در روزهایی که تب انتخابات ریاست جمهوری در مرحله سیزدهم و دعوای کاندیداها در مناظرات تلویزیونی بالا گرفته و همه در مورد آنچه که در مناظرات و گفتوگوها گفته یا شنیده میشود، فقط اظهار نظر میکنند، کمتر کسی حواسش به ششمین دوره انتخابات شورای شهر مخصوصا در کلانشهر استراتژیکی همچون تهران است. انتخاباتی که از لحاظ اهمیت و جایگاه نقش مهمی در بروز و گسترش دموکراسی در جوامع دارد و مورد تایید بسیاری از بزرگان و چهرههای سیاسی در کشور ما بوده و هست. در خبرها شنیده شده لیست شورای ائتلاف موسوم به «وحدت» برای شرکت در انتخابات شورای شهر تهران درحال نهایی شدن است، این حرکت مجدد تعدادی از کاندیداهای آنها حکایت از عملکرد شوراهای شهر در دوران گذشته دارد که از محبوبیت این نهاد تعیین کننده در سرنوشت چهار ساله اَبرشهری مانند تهران کاسته و این انتخابات را به حاشیه انتخابات ریاست جمهوری برده است. در شهرهای دیگر نیز وضعیت بههمین گونه گزارش میشود و گروههای مختلف اصولگرا با خیالی آسوده درحال فعالیت برای تصاحب کرسیهای شورای شهر هستند. از طرفی مشکلات اقتصادی ایجاد شده در کشور، اقبال مردم به انتخابات را همانند انتخابات مجلس شورای اسلامی سال 1398 کاهش داده، لذا فضای انتخابات برای اصولگرایان در انتخابات شورای شهر بهنحوی مناسب شده که احتمال پیروزی آنان حتی با تعداد آرای پایینتر از دورههای قبلی، بیشتر است. با این حال، تکمیل لیست ائتلاف وحدت با جنجالهایی همراه بوده که نمایانگر لابیهای پشت پرده برای حضور اشخاص توصیه شده در این لیست است. با توجه به ضعف عملکردی شوراهای شهر و شهرداران در دوره پنجم و بازداشت برخی از شهرداران و اعضای شورای شهر، مدیریت شهری نیازمند تحولی بسیار جدی است که برای ظهور این تحول، راهکاری بهجز حضور افراد متخصص و متعهد در شورای شهر با ایدهها و افکار نو وجود نخواهد داشت. با این حال سران لیست ائتلاف وحدت که خود تجربه حضور در این عرصه را در دورههای قبلی داشتهاند، نه تنها حضوری فعال و منتقدانه در چهارسال گذشته در مدیریت شهری از خود نشان ندادهاند، بلکه در برنامههای ایشان نیز ایدهها و راهکارهای تحول گرایانه مشاهده نمیشود. همچنین قبل از حضور مجدد در انتخابات شورای شهر، ایشان باید نسبت به فعالیتهای قبلی خود در این شورا گزارشی شفاف به مردم ارائه دهند، چراکه مردم ما با رسیدن به بلوغ سیاسی درخواهند یافت که آزموده را مجددا آزمودن خطا خواهد بود. بیشک اینگونه نیست که آنها بتوانند از آب گل آلوده انتخابات ریاست جمهوری، نهنگ صید کنند و با کمترین آرای مردمی سکان چهارساله کلانشهر تهران را به دست بگیرند. در آخر، به جهت نفی قدرتطلبی از سران لیست ائتلاف اصولگرایی، پیشنهاد میشود تا ایشان میدان را برای جوانان متخصص و متعهد خالی کرده و خود در مسند انتقال تجربه بنشینند.