تغییر اولویت‌های کشورهای غربی

با توجه به اینکه در راهبرد امنیت ملی آمریکا، ایران به عنوان اولویت چهارم مطرح شده است اکنون شاهد تغییراتی در سیاست‌های ایالات متحده آمریکا در قبال ایران و احیای برجام هستیم. در این میان سیاست اروپا در قبال برجام و همسویی‌اش با واشنگتن نیز بیشتر شده است و دولت‌های اروپایی اگرچه منافع مشترک زیادی با برخی کشورهای عربی منطقه دارند ولی در عین حال آن‌ها نیز مجبور به همراهی با آمریکا در احیای برجام هستند و سیاست مهار ایران را ضمن نوعی همکاری با جمهوری اسلامی ایران دنبال می‌کنند. در این دور از مذاکرات احیای برجام در وین برخلاف دوره‌های قبل کمتر شاهد پیشنهاد‌های زیاده خواهانه دولت‌‌های غربی در قبال ایران بوده‌ایم و پیش ‌تر برخی کشورهای اروپایی همچون فرانسه و آلمان در خصوص احیای برجام خواسته‌‌های حداکثری همچون توسعه برجام به موضوعات دفاعی و نفوذ منطقه‌ای و یا حتی درخواست حضور کشورهایی همچون عربستان در مذاکرات احیای برجام را مطرح کرده بودند، اما در هفته‌های اخیر با توجه به موضع قاطع ایران، کمتر شاهد چنین درخواست‌هایی از سوی دولت‌های اروپایی هستیم. امروز تقریبا تمام طرف‌‌های برجام از خوش‌بینی و آینده روشن احیای برجام سخن می‌گویند و حتی اعلام شده که توافق نیز صورت گرفته است. باید توجه داشت که در این میان گروه هفت با توجه به فلسفه وجودی این گروه که در دهه ۱۹۷۰ میان کشورهای توسعه ‌یافته صنعتی غربی تشکیل شد، اکنون دیگر جایگاه سابق را ندارد و آمریکایی‌‌ها تلاش می‌کنند با توجه به تغییر نظام بین‌الملل در دهه ۱۹۷۰ باز تعریف جدیدی از ماهیت گروه هفت ارائه دهند و این گروه را تبدیل به جبهه‌‌ای برای مهار چین کنند. همین امر سبب شده است تا آنها از حوزه‌های کم اهمیت‌تر صرف‌نظر کنند و راحت‌تر این حوزه‌ها را حل و فصل کنند. در همین راستا این کشورها توجهی به کارشکنی مخالفان برجام نکردند و مقوله‌ها را به صورت مجزا بررسی کردند تا ایران را در حوزه هسته‌ای محدود کنند و با خیال راحت به سایر حوزه‌ها برسند و شاید اهرم‌های فشاری نیز برای خود باقی گذارند تا در آینده در خصوص سایر حوزه‌ها با ایران گفت و گو کنند. آنچه که تا به امروز رقم خورده مثبت است و باید منتظر هفته‌های آتی ماند. مشخصا امروز دیپلماسی و حل مشکلات از طریق گفت و گو جای تنش را در جهان گرفته و موثرتر نیز واقع خواهد شد. تنش‌ها در منطقه نیز به دنبال این گفت و گوها قطعا کاهش خواهد یافت و زمینه همکاری مشترک در منطقه شاید پس از سالیان فراهم شود. در این میان کارشکنی‌هایی قطعا وجود خواهد داشت.