خوانندگان عزیز همانطور که در جریان هستید ما در برههی حساس اقتصادی و اجتماعی به سر میبریم و مسئولین با تلاشهای شبانهروزی خود در جهت پیدا کردن راهی برای بهتر کردن اوضاع مملکت هستند تا شرایط اقتصادی و اجتماعی بهروزهای معمول خود بازگردد. بدیهی است که ابتدا مردم و سپس طنزنویسان نیز دراین بین وظایفی دارند که طی دستورالعملهای زیر به آنان ابلاغ میگردد:
1. به دلیل حمایت از تولید داخل، استفاده از اقلامی همچون نخودفرنگی، گوجهفرنگی، توتفرنگی و... که همگی فرنگی بوده و کمکی به داخل نمیکنند، ممنوع بوده و استفاده یا کشت این اقلام جرم محسوب میشود؛ و وقتی در کشورمان اقلامی همچون شلغم و لوبیاچیتی قابل کشت هست اصولاً چرا باید تا این اندازه محصولات فرنگی را استفاده کنیم.
تبصره: استفاده از توالت فرنگی برای افراد چاق و مسن بلامانع بوده مشروط بر اینکه زیاد طولش ندهند.
2. ازاینپس کاشت درخت بید مجنون به دلیل عدم وصال مجنون به لیلی و شکل نگرفتن سنت حسنهی ازدواج، خلاف قوانین محسوب میشود؛ مگر اینکه در آن نزدیکی یک درخت مادهای چیزی برای گردهافشانی و تداوم نسل آن وجود داشته باشد.
3. همانگونه که "در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را در تنهایی و انزوا میخورد" لذا استفادهی زیاد از حرف"خ" به دلیل خورنده بودن آن ممنوع است.
تبصره: واژههایی همچون خربزه، خیار، نون خشک و... بلا مانع است.
4. از آنجایی که دشمنی جامعهی طنزنویسان با مسئولین کشور عزیزمان محرز شده و اینها هیچ گونه فایدهای برای این مرز و بوم ندارند لذا از این پس حق خوشمزگی نداشته و باید لالمونی گرفته و هیچگونه انتقادی نسبت به مسئولین (که مثل قطره پاک و لطیفاند) نداشته باشند.
تبصره: تعریف کردن از مسئولین بلامانع است و جامعهی طنزنویسان میتوانند با خیال راحت، با اتکا به آزادی بیان و بدون هیچ گونه ترسی، از مسئولین تعریف و تمجید کنند.
5. با وجود مطالب گفته شده اگر کسی باز هم مشکلی نداشت قدمش روی چشم، میتواند در کشور بماند در غیر این صورت جمع کند برود همان کشورهایی که رفاههای اونجوری دارند.