آمریکا به ظاهر توجه نمی‌کند

یکی از مسائلی که با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری در ایران مطرح می‌شود این است که ایالات متحده تمایل دارد تا کدام گروه و یا جناح در ایران به قدرت برسند و در این خصوص شائبه‌های زیادی مطرح می‌شود. در ابتدا باید گفت که منظور از آمریکا کدام قسمت از نظام سیاسی این کشور است، زیرا هر گروه و هر قسمتی در نظام سیاسی آمریکا نگاهی متفاوت نسبت به ایران دارند. کنگره یک نگاه دارد، دولت آمریکا یک نگاه دارد، نخبگان سیاسی یک موضع گیری می‌کنند و سایر گروه‌ها اظهارنظر دیگری می‎‌کنند. در رسانه‌های این کشور بعضا نقل قول‌هایی شنیده می‌شود که با روی کارآمدن یک جناح خاص در ایران بهتر می‌شود با آن همکاری کرد اما باید توجه داشت که دولت و تصمیم‌گیران در آمریکا توجه زیادی به ظواهر ندارند و برای آنها تفاوتی ندارد که یک دولت اصولگرا در ایران به قدرت می‌رسد یا یک دولت اصلاح‌طلب. آنها به خروجی و رفتار دولت توجه ویژه دارند زیرا دولت آمریکا در مواردی شاهد هستیم که هم با دموکرات‌ترین حکومت‌های جهان و هم با دیکتاتورترین حکومت های جهان همکاری می‌کند. آمریکا امروز صرفا با جمهوری‌های جهان ائتلاف تشکیل نداده است و شاهد هستیم پادشاهی‌های زیادی در اطراف این کشور حضور دارند و با آمریکا همسو هستند. آمریکا صرفا به منافع خود توجه می‌کند و کمتر ماهیت دولت‌ها و حاکمیت‌ها را مدنظر قرار می‌دهد. اگر رژیم سیاسی دموکراتیک باشد اما منافع آمریکا را تامین نکند، آمریکا با آنها رابطه خوبی نخواهد داشت. در ایران نیز این اصل برقرار است و آنها به این نکته توجه می‌کنند که چه کسی اگر در ایران رئیس جمهور شود بیشتر منافع آنها را تامین می‌کند و کمتر به باور و جناح آن شخص اهمیت می دهند. امروز بیش از 42 سال است که در ایران انقلاب اسلامی به پیروزی رسیده است و در این سال ها دولت‌ها و رئیس جمهورهای مختلفی در ایران و آمریکا روی کار آمده‌اند. آمریکا در این برهه زمان هم دولت‌های دموکرات به خود دیده و هم جمهوریخواهان در راس قدرت این کشور بوده‌اند و در ایران نیز هم محافظه کاران رئیس جمهور شده اند و هم اصلاح‌طلبان و هم اعتدالیون. مناسبات در تمام طول این سال‌ها میان ایران و آمریکا پر فراز و نشیب بوده است. در دوران دولت اصلاحات آمریکا از فرصت به وجود آمده استفاده نکرد در حالی که می‌توانست بسیاری از چالش‌های خود را حل کند. برای آنها مهم نبود که آقای خاتمی نگاه دموکراتیک داشت و به دنبال اصلاحاتبود. آنها زمانی که مشاهده کردند مجموعه حاکمیت ایران نمی تواند منافع آنها را تامین کند، دیگر با ایران همکاری نکردند. شاید در آینده دولتمردان آمریکا به این نتیجه برسند که یک دولت اصولگرا با وجود این که پرچم آنها را آتش می‌زند وشعارهای رادیکال علیه آنها می‌دهد، منافع آنها را تامین می‌کند و رابطه خوبی با آن برقرار کنند. بنابراین در اولویت آنها منافع خودشان است و شکل و ظاهر و اعتقاد را مدنظر قرار نمی‌دهند.