شهرونــدان در سراسر دنیا کمکم امیدوار شدهاند که ممکن است زندگی طی چنـد ماه آینده به حالت عادی برگردد. اما آنچه مسلم است اقتصاد کشورها بهطور همزمان وارد دوران احیا نمیشود و کشورهای در حـال توسعه و بازارهای در حال رشد میتوانند دچار بحران جدی مالی شوند. احتمال میرود که احیای اقتصاد کشورها پساز کرونا، k شکل باشد؛ یعنی بعضی کسبوکارها و صنایع در جامعه دوباره وارد دوره رشد شوند و بقیه به طرز فزایندهای ضرر دهند و در رکود بمانند. مسلما راه احیای کشورهای مختلف با هم یکسان نخواهد بود و دسترسی به واکسن و مساله بدهی ناشی از اثرات عملکرد این ویروس بر دولتها از مهمترین عوامل این تفاوت خواهد بود و کشورهای در حال توسعه بیشترین آسیبپذیری را از این بابت خواهند داشت. این بحرانی است که نظیر آن را جهان تاکنون به چشم خود ندیده است. هیچ بهبودی نیز در کوتاهمدت پیشبینی نمیشود. در بحران مالی سال ۲۰۰۸، اقتصاد جهان تنها یک درصد کوچک شده بود، درحالیکه در ارزیابی صندوق بینالمللی پول از رشد پیشبینی شده که اقتصاد جهان ۳ درصد کوچک میشود. حال با توجه به اینکه پتانسیلهای منابع طبیعی خصوصا ذخایر معادن غیر نفتی ایران بهعنوان اهرم توسعه اقتصاد ایران تعریف میشود آیا زمان آن نیست که در عرصه معادن هوشمندانه و مدبرانه اتخاذ تصمیم کنیم؟ امروز بحران برخاسته از شیوع ویروس کرونا میتواند یک یا دو سال از آهنگ رشد اقتصادی کشورهای پیشرفته و صنعتی بکاهد، اما همین بحران میتواند منجر به آسیبی ۱۰ساله در کشورهای درحال رشد و توسعه همچون ایران شود. طی ۱۸ماه گذشته ارزش پول ملی ما در قیاس با ارزهای خارجی به شدت کاهش یافته است. این موضوع منجر به آن شده که شرکتهایی که وامهای خارجی به دلار و یورو دریافت کردهاند، اکنون باید پول بیشتری برای جبران بدهی خود اختصاص دهند و همین موضوع منجربه خطر ورشکستگی گسترده شرکتها خواهد شد. کرونا میتواند ۲تا۳درصد از نرخ رشد اقتصادی ایران را کاهش دهد. خسارات ناشی از این بیماری برای اقتصاد ایران نیز بین ۲۰تا۳۰میلیارد دلار ارزیابی شده است. وقتی اقتصاد ایران براساس برآوردهای مرکز آمار کشور طی ۹ماهه سال ۹۹، با رشد منفی ۲/ ۱درصدی مواجه بوده است؛ آیا توقع این است که نقدینگی وارد تولید شود؟ تولیدی که درحال کاهش بوده و سرمایهگذار انگیزهای برای ورود به عرصه تولید نداشته؟ اقتصاد ما به شدت در حال کوچک شدن است و سرمایهگذارهای داخلی درحال فرار به سایر کشورها خصوصا کشورهای همجوار هستند. بنابراین آنچه در شرایط کنونی مهم است، قدرت یافتن بخش خصوصی است. ما هنوز در حال اثبات این نکته هستیم که برای توسعه به بخش خصوصی نیاز داریم! هنوز در حال گفتوگو برای احقاق حق بخش خصوصی با سیاستگذاران و متولیان اقتصاد کشور هستیم. اقتصاد ایران به سبب انزوایی که درآن در گیر شده است هر روز درحال فاصله گرفتن از استانداردهای جهانی است. ما هنوز کشور مجوزها هستیم و فقط کافی است سری به کشورهای همسایه بزنیم تا ببینیم رتبه اول مجوزها را در اختیار داریم! براساس مطالعه انجام شده به سفارش خانه معدن ایران توسط دانشگاه مک گیل کانادا ریسکهای متعدد در حوزه سرمایهگذاری در بخش معدن ایران مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت که ریسک عملیاتی در این گزارش حدود ۶۳درصد برای سرمایهگذاران در حوزه معدن تعریف شده است.