فرصت طلایی برای ایران در وین

ادامه از صفحه یک| مثمر ثمر است؟ برتولت برشت می‌گوید: آنکه حقیقت را نمی‌فهمد بی‌شعور است و آنکه حقیقت را می‌داند و دروغ می‌نامد تبهکار است. ما ایرانیان در این مورد از کدام گروه هستیم. همه ما می‌دانیم که دلار حرف اول را در جهان در داد‌و‌ستدهای اقتصادی و تجاری با این کشورها می‌زند و ما هم از طرف آمریکا تحریم هستیم. آیا ما به آمریکا نیاز داریم یا آمریکا به ما نیاز دارد؟ ما هم‌اکنون حدود100 میلیارد دلار از چند کشور طلبکار هستیم ولی به‌علت تحریم‌های آمریکا نمی‌توانیم این پول‌ها را بگیریم؛ در حالی که خود می‌دانیم 60 میلیون نفر جمعیت کشور ما در خط فقر زندگی می‌کنند. به‌نظر من که یک شهروند ساده هستم مذاکره با آمریکا به وجهه بین‌المللی و جهانی ما خدشه‌ای وارد نمی‌کند. در حال حاضر فقط دوکشور ایران و کره شمالی با آمریکا روابط دیپلماتیک ندارند. آیا بقیه کشورهایی که با آمریکا روابط سیاسی و اقتصادی دارند وابسته به آمریکا و زیر سیطره آمریکا هستند؟ پر واضح است که اچنین نیست. مذاکره هیچ ضرری برای یک کشور ندارد. مگر گاندی در زندان با انگلیسی‌ها مذاکره نمی‌کرد تا هند به استقلال برسد. مگر احمد بن بلا در زندان با فرانسوی‌ها مذاکره نمی‌کرد تا الجزایر به استقلال برسد. مگر هوشی‌ میشه در ویتنام با آمریکایی‌ها و فرانسوی‌ها مذاکره نمی‌کرد تا ویتنام به استقلال دست یابد. با آمدن بایدن شاید آمریکا به برجام برگردد و تحریم‌های شوم از سر مردم ایران برداشته شود ولی من بر این مساله تأکید دارم که باید با دست پر و از موضع قدرت با آمریکا پای میز مذاکره رفت و با ذهن خالی از اختلافات و کینه گذشته به منافع و مصالح ملی کشور اندیشید. اکنون که به طوری غیرمستقیم در وین مذاکراتی بین ایران و آمریکا برای برگشتن آمریکا به برجام با وساطت اتحادیه اروپا جریان دارد، بهترین فرصت برای ایران است تا گام به گام تحریم‌ها برداشته شده و ما هم به تعهدات هسته‌ای خود برگردیم.
باید با پنبه سر آمریکا را برید
دیپلمات‌ها و سیاستمداران ما باید آنقدر تیزبین و با‌هوش باشند که بتوانند با پنبه سر آمریکا را ببرند. در اینجا به خاطره‌ای می‌پردازم که شاید برای دیپلماسی کشورمان جالب باشد. چند تن از استادان روابط بین‌الملل و علوم سیاسی کشور می‌گفتند چند سال پیش با سفیر ژاپن در ایران ملاقاتی داشتیم. سفیر ژاپن می‌گفت شما نمی‌توانید با آمریکا برخورد زیرکانه داشته باشید. او مثال می‌زد که آمریکا مانند گاوی است که ما ژاپنی‌ها با پستان‌های آن بازی می‌کنیم و با زیرکی شیر آن را می‌دوشیم اما شما ایرانی‌ها با شاخ‌های این گاو بازی می‌کنید و آن هم به شما شاخ می‌زند و به همین دلیل است که ما از اوایل انقلاب (آذرماه 58) روابط خود را با آمریکا قطع کرده‌ایم و 41 سال است که از طرف شورای امنیت و دولت آمریکا ده‌ها قطعنامه در زمینه‌های مختلف علیه ما صادر شده است و ما بابت تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد و آمریکا تا‌کنون بسیار زیان داده‌ایم و اکنون مردم ما از نظر اقتصادی در وضع و حالی به‌سر می‌برند. بنابراین اکنون که بایدن تمایل به مذاکره دارد بهتر آن است که دست رد به سینه او نزنیم و با قدرت و صلابت به پای میز مذاکره برویم. شاید گره‌ای از اقتصاد بسته ما باز شود. آیا مردم حق ندارند در رفاه و آسایش و عدالت اجتماعی زندگی کنند و از این منابع طبیعی و زیر زمینی گزاف حداقل استفاده را ببرند؛ فقط کمی زیرکی و هوشیاری سیاسی می‌طلبد.