمله استاد پرویز پورحسینی، اکبری مبارکه، بیژن افشار را از دست دادند و این غم بزرگی برای هنرمندان این عرصه بود و آنها را افسرده کرد. به‌نظرم وضعیت تئاتر شاید مانند قبل پر مخاطب نباشد ولی دعا می‌کنم به حالت قبل از کرونا برگردد.