ارتباط من با تلویزیون همیشه برقرار بوده است
«ایــرانیـش» همانطور که از نامش پیدا است مسابقهای سراسر ایرانی است و ایرانیبودن از اهــداف آن است. «هرچیزی ایرانیش بهتره» نیز شعـــار اصلی مسابقه بوده که در هر قسمت از زبان مجری بیان میشود و با این شعار اولین هدفگذاری مسابقه بازگو میشود و سازندگان، مخاطب را به خرید و حمایت از کالای ایرانی تشویق میکنند. در ابتدای هر قسمت از این مسابقه به معرفی یکی از اماکن تاریخی و دیدنی یکی از شهرهای ایران پرداخته میشود. در هر قسمت از این مسابقه 2 گروه شرکتکننده حضور دارند که اعضای هرکدام از این گروهها با یکدیگر نسبت فامیلی دارند و از این طریق تاکیدی روی دورهم جمعشدن خانواده ایرانی نیز در این برنامه بهچشم میخورد.
طراحی بازیها کاملا ایرانی است
یکی از اهداف این مسابقه همانطور که از نامش پیدا است ایرانیبودن و ایرانی زندگیکردن است. به همین منظور در طراحی بازیهایی که قرار است شرکتکنندهها بازی کنند، بازیهایی نظیر یهقل دوقل، هفتسنگ، اسمفامیل، ضربالمثلها و ... چیده شدهاند و در فواصل بین این بازیها هر کدام از شرکتکنندهها که توسط مجری و گروه شرکتکنندهها انتخاب میشوند، موظف به پاسخگویی به سوالهای مجری که درباره تاریخ، فرهنگ، آداب و رسوم ایرانی است، هستند. علاوه بر این برخی از بازیهایی که در این مسابقه وجود دارد نیز بهصورت گروهی طراحی شده است و چند نفر از اعضای هر گروه در انجام آن مشارکت دارند.
ساخت فصل دوم
پوریا پورسرخ بازیگر سینما و تلویزیون، اجرای مسابقه «ایرانیش» را نیز به عهده داشت که نسبت به سایر بازیگرانی که مجری شدهاند، بسیار توانمندتر ظاهر شد. آخرین قسمت از فصل اول «ایرانیش» روی آنتن شبکه دو سیما رفت. در فینال این مسابقه که گروههای اول تا سوم مشخص شدند برای هر یک به ترتیب ۱۵۰ میلیون، ۱۰۰ میلیون و ۵۰ میلیون تومان وجه نقد اهدا شد و فصل اول به پایان رسید. در این باره احسان ارغوانی تهیهکننده مسابقه تلویزیونی «ایرانیش» از ساخت فصل دوم این برنامه خبر داد و گفت: امیدواریم در فصل دوم نیز همچون سری اول «ایرانیش» در امر ترویج فرهنگ و بازیهای ایرانی در میان خانوادهها به شکلی نوین موفق ظاهر شویم. وی افزود: فصل دوم مقایسه با فصل اول تغییراتی خواهد داشت، از جمله اینکه در فصل جدید برخی از مسابقات و بازیهای ایرانی بهصورت کامپیوتری انجام میشوند تا جوانان بتوانند ارتباط بهتری با آن برقرار کنند. نمیتوان این موضوع را نادیده گرفت که جوانان امروز علاقه بسیاری به مسابقات کامپیوتری دارند. پس چرا ما از این ظرفیت استفاده نکنیم و از مسیر بازیهای رایانهای به سمت بازیهای ایرانی نرویم؟ این تهیهکننده افزود: طبق
تصمیمگیریهای انجام شده، پیشتولید فصل جدید بهزودی آغاز خواهد شد و ما ضبط مسابقه را با رعایت پروتکلها آغاز خواهیم کرد. خوشبختانه در طول هفت ماه ضبط فصل اول، هیچکدام از شرکتکنندگان و خانوادههایشان به کرونا مبتلا نشدند و امیدواریم در فصل دوم هم همانطور که گفتم با رعایت پروتکلها مشکلی برای شرکتکنندگان پیش نیاید. وی درباره اجرای فصل دوم مسابقه تصریح کرد: خوشبختانه پوریا پورسرخ بهعنوان بازیگر بهخوبی توانست از اجرای این مسابقه بربیاید و در فصل دوم هم همچنان از حضور این هنرمند گرانقدر بهره خواهیم برد. تهیهکننده «ایرانیش» در پایان گفت: این وظیفه ما برنامهسازان است که باید ذائقه مخاطب را تغییر دهیم. شبکههای غربی ذائقه مخاطب ما را به سمتوسویی میبرند که به بازیهای غربی تمایل پیدا کردهاند و ما وقتی فقط نظارهگر این اتفاق باشیم، بازی را باختهایم. ورود پوریا پورسرخ به عرصه هنر با بازی در سریالهای تلویزیونی شروع شد. او اوایل دهه ۸۰ در سریالهای «روزهای به یادماندنی»، «فراربزرگ» و «مسافر» بازی کرد. سال ۸۵ در سریال نوروزی «وفا» به کارگردانی محمدحسین لطیفی نقش «ژوبین پناهی» را بازی کرد و بعداز «وفا» در
مجموعه تلویزیونی «صاحبدلان» نقش یک جوان لات را بازی کرد که مرتب برای بقیه دردسر درست میکرد. او در طول این سالها لباس شخصیتهای مختلف اعم از «پلیس»، «قاتل» و... را پوشیده است، وی در مسابقه «ایرانیش» خانوادههای ایرانی را دورهم جمع کرده است، در ادامه «پورسرخ» پاسخگوی سوالات بود.
