خاموشي‌ها در گروي منافع چيني‌ها

ادامه از صفحه اول/ از طرفی فصل گرماست و کشاورزی کشور نیاز به تامین آب مورد نیاز گیاهان کشت شده دارند. سرما، تگرگ و تغییرات جوی که در آغاز فصل سرد سال داشتیم از یکطرف و بی‌تدبیری وزارت نیرو و مسئولان برق کشور از طرف دیگر، مزارع را به تعطیلی کشانده است. میوه‌هایی که تازه نوبرانه آنها شروع شده است و در چند روز آینده باید مازادشان به سردخانه‌ها سپرده شود، با این قیمت گزاف برق و قطعی‌های مکرر، کشاورزی بی‌رمق و کم‌جان کشور دیگر توان ضرباتی از این دست را ندارند. پرسش این است: آیا تولید رمزارز آن‌هم به وسیله کشور چین در ایران چه میزان سوددهی دارد که بخش آموزش، بیمارستان، کشاورزی و زندگی مردم را با قطع مکرر برق به این روز انداخته. کافی است از طریق دنیای مجازی وارد شهرهای چین بشویم. روشنایی و برقی که در این کشور تولید می‌شود، آنقدر فراوان است که بخشی از چین را در معرض دید خلبانان و مسافرینی که در آسمان چین پرواز می‌کنند به روز روشن تشبیه کرده‌اند. دیگر گذشت زمانی که چین مائو تنها چند ساعت برق داشت. هم‌الان چین به عنوان یکی از پرمصرف‌ترین کشورهای جهان در زمینه استفاده از برق می‌باشد. حالا چه شده است چینی‌ها در ایران مزرعه تولید رمزارز باز می‌کنند؟ آیا سوبسیدی که به خاطر تولید برق ارزان به گفته رئیس‌جمهور به مردم داده می‌شود به چینی‌ها هم تعلق می‌گیرد؟ و آیا برادران چینی تا این اندازه عزیز و قابل احترام هستند که باید بیمارستان‌ها، دانشگاه‌ها، مزارع و صدها حرفه و شغل دیگر با خاموشی‌های مکرر به تعطیلی کشیده شوند و ابر و مه و خورشید و فلک در کار باشند تا برادران چینی سود ببرند؟! ظاهرا پایان عمر دولت‌ها در ایران باید با نوعی مرثیه‌سرایی همراه باشد و تعهد دولت‌ها، انگاری در پایان عمر آنها، رو به پایان است. این مردم بیش از این تاب تحمل فشار و آسیب‌هایی از این دست را ندارند. ابزار و وسایل برقی خانه‌ها در معرض آسیب است. کشاورزی کم‌جان و بی‌رمق در سراشیبی سقوط قرار دارد و توقع دارند که مردم با شور پای صندوق‌های رای هم حاضر شوند. بگذارید مردم ایران که به صبوری معروف هستند، باز هم با صبر و حوصله انقلابی تحمل این روزها را بکنند به شرطی که شما هم درصدد رفع اشکالات و ایرادات باشید.