جـمــال ســاداتـیــان تهیهکننده سینما بیان کرد که بسیاری از فیلمهایی که در صــف اکـران هستنــد بایـد به شبــکه نمایـش خــانگی بروند، چــرا که قــدرت جــذب مخاطب را ندارند. همزمان با یکساله شدن فرآیند اکران آنلاین در سینمای ایران، «کافه هنر» به نقد و بررسی این شیوه از اکران فیلمها در سینمای ایران در طی یکسال گذشته پرداخت. مهمانان این قسمت از برنامه «کافــه هنر» سیدجمال ساداتیان تهیهکننده سینمــای ایران و علی ترابی از فعالان رسانه و خبرنگار حوزه فرهنگی بودند. ساداتیان که تهیهکنندگی فیلم قاچاق شده «متری شیشونیم» را بر عهده داشته است، در مورد نسبت قاچاق فیلم و اکران آنلاین گفت: بعید میدانم که اکران آنلاین بتواند جلوی قاچاق را بگیرد و حتی میبینیم که فیلمهایی که بهعلت شرایط کرونایی و بستهبودن سالنها، وارد پلتفرمهای پخش فیلم میشوند در عرض دو، سه ساعت قاچاق شده و در شبکههای قاچاق توزیع میشوند. یکی از مشکلات ما هم همین شبکههای ماهوارهای است که تمامی پخش آنها به محصولات تولید شده در ایران اختصاص دارد و محتوایی از خودشان برای پخشکردن ندارند. وی در ادامه با اشاره به اینکه من فکر میکنم ما هر کاری
بکنیم نمیتوانیم جلوی شبکه قاچاق فیلم را بگیریم و حتی سینمای آمریکا هم با وجود قانون کپیرایت مصون از این اتفاق نیست، عنوان کرد: البته در ایران از سالهای گذشته این مطالبه از سازمانهای مختلف مثل وزارت ارشاد وجود داشته است که شما بهعنوان متولی عرصه سینما هزینه بکنید و بتوانید جلوی اینها را بگیرید. بههرحال بحثهای حقوقی در خارج از کشور رایج است و با بهکارگرفتن چند وکیل خوب میشود جلوی اینها را گرفت. تهیهکننده فیلم «متری شیشونیم» گفت: از پارسال تا به حال و بهخاطر اینکه این شبکههای مجازی و پلتفرمها در حال گسترش بودند اینها خودشان اراده کردند و سیستم حقوقی درست کرده و این قضیه را پیگیری کردند. من هم شنیدم که خوشبختانه اتفاقات خوبی رخ داده و توانستند جلوی پخش بعضی فیلمها را در این پلتفرمها بگیرند، از جمله «متری شیشونیم» که بهصورت رایگان پخش میشد.
نقش پلتفرمها در سرگرمی مردم
وی افزود: مسئولان در یکسال گذشته به مراتب مردم را به ماندن در خانه تشویق میکردند و طبیعتا برای تحقق این امر باید برای سرگرمی مردم هم فکری کردنــد که پــلتفرمهای نمایش خانــگی در این زمینــه نقش کلیدی داشتند. تهیهکننده فیلم «متری شیشونیم» ادامه داد: فیلمهایی که جدیتر ساخته شده و هزینههای سنگینتری داشتهاند تحت هر شرایطی نمایش خانگی هزینههای آنها را بر نمیگرداند و اینها حتما باید در سینما با مخاطب بیشتر و با گردش مالی بهتری بتوانند به درآمدهایشان برسند. در نتیجه فیلمهایی که قدری جدیتر هستند از حضور در نمایش خانگی استنکاف میکنند. الان هم دو سه فیلمی که در این فضا قرار گرفتهاند پیش از اکران قاچاق شدند، فیلمهایشان اصطلاحا دستخورده شد و لذا مجبور شدند به اکران نوروزی و اکران آنلاین روی بیاورند. شاید اگر شرایطشان مثل بقیه عادی بود وارد این فضا نمیشدند. ساداتیان ادامه داد: بهزعم بنده بسیاری از فیلمهایی که در صف اکران هستند باید به شبکه نمایش خانگی بروند، چرا که با توجه به استانداردهایی که برای پرده تعریف میکنیم قدرت جذب مخاطب را ندارند و خیلی به درد سینما نمیخورند. ولی آن فیلمهای ارزشمند هر
زمانی اکران شوند مخاطب خوبی دارند تا تهیهکنندگان آن هم بتوانند با آن به درآمد رسیده و فیلم بعدی خود را بسازند. وی اضافه کرد: بهنظرم اکران آنلاین تجربه خوبی بود که هم جایگاه سینما خودش را نشان دهد و هم نمایش خانگی.