يکي از افتخارات و امتيازات جمهوري اسلامي و قانون اساسي، آزادي آحاد ملت در انتخابات، آزادي نخبگان مردم و حضور در عرصه رقابت اجتماعي و سياسي است و نهادها موظف هستند از اين حق اجتماعي قطعي و مسلم دفاع کنند و از خدشهدار شدن آن بهشدت جلوگيري کنند. اگر انقلاب و نظام اسلامي به رهبريت امام بزرگوار و بزرگان کشور ظرف 42 سال از همه گزندها و هجمههاي داخلي و خارجي سالم ماند و روزبهروز قويتر و ريشهدار و مقبولتر جهاني شد، بههمين جهت بود که قاطبه مردم در سرنوشت خود سهيم شده و از نظام حمايت کردند. بيشک هرچه ميدان رقابت گستردهتر و شرايط آن فراهمتر باشد، اعتماد ملت به نظام و مسئولان بيشتر و حضور مردم در صحنهها از جمله انتخابات پرشورتر خواهد بود و بالتبع نقطه مقابل آن آثار منفي و مخالفت آن خواهد داