استقبال مشروط از گام نخست‌ در وین

ادامه از صفحه یک / برداشتن این تحریم‌ها که با نگاه جنایتکارانه و متقلبانه تنظیم شده‌اند، به‌نوعی نیازمند مجوز و نظر مجالس نمایندگان و سنا می‌باشند تا رفع گردند. ممکن است تیم مذاکره‌کننده آمریکا از خود در برابر برداشتن این نوع تحریم‌ها سلب مسئولیت نماید. تیم مذاکره‌کننده ایرانی نبایستی به هیچ وجه تسلیم این ترفند شود و برعکس باید خواستار این باشد که کلیه تحریم‌های دوره ترامپ بدون استثناء با صراحت لغو گردند و دولت بایدن مسئول آن می‌باشد و ربطی به ایران ندارد. بحث‌های حاشیه‌ای که دو سوم تحریم‌ها مربوط به هسته‌ای نمی‌باشد، مشکل آمریکاست و خود به هر ترتیبی صلاح می‌داند با آن برخورد نماید وگرنه همه تحریم‌های هسته‌ای برای دوبار تحت عناوین تروریسم و حقوق بشر باقی می‌مانند و آش همان آش و کاسه همان کاسه! جهان هم در آنصورت می‌گوید خوب تحریم‌های هسته‌ای که برطرف شده پس باید ایران به مواضع برجامی خود بازگردد و ایران در بن‌بست قرار می‌گیرد. نکته دیگر اینکه، طبق اصول حقوق بین‌الملل، هر طرف که از یک توافق بین‌المللی خارج شود و موجب خسارت به طرف‌های دیگر و یا جهان گردد (نظیر حفظ محیط زیست)، در برگشت بایستی کلیه خسارات را به طرف‌های مقابل جبران نماید تا جایگاه قبلی را در توافق بین‌المللی بدست آورد. نه‌تنها ایران بلکه جهان بایستی طلبکار نظام سیاسی آمریکا بابت جنایات دونالد ترامپ باشد تا هیچ جنایتکار دیگری در آمریکا و یا سایر نقاط جهان، به مغزش خطور ننماید حق حیات ملت دیگری را به این آسانی و سادگی به بازی گیرد و اینهمه مصیبت را دامنگیر ملت ایران سازد. بنابراین بایستی طرف‌های مذاکره‌کننده 1+5 به فرمولی قابل قبول در پرداخت غرامت به ملت ایران نائل آیند تا از بابت اعمال تحریم‌ها، مرهمی بر دل ملت ایران باشد. اینکه ایران می‌خواهد راه مقاومت تا پیروزی را در مذاکرات هسته‌ای طی نماید ابتدا مستلزم ایجاد رفاه و تسهیلات برای مردم ایران می‌باشد که ناراضی نباشند. متاسفانه مشاهده می‌شود ارگان‌ها هر روز از حربه‌ای جدید استفاده می‌نماید که موجب افزایش فقر و بدبختی مردم می‌شود. در حالیکه در کشورهای دیگر، نه بخاطر تحریم‌ها یا بیکاری و گرانی بلکه بخاطر کرونا و کاهش کسب و کار، تلاش می‌نمایند از بسته‌های حمایتی برای کاهش آلام مردم استفاده نمایند و به‌طور مثال دریافت مالیات‌ها و یا قبوض آب و برق و گاز را برای مدتی متوقف می‌نمایند. در ایران که بخاطر تحریم‌ها علاوه بر کرونا، بایستی بخشودگی‌های مالیاتی و قبوض مختلف، چند برابر کشورهای دیگر باشد، حکومت و دولت خود به خالی شدن جیب ملت بی‌توجه بوده و هر روز چهره جدیدی از مالیات‌ها و اعمال فشار مالی بر مردم رنجدیده را پرده‌برداری می‌نمایند. درحالی‌که پیش‌بینی می‌شد مالیات‌های سالانه مستغلات و مشاغل دارائی و عوارض گوناگون اتومبیل و نوسازی شهرداری برای چند سال متوقف گردد و نظام با دادن سوبسید به کالاها از محل اندوخته ارگان‌هائی که سال‌ها مالیات نداده، قیمت کالاها را پائین نگهدارد، متاسفانه دیده می‌شود هر روز سرو کله ارگان جدیدی نظیر وزارت مسکن و شهرسازی پیدا می‌شود که گوئی بایستی طلب‌های گذشته‌اش را از ملت بیچاره بازستاند و برای مردم خط و نشان می‌کشد و تهدید می‌کند که در صورت عدم گزارش، امکانات بانکی و یارانه‌ای را برمردم می‌بندد. پلیس راهنمائی و رانندگی هم به جای جلوگیری از عبور و مرور بین شهرهای قرمز و نارنجی، به دریافت مواجب از مردم مشغول است و کرونا در کشور بیشتر سرایت می‌نماید. برخی همه مظالم را متوجه قوه مجریه نموده تا بقیه ارگان‌های حکومت برحذر باشند. بی‌شک همه ارکان حکومت در این فاجعه شرکت دارند و افزایش قیمت بنزین که باعث فاجعه و جدائی مردم از حکومت گردید، تصمیم سران نظام بود و بقیه معضلات هم محصول مجلس یا سران قوا می‌باشد لذا هیچ بهانه‌ای در روا داشتن ظلم به مردم قابل قبول نیست و موجب فرار مردم از حکومت می‌گردد. حاصل کلام اینکه برای یک مقاومت جانانه در مقابل زورگوئی‌های خارجی بایستی قویا مواظب دل ملت بود که نشکند که در آن صورت متمایل به خارج‌نشین‌ها می‌شوند. یادمان نرود هیچ نظامی نمی‌تواند بر روی نارضایتی‌های ملت، بساط مقاومت را برپا نماید.