تحریم به دارو و واکسن هم رحم نمی‌کند

در شرایط همه‌گیری جهانی ویروس کرونا گروه کارشناسان مستقل حقوق بشری ملل متحد در یک اعلان عمومی در تابستان 2020 اعلام کرده‌اند استثنائات مربوط به تحریم برای مقابله با بیماری کرونا کفایت نمی‌کند و تحریم‌های مرتبط باید در شرایط همه‌گیری بیماری برای تقویت دولت‌های تحت‌تحریم برای مقابله با بیماری برداشته شوند. تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا در شرایطی شامل کشورهایی چون روسیه، ایران، ونزوئلا، کوبا، سوریه و... می‌شود که فرآیند مبادلات و دادو‌ستد بین‌المللی را برای این کشورها در نظام تبادل بین‌المللی سخت و دسترسی به خدمات را در پرتو تجارت بین‌المللی دشوار و بعضا غیر‌ممکن می‌کند. مهمتر در شرایط همه‌گیری بیماری دسترسی به دارو، واکسن، تجهیزات پزشکی و دیگر امکانات مربوط به بهداشت و درمان سخت می‌شود که باعث ایجاد موانع در پیشگیری و درمان بیماری می‌شود. برای نمونه در شرایط تحریم شرکت‌های خارجی فروشنده دارو و تجهیزات پزشکی به دلیل عدم‌امکان مبادلات مالی با کشور تحت‌تحریم و خطرات ناشی از نظام تحریم‌های ثانویه آمریکا از تجارت با کشور تحت‌تحریم اجتناب می‌کنند که این اجتناب مانعی برای بهداشت و درمان و تضمین سلامت عمومی است. رژیم تحریم مانع فراهم شدن واکسن، دارو، امکانات پزشکی برای افراد انسانی در کشورهای تحت‌تحریم می‌شود و حتی مواد اولیه برای تولید دارو به کشورهای تحت‌تحریم نمی‌رسد. این عدم‌دسترسی به دارو و امکانات پزشکی به افزایش انواع بیماری‌ها و مرگ‌و‌میر ناشی از بیماری منجر می‌شود. در شرایط همه‌گیری کرونا عدم‌دسترسی به واکسن منجر به افزایش سرعت ابتلا و عدم‌وجود دارو و امکانات درمانی منجر به افزایش مرگ‌‌و‌میر ناشی از کرونا می‌شود. افزایش بیماری به دلیل عدم‌دسترسی به واکسن و سایر امکانات نقض حق بر سلامت به عنوان یک حق بنیادی بشری است که در ماده 25 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده 12 میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مورد شناسایی قرار گرفته که تهدید حق بر سلامت نقض آشکار حقوق بشر است که تحریم‌ها؛ چه به صورت مستقیم یا غیرمستقیم مانع دسترسی به دارو، واکسن و امکانات پزشکی شوند نقض حق بر سلامت هستند. مرگ‌و‌میر ناشی از کرونا در کشورهای تحت‌تحریم با وجود رابطه سببیت بین کمبود واکسن، دارو و انواع تجهیزات پزشکی نقض حق بر حیات است؛ زیرا تحریم به افزایش مرگ ناشی از بیماری کرونا در کشورهای تحت تحریم منجر می‌شود و نقض ماده 6 میثاق حقوق مدنی سیاسی یعنی حق حیات است که حق بر حیات به عنوان اولین حق انسانی در شرایط تحریم نقض می‌شود. مرگ و میر و آسیب ناشی از کرونا در کشورهای تحت‌تحریم سبب بیماری عده زیادی از افراد و افزایش مرگ ناشی از بیماری می‌شود که تعداد بالای فوت عنصر گستردگی مرگ ناشی از تحریم است به این معنا که تحریم به افزایش تلفات ناشی از بیماری در کشور تحت تحریم منجر می‌شود که به صورت سیستماتیک در یک فرآیند پیچیده نسبت به کشور تحت‌تحریم اعمال می‌شوند، که آگاهی کشور تحریم‌کننده نسبت به آثار منفی تحریم وجود دارد؛ لذا با استناد به ماده 7 اساسنامه دیوان بین الملل کیفری که عنصر قانونی جنایت علیه بشریت را تعریف کرده است باید گفت تحریمی که منجر به افزایش بیماری و مرگ ناشی از کرونا به علت عدم دسترسی به واکسن، دارو و امکانات پزشکی می‌شود عملا یک فعل سیستماتیک است که به مرگ‌و‌میر گسترده منجر می‌شود و نه‌تنها دولت تحریم‌کننده، بلکه افکار عمومی دنیا نیز بر این مطلب علم دارند لذا این قسم تحریم‌ها جنایت علیه بشریت هستند.