خصوصی‌سازی باید شفاف باشد

فرآیند ورود به بورس الزاماتی می‌خواهد، باید باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس سهامی عام و ۳ سال سودده باشند. این ۲ باشگاه طبق شرایط خاص و قوانین مربوطه وارد بورس می‌شوند. برخی از شرکت‌ها مشکلاتی داشتند، اما آنها وارد فرابورس شدند. شرایط خاصی را برای این شرکت‌ها تعیین کردند. خیلی از باشگاه‌هایی که به بخش خصوصی واگذار شدند هیچوقت خودشان درآمدی ندارند و از سایر بخش‌های دیگر پول به‌دست می‌آورند. باشگاه‌هایی که به صنعت وابسته هستند به‌طور دائم شارژ مالی می‌شوند و خودشان درآمدی ندارند. به‌هرحال در فضای کنونی نمی‌توانید درآمدزایی کنید. اگر مشکلی برای خصوصی‌سازی سرخابی‌ها رخ دهد در آن صورت این باشگاه‌ها باید ۷ ماه فعالیت اصلی خود را متوقف کنند و این موضوع شدنی نیست. پرسپولیس ۴۰ - ۵۰ میلیون طرفدار دارد و اگر مشکلی در مسیر خصوصی‌سازی این باشگاه رخ دهد، اتفاقات بد اجتماعی و سیاسی رخ می دهد. باشگاه پرسپولیس نمی‌توانست وارد بورس شود، این باشگاه باید ۳ سال پشت‌سرهم سودده باشد و بدهی‌های آن مشخص می‌شد. برای اینکه شما یک واحد تجاری اعم از صنعتی و خدماتی را وارد بورس کنید، ۲ مولفه اساسی لازم دارید. در ابتدا باید فضای کار در بخش خصوصی برای واحد تجاری فراهم شود و فرآیند خصوصی‌سازی هم درست انجام شود. ما فضایی در ورزش فراهم کردیم تا باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس درآمد داشته باشند و آنها بتوانند از درآمد‌های تبلیغات دورزمین، حق پخش تلویزیونی و سایر موارد استفاده کنند. فرآیند واگذاری سرخابی‌ها به بخش خصوصی باید مشخص شود. متاسفانه نوع رفتاری که برای خصوصی‌سازی این ۲ باشگاه صورت گرفت، عبارت رهاسازی را در ذهن تمام مردم تداعی می‌کرد. ما باید مواظب باشیم که خصوصی‌سازی سرخابی‌ها دچار مشکل نشود، چون برخی از باشگاه‌های شهرستانی که نتوانستند درآمدزایی کنند در نهایت به هیات ورزشی استان‌ها واگذار شدند. به‌هرحال پرسپولیس تیم باقدمتی است و طرفداران زیادی دارد و نباید به‌راحتی این سرمایه بزرگ را از دست بدهیم.