شلیک نهایی لاریجانی به قلب اصولگرایان

آرمان ملی - مطهره شفیعی: تلاش برای کاندیداسازی و ادعای حمایت یک حزب یا شخصیت از یک کاندیدا روندی است که تازگی ندارد و در هر دوره انتخابات ریاست‌جمهوری برای اعتبار‌بخشی به کاندیداها چنین القا می‌کنند که یک شخصیت و حزبی از جریان رقیب اقدام به حمایت از یک کاندیدا کرده تا وانمود کنند آن کاندیدا به اندازه‌ای خبره و دارای صلاحیت است که مورد تایید رقیب هم قرار می‌گیرد. در این مقطع هم لاریجانی کاندیدایی است که برخی سعی در القای حمایت اصلاح‌طلبان از او دارند. علی لاریجانی چهره‌ شناخته‌شده‌ای است که تا چندی قبل از سران جریان اصولگرا محسوب می‌شد اما به‌تدریج از این جریان فاصله گرفت که دلیل آن هم انحصارطلبی و تندروی‌های برخی طیف‌ها در جریان اصولگرایی و هجمه به او بوده است. جبهه پایداری از اصلی‌ترین مخالفان و هجمه‌گران به لاریجانی بوده و هنوز هم هست. فاصله میان لاریجانی و اصولگرایان تا آنجا رسیده که مرد اهل قم در انتخابات مجلس دهم در لیست امید اصلاح طلبان قرار گرفته و به بهارستان راه یافته است. البته او بسیار پیش از آن نشان داده از هجمه اصولگرایان و اتهام‌زنی‌های آنها به اصلاح‌طلبان خسته شده است؛ چنانکه در حوادث سال 88 سعی کرده از انگ‌زنی به رقیب خودداری کند و تنها خواستار اجرای قانون شده که همین منش آغازگر هجمه دلواپسان به او شده است.

لاریجانی امروز متضاد لاریجانی دیروز

«همه انسان‌ها تغییر می‌کنند و من تجربه بیشتری کسب کردم.» همین یک جمله کافی بود تا علی لاریجانی امروز با دیروزش مقایسه نشود. جرات اعلام تغییر مواضع نشان از چرایی اعتماد بخش‌هایی از اصلاح‌طلبان به اوست. علی لاریجانی اکنون کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری 1400 است و بر این حضور اصرار دارد. مواضع و واکنش‌های او به ادعاها بیانگر آن است که لاریجانی مدل 1400 متفاوت با دیروز به میدان آمده است. سعید جلیلی، نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری در توئیتی نوشته بود: «کشور با نمایش اداره نمی‌شود. اینکه دو جمله ساخته شود و همه با آن سرگرم شوند، مصداق کار نمایشی است.» و زمان زیادی نگذشته که علی لاریجانی در پاسخ به توئیت جلیلی نوشت: «احتراما باید عرض کنم مهمترین دستاوردمان این بوده که با اجماع ملی اجازه ندادیم. اقلیت بی‌منطقی، ایران را با تندروی به لبه پرتگاه ببرند. شما سرنوشت مردم را به شوخی گرفتید که به عنوان یار کمکی آمدید تا ضعف‌های کاندیدای اصلی را بپوشانید؛ البته اگر «مواضع خطرناک» شما را گردن بگیرند.» این رویارویی با اصولگرایانی مانند جلیلی نشان داده که لاریجانی مسیر مستقلی را آغاز کرده چنانکه در کلاب‌هاوس هم حضور یافته تا به سوالات پاسخ دهد؛ سوالاتی که منحصر به تصمیم او برای ورود به پاستور نبوده؛ بلکه به دوران ریاستش بر صداوسیما و پس از آن بازمی‌گشت. پاسخ‌های لاریجانی چنان بود که اصولگرایان دلواپس را بیش از گذشته نگران کرد. به عنوان نمونه علی لاریجانی در توضیح این سوال که هویت در زمان شما از تلویزیون پخش شد و منتقدان‌تان می‌گویند این نقطه سیاه پرونده کاری شما در صدا‌و‌سیماست، این انتقاد را می‌پذیرید، درباره پایان حصر چه نظری دارد، افزود: من می‌پذیرم که این برنامه کار غلطی بود و من دیر متوجه پخش آن شدم. این برنامه کاملا غلط بود. من مسئول بودم اما زیر‌دستان من این کار را انجام دادند. البته بعدش برنامه چهره‌های ماندگار را تدارک دادیم. لاریجانی ادامه داد: در شورای عالی امنیت ملی قرار شد برای حصر زمان کوتاهی در نظر گرفته شود و بنا نبود انقدر طولانی باشد. الان هم رئیس‌جمهوری می‌تواند جلسه‌ای بگذارد و این موضوع را پایان بدهد. اما آنچه سبب توجه اصلاح‌طلبان به لاریجانی شده ذکر این جملات بوده که «‌درباره اشتباهات در گذشته هم معتقدم آدم باید حتما پذیرا باشد و اشتباه کارش را بپذیرد»؛ اما این توجه به معنی حمایت انتخاباتی از علی لاریجانی نیست؛ چرا که اصلاح‌طلبان بارها تاکید کرده‌اند از کاندیدای غیراصلاح‌طلب حمایت نمی‌کنند؛ یعنی نمی‌خواهند تجربه انتخابات 92 راتکرار کنند البته سیاست هیچ‌گاه ثابت نیست و نمی‌توان به صورت قطعی به اعلام تصمیم نهایی پرداخت .

