نوروز ملتهای پارسی زبان
ادامــه از صفحــه اول/ و خلاقیت و توسعه مردمان جدا افتاده بسترسازی کرد. ملتهایی که علایق عمیق مشترک دارند با هم تعارف و مراوده و تجارت میکنند و گام های بلند پیشرفت را یکی پس از دیگری بر میدارند. پیمانهای منطقهای چون دارای زمینه فرهنگی باشند به سهولت ریشه میدوانند و میوههای شیرین میدهند. تاجیکها به شعری از حافظ عمق سخن ما را در مییابند وآذریها با مفاهیمی که مولوی فراهم آورده است اشتراک معنوی با ما برقرار میکنند و بلخ و بخارا باز هم میتوانند مراکز شاعران پارسیگو باشد. پاکستان برادر دیرین ماست و میشود با زبان پارسی تا هند سفر کرد و از صلح سخن گفت. سالهاست که نگاه منطقهای ما متوجه جنوب و جنوب غربی بوده است و از شمال و شمال شرقی و غربی غفلت کردهایم. اگر بر استحکام داخلی و توسعه سیاسی در درون بیفزائیم ایران نیرو و زمینه جذب فراوان دارد و مشترکات فرهنگی کار خودش را میکند و تفرقه ملتهای پارسی گو جای خود را به همدلی و همراهی و هم افزایی میدهد. ایران و آسیای صغیر میتوانند مجمع کشورهای مشترکالمنافع بشوند و زمینه ظهور یک قطب اقتصادی فراهم شود. برای همدلی و توسعه روابط ملتها نیاز به نفوذ سیاسی نیست، اتفاقا سیاست، مرزبندیها را پررنگ میکند و بهجای وصل فصل میآفریند. عقلانیت وآینده اندیشی حکم میکند که روی این بستر فراخ و آماده سرمایهگذاری کنیم و حتی در اختلافات و درگیریهای احتمالی منادی صلح باشیم. در جنگ قره باغ ایران میتوانست نقش صلح آفرین بیشتری برعهده بگیرد و کفه عدالت را هم سنگینتر کند. موقعیت جغرافیایی ایران برای دسترسی کشورهای قفقاز به آبهای گرم جنوب تنها یکی از مزیتهای کشور ماست که بکر و بلااستفاده مانده است.کشورها با سرعتی باور نکردنی بسوی توسعه اقتصادی و افزایش سرمایهگذاریها روانند و ما در این زمینه دچار توقف خسارت بار شدهایم. اشتغالات سیاسی همه چیز را تحت الشعاع خود قرار داده و ظرفیتهای عظیم تعامل با کشورها و ملتها را معطل ساخته است. تصور کنیم که اگر کشوری چون چین سرمایهای چون نوروز داشت و ظرفیت نفوذ فرهنگیش چند برابر وسعت کشورش بود از آن چگونه بهره برداری میکرد و سکوی پرش و پرواز میساخت. گویا در برخی از کشورهای همسایه کرسیهای دانشگاهی زبان پارسی مهجور واقع شده و رقبای منطقهای ما با هزینه کردهای مالی بر دامنه این خسارت میافزایند. به کدام دلیل از این آسیبها غفلت میکنیم و چرا ایران باید از اشاعه فرهنگ مستقل و با سابقه خویش باز بماند و از طرق طبیعی و نرم افزارانه به تعاملی گسترده و تاریخی دست نزند. تعامل مثبت با هدف افزایش رفاه ملتها اتفاقا نفوذ و فرصتطلبی قدرتهای فرامنطقهای را کاهش میدهد و انگیزه مخالفان واقعی استکبار را تامین میکند.
