رژیم صهیونیستی با خرابکاری در نطنز چند رویکرد را دنبال میکرد. هدف نخست آنها ایجاد اختلال در برنامه هستهای ایران و در مرحله بعد اختلال در گفت و گوهای وین را مدنظر داشتند. آنها میخواستند این اطمینان را به غربیها دهند که ایران تا چند ماه دیگر نمیتواند غنی سازی گستردهای انجام دهد و به نحوی یک امتیاز به غربیها دهد تا آنها امتیاز زیادی به ایران ندهند. آنها این پیام را مخابره کردند که ضرورتی ندارد با ایران به تفاهم رسید و از راههای دیگر نیز میتوان مانع فعالیت هستهای ایران شد. آنها به نحوی دنبال خریدن زمان برای اروپا و آمریکا بودند تا ایران دست بالاتر را نداشته باشد. رژیم صهیونیستی این پیام را به دولت بایدن داد که نباید از توافقات با این رژیم تخطی کند و قصد داشت این مساله را مطرح کند که میتواند با توان اطلاعاتی خود عرصه را برهم زند. رژیم صهیونیستی به دنبال تخریب جدول زمانی بود که غرب برای خود متصور بود در قالب آن باید با ایران به توافق رسد. آنها میخواستند قدرت اولتیماتوم تعیین کردن ایران را از بین ببرند. 3 خردادماه آخرین مهلت برای توافق است و ایران این زمان را به واسطه مصوبه مجلس و توافق با آژانس تعیین کرده است. به نحوی هدف آنها این تاریخ بوده است تا آن را بیاثر کنند. باید توجه داشت که روند مذاکرات مثبت است و این چشمانداز را ترسیم کرده است که توافق حاصل میشود. اقدام خرابکارانه رژیم صهیونیستی صورت مساله را تغییر میدهد. امروز اروپا، روسیه، چین و آمریکا اگر اصرار بر توافق دارند با توجه به صورت مساله جدید است. حرکت خرابکارانه رژیم صهیونیستی ایجاد مانع در مذاکرات بود. ایران نیز در این میان غنیسازی را تا 60 درصد افزایش داد اما هر دو رویداد در اصل توافق تغییری ایجاد نخواهد کرد اما در عین حال این توقع وجود داشت که اقدام خرابکارانه در نطنز با واکنش تند جهانی همراه شود اما این گونه نشد و فقط در حد بیانیه و لفظ این اقدام محکوم شد. آنچه که در این میان به شدت اما تغییر کرد این بود که این ضرورت برای فرار از تنش احساس شده است که زودتر به یک توافق رسند. روسیه و چین نیز امروز این اصرار را دارند زیرا از واکنشهای ایران هراس دارند و نگرانی تنشها در خلیج فارس و اقدامات متقابل ایران هستند. آنها این را یک خطر جدی میدانند و به همین علت سرعت در مذاکرات را شاهد خواهیم بود. امروز یک باور میان کشورهای مهم جهان و برجام به وجود آمده است که باید از تنش فاصله گرفت و با دیپلماسی مسائل را حل کرد و امروز هر تلاشی میشود به واسطه همین باور است که در دستور کار دولتهای غالب قرار گرفته است.