تشویق مشی لاریجانی نه حمایت در این مقطع

لاریجانی محافظه‌کار اکنون تبدیل به لاریجانی‌ای شده که میانه‌ای با سکوت ندارد و می‌خواهد هر آنچه طی سال‌ها به او نسبت داده‌اند را از خود دور کند. مسیر جدید لاریجانی چنین نیست که سبب حمایت انتخاباتی اصلاح‌طلبان از او شود؛ اما جای تقدیر از سوی اهالی اصلاحات را دارد. چنانکه فائزه هاشمی اخیرا گفته است: «‌با شرایط فعلی آقای لاریجانی تازه آمده‌اند، اما آقای رئیسی دو سال است که رئیس قوه قضائیه شده‌اند و در این مدت دارند برای انتخابات ریاست‌جمهوری کار می‌کند. تا اینجا طبق نظر سنجی‌ها به نظر می‌آید آقای رئیسی بالاتر است. فکر می‌کنم با این شرایط انتخابات تبدیل شود به دو قطبی لاریجانی و رئیسی و با شرایط فعلی به نظر نمی‌آید اصلاح‌طلبان کاندیدای جدی داشته باشند و آن کسانی که به اصلاح‌طلبان رای می‌دهند به نظر می‌آید پای صندوق‌های رای نروند. با این حساب بین آقای لاریجانی و آقای رئیسی به نظر می‌آید آقای رئیسی برنده است اما باز نمی‌شود قطعی گفت چون آقای لاریجانی وارد رقابت شده است.» دختر آیت ا... هاشمی با «آرمان ملی» هم به گفت‌وگو پرداخت و گفت: «‌در بین اصولگرایان علی لاریجانی متعادل‌تر، منطقی‌تر و عاقل‌تر است و کمتر شعار می‌دهد. آقای لاریجانی در اعتراضات 88 یک‌بار از کلمه فتنه استفاده نکرد، در میانه قرار گرفت و در دامن اصولگرایان نیفتاد، هر چه آنان گفتند، تکرار نکرد. در شرایط فعلی یک اصولگرای عاقل و فعال بهتر از اصلاح‌طلبی منفعل است و می‌تواند موفق‌تر باشد. یک اصلاح‌طلب منفعل نمی‌تواند کاری انجام بدهد، پس چرا باید به او رای بدهیم؟! رای دادن که یک تابو نیست تا ما بخواهیم آن را حفظ کنیم. رای دادن باید منطق و تاثیر داشته باشد. رای باید به سمت بهتر شدن شرایط باشد؛ نه اینکه در انتخاب بین بد و بدتر، خودمان را به فلاکت بیندازیم. این انتخابات این چیزها را ندارد.» آنچه فائزه هاشمی بیان کرده به معنای حمایت اصلاح‌طلبان از لاریجانی در این مقطع نیست؛ بلکه خشنودی از حضور یک کاندیدای معقول در جریان اصولگرایی است.