ضرورت افزایش اختیارات رئیس‌جمهوری

کشـور ما برای کسب مشارکت در انتخابات ریاست‌جمهوری احتیاج به مقدمه‌ای دارد. با وجود یاس مردم در انتخابات‌های گذشته و انتخاباتی که در اسفند سال قبل برای مجلس یازدهم انجام گرفت، قطعا شرایط انتخابات ریاست‌جمهوری مساعد و مطلوب نخواهد بود. همانطور که متعدد در خبرها اعلام شد، 20 درصد مردم تهران در انتخابات مجلس یازدهم شرکت داشتند و در مجموع نیز 42 درصد مردم سراسر کشور در انتخابات شرکت کردند و کمترین مشارکت در طول سال‌های پس از انقلاب رقم خورد. ملالت و وضعیتی که مردم دارند، مطلوب نیست، بنابراین باید اقدامی اساسی در راستای جلب‌نظر و اقبال مردم انجام بگیرد. در غیر این صورت نمی‌توان انتظار مشارکت حداکثری و استقبال گسترده از صندوق‌های رای را داشت. تنها راه این است که اولا اجازه داده شود، هر دو جناح موجود در کشور اعم از اصلاح‌طلب و اصولگرا با تمام قوا در انتخابات شرکت کنند. ثانیا اختیارات رئیس‌جمهوری و قوه مجریه باید افزایش پیدا کند. باید اختیاراتی به رئیس‌جمهور داده شود تا او بتواند در عرصه بین‌المللی نیز مداخله، تعامل و ورود کند تا به مصالح کشور و خواسته‌های مردم جامه عمل بپوشاند. باید این ایراد در امور داخلی نیز مرتفع شود تا بی‌اعتمادی‌های به‌وجودآمده به‌طور کامل از میان برود. نارضایتی و ناراحتی‌هایی در اثر مشکلات موجود در مردم به وجود آمده است و افزایش اختیارات رئیس‌جمهوری می‌تواند کمک کند تا همه ایرادات در اسرع وقت رفع شود. در این صورت مردم می‌توانند به انتخابات امیدوار باشند. اخیرا آقای ضرغامی نیز نامزدی خود در انتخابات را اعلام کرده‌اند اما مسلما چالش‌های موجود بر سر راه بسیاری از نامزدهای انتخاباتی و جریانات سیاسی مقابل ایشان قرار نخواهد داشت. حداقل کسانی که می‌توانند در انتخابات گزینه مساعد و مناسبی باشند، آقایان ظریف و جهانگیری هستند. باید خود احزاب در جریانی آرام و دموکراتیک بر کسی اجماع کنند. هم در اصلاح‌طلبان و هم در میان اصولگرایان باید توافق بر اشخاصی انجام شود که احزاب و مردم خردمند علاقه‌مند به کشور، بتوانند روی نامزدی او اتفاق کنند. به عبارتی ما به نامزدی ملی نیاز داریم. در شرایط فعلی و با وضعیتی که بر کشور حاکم است، همچنین تاکید مقام معظم رهبری بر مشارکت حداکثری، تنها افرادی که می‌توانند تا حدی رضایت رهبری انقلاب را جلب کنند و هم احزاب اصلاح‌طلب برای پیروزی آنان اجماع کنند، آقایان ظریف و جهانگیری هستند. در نهایت این احزاب اصلاح‌طلب هستند که باید نامزد موردنظر را انتخاب کرده، رای ‌دهند و حمایت کنند. در جهت اصولگرایان نیز همینطور است و باید شخصیتی منتخب آنان باشد که بتواند در مجامع عمومی و بین‌المللی حضور پیدا کند. این شخص باید در این سطح دارای اعتبار باشد، در غیر این صورت گشایشی حاصل نخواهد شد.