آقای پورسرخ چه شد که اجرای یک برنامه تلویزیونی را پذیرفتید؟
چندوقت اخیر یک رویکردی پیش آمده بود که بعضی از بچههای بازگیر برنامهها را اجرا میکردند. من هم مانند سایر همکارانم پیشنهاداتی داشتم اما برای من این کار فرق ویژهای داشت و آن این بود که حرکت، فعالیت و کارهای فیزیکی هم داشت و مضاف بر آن بازیهایش هم کاملا ایرانی طراحی شده بود که اتفاقا این کار را سخت میکند. با تمام احترامی که برای مسابقههای تلویزیونی قائلم، معتقدم که در این مسابقات که برگرفته از مسابقههای خارج از کشور هستند، جذب مخاطبشان کار راحتتری خواهد بود. البته که این کار هم قابلتحسین است و مخصوصا که از لحاظ کیفیت خیلی خوب به این آثار نزدیک شدهاند که بسیار موضوع قابل احترامی نیز بهشمار میرود. اما درباره مسابقه «ایرانیش» باید بگویم که این کار کاملا طراحی ایرانی دارد و باید بپذیریم بازیهای قدیمی بهخاطر تکنولوژی و اینکه سالها میگذرد، فراوش میشوند و بهنظرم بیشتر از اینکه کار مجری در این مسابقه سخت باشد، کار تیم طراحی مسابقه سخت است که باید بتوانند این مسابقات را از شکل و شمایل سرگرمی به شکل و شمایل مسابقهای و رقابتی دربیاورند. این بازیها عمدتا در خانوادهها و نسلهای قبل در دورهمیها و
مهمانیها استفاده میشده و همانطور که گفتم جنبه سرگرمی داشته است. اما حالا اینها به مسابقاتی دلنشین تبدیل شدهاند که اتفاقا بازخورد بسیار خوبی هم از آنها گرفتهایم. خیلی هم برایم شیرین است که شرکتکنندگان حساس هستند سر امتیاز و برایشان مهم است.
فکــر مــیکنیـد چیزی که در ابتدا تصورش را داشتیـد در طول کار درست از آب درآمد؟
واقعیت این است که تیم طراح مانند آقای محسن آزادی بسیار با اعتمادبهنفس صحبت میکردند و ما در جلساتمان در این باره هم صحبت کردیم که اگر این بازیها هنوز آن قدر جذاب هستند، پس چرا فراموش شدهاند و تکنولوژی جایشان را گرفته است؟ باید بپذیریم که تکنولوژی الان سوار، کار و پیشرو است. اما ایشان گفتند که ما قرار است همین کارها را به شکل امروزی دربیاوریم و بهروز کنیم. در نهایت هم این اتفاق افتاد و فکر میکنم اتفاق خوبی هم رقم خورد و واکنشها و استقبالها بیش از چیزی بود که فکر میکردم.
اتفاقی که طی سالهای اخیر افتاده، این است که بازیگران بسیاری به حوزه اجرا وارد شدهاند و اجرای برنامههای تلویزیونی را برعهده گرفتهاند، آیا میتوان گفت که شما برگرفته از این جو و فضا وارد حوزه اجرا شدهاید؟
به جرأت میتوانم بگویم که جزو اولین بازیگرهایی بودم که پیشنهاد اجرا در تلویزیون را داشتم و شاید یکی از دلایلش هم این بوده که رشته همکاری من با تلویزیون همیشه برقرار بوده و اینطور نبوده که بگویم حالا بروم چند سال سینما بعد دوباره به تلویزیون برگردم. این ارتباط من با تلویزیون همیشه برقرار بوده و به همین دلیل هم پیشنهادهایی برای اجرای برنامههای تلویزیونی به من شده است. اما اتفاقی که افتاد این بوده که نمیخواهم بگویم آدمی هستم که خلاف جریان حرکت میکنم، اما خیلی تحتتاثیر موج نیستم و خودم در این مقطع بهواسطه برنامه، اجرا را پذیرفتم.
نقــطه قـوت مسابقه «ایرانیش» چه بود؟ این برنامــه چه فاکتورهایی داشت و بپذیرفتید که آن را اجرا کنید؟
در گام نخست اعتمادی که به تیم تولید پیدا کردم، نظر من را تغییر داد. من در گام نخست رزومه احسان ارغوانی تهیهکننده کار را دیدم که چه برنامههایی را تا به حال ساخته است. از آن طرف من وقتی با محسن آزادی صحبت کردم، او را آدم بسیار مسلطی دیدم که الان هم با تاکید میگویم که هر نکته مثبتی که در اجرای من میبینید بر گرفته از راهنماییهای اوست. او دلسوزیهای بسیاری دارد. او استاد و دوست بسیار خوبی است که هرچه میدانست در اختیارم قرار میداد. از آن طرف، من دوستان مجری دیگری نظیر فرزاد حسنی را داشتم که با آنها در تماس بودم و نظرات آنها را هم بهعنوان کارشناسان این حوزه پرسیدم و در اجرایم مورد استفاده قرار دادم. من اجرای کلاسیک و رسمی برای اجرا انتخاب نکردم و خشک نبودم و خودم را با تیمهای شرکتکننده همراه کردم.
