چرا دیابتی‌ها به درمان پاسخ نمی‌دهند؟

هرگاه بیمار دیابتی که تحت درمان با انسولین است و روزانه بالای ۱۰۰ واحد انسولین مصرف می‌کند و یا انسولین مصرفی روزانه‌اش، بیشتر از یک و نیم واحد به ازای هر کیلوگرم وزن است، دچار مقاومت به انسولین است؛ علل ابتلا باید در او بررسی و درمان شود. علت اینکه بیماران دیابتی به درمان پاسخ نمی‌دهند، مقاومت به انسولین است. (این مقاومت به انسولین، می‌تواند درونی و یا بیرونی باشد). علل افزایش مقاومت به انسولین، یا ارثی است و یا اکتسابی، از علل ارثی مقاومت به انسولین، سندروم‌های مقاومت به انسولین ارثی نوع A و B و C است. نوع A بیشتر در خانم‌های جوان و نوع B بیشتر در خانم‌های مسن؛ با افزایش مقاومت در برابر انسولین و علائم افزایش هورمون مردانه آندروژن همراه است. در نوع C نیز شاهد افزایش مقاومت به انسولین به‌همراه ضایعات پوستی (اکانتوزیس نیگریکانت) خواهیم بود. سندروم متابولیک، یکی از علل غیروراثتی مقاومت به انسولین است که شامل مواردی مانند فشارخون، چربی‌خون، چاقی شکمی و قند‌های غیرطبیعی است. همچنین چاقی، استرس مزمن، بیماری‌های عفونی و التهابی، مصرف بعضی از دارو‌ها و بعضی از بیماری‌های زمینه‌ای؛ از جمله عواملی هستند که باعث می‌شود بیمار دیابتی، قند‌های کنترلی نداشته باشد و باید مورد بررسی و درمان قرار بگیرد. آکرومگالی (افزایش هورمون رشد)، کم‌کاری و پرکار‌ی تیروئید، پرکاری پاراتیروئید (هایپر پاراتیروئیدی)، فئوکروموسیتوم، هایپر کورتیزولیسم (به‌خصوص بیماری کوشینگ)، الدوسترونیسم، هایپوگنادیسم (اختلال گنادجنسی)، تومور نورواندوکرین (نوعی سرطان متعدد در سیستم غدد درون‌ریز است) و بیماری تنبلی تخمدان از جمله بیماری‌های غدد درون‌ریزی هستند که باعث افزایش قند و کنترل نشدن دیابت می‌شوند. در مورد داروهایی که منجر به افزایش قندخون می‌شوند، گلوکوکورتیکوئید‌ها (کورتون)، دارو‌هایی که در بیمارانی که مبتلا به ایدز هستند مصرف می‌شوند، مثل مهارکننده‌های پروتئاز، دارو‌های ضدبارداری خوراکی، دارو‌های هورمونی مثل آندروژن‌های آنابولیک که در بدنسازی استفاده می‌شوند، استاتین‌ها، آسپرین، بتابلاکر، دیورتیک‌های تیازیدی، تئوفیلین، دیازوکساید، ایزونیازید و نادیلیک اسید و... از جمله دارو‌هایی هستند که می‌توانند باعث افزایش قندخون بشوند. نهایتا تا زمانی‌که این بیماری‌های زمینه‌ای یا به‌طورکلی عوامل زمینه‌ای رفع نشود، بیماران دیابتی که با دارو‌های خوراکی یا انسولین، تحت‌درمان هستند، قندشان کنترل نخواهد شد و به قولی بدنشان در برابر انسولین، مقاومت خواهد کرد.