بگذارید روحانی کار را تمام کند

ادامه از صفحه یک| اجتماعی ایران آرام‌تر و عادی‌تر و گشایش‌های اقتصادی بیشتر شود و قیمت دلار پایین‌تر آید و دولت روحانی موفق شود در پروژه سیاسی تنش‌زدایی با دولت آمریکا و با دنیا در چارچوب منویات مقام معظم رهبری بیشتر از هر چیزی پیش رود، هیچ اتفاق بدی در این موضوع برای محافظه‌کاران وجود نخواهد داشت. چون آقای روحانی بعدا نمی‌تواند هیچگونه از این موفقیت‌ها را به دلیل نداشتن عقبه اجتماعی برای خودش تبدیل به یک امتیاز سیاسی بکند؛ یعنی موقعیت آقای احمدی‌نژاد یا خاتمی یا هاشمی را پیدا کند چون آقای روحانی بدنه اجتماعی نداشته و حزبش هم حزبی قوی‌ نیست. بنابراین چیزی که هم خداپسندانه و هم به نفع مردم است و هم اینکه جاده‌صاف‌کن دولت بعدی خواهد بود، رخ می‌دهد. اگر آقایان چنانچه از سخنانشان برمی‌آید روی موفقیت خودشان شرط‌بندی کرده و روی همراهی نظارتی‌ها حساب باز کرده‌اند، موضوعی که نتوانستند خویشتنداری و پنهان کنند و بارها بدان اشاره کرده‌اند (سخنانی از این قبیل که چرا شورای نگهبان وارد صحنه نمی‌شود یا اینکه تکلیف فلانی که روشن است و...) همه نشان‌دهنده این است که محافظه‌کاران روی پیروزی خودشان چه به مدد رد صلاحیت اصلاح‌طلبان و چه از طریق کاهش مشارکت حساب باز کرده‌اند. پس اگر اینطور است، چرا اجازه نمی‌دهند روحانی موفق شود؟! روحانی که دیگر رئیس‌جمهور نخواهد شد و حمایتش هم از کسی به‌منزله تضمین پیروزی آن شخص نخواهد بود. یعنی حمایت آقای احمدی‌نژاد سبد سهام حمایت‌شده را پر می‌کند همانطور که حمایت آقای خاتمی هم سبد کاندیدای خودش را پر می‌کند. ولی آقای روحانی چنین موقعیتی ندارد؛ بنابراین وقتی ما چنین فرضی داریم و این فرضیات را کنار هم بگذاریم، قابل درک نخواهد بود که چرا محافظه‌کاران در نهادهای مختلف به‌ویژه در مجلس اینقدر از موفق شدن آقای روحانی نگرانند در بهبود اوضاع اقتصادی، عادی‌سازی شرایط سیاسی و تنش‌زدایی در روابط خارجی. مگر اینکه فرض کنیم آقایان حتی به این مقدار هم امیدی ندارند که بتوانند در صورت حمایت همه‌جانبه به پیشرفتی برسند! یعنی حتی مطمئن نیستند با وجود ردصلاحیت اصلاح‌طلبان بتوانند پیروز شوند؛ بنابراین ترجیح می‌دهند مشارکت به کمترین میزان خود برسد ولی آنها به خطر نرسند. حالا که همه راه‌ها کوبیده شده، خسارت برقراری رابطه با آمریکا و برگشت به برجام را هم که روحانی تحمل کرده، پس بگذارید کارش را بکند، شش‌ماه بیشتر نمانده است. حتی حاضرید به مشارکت 20 تا 30 درصدی برسید ولی پیروزی‌تان خدشه پیدا نکند!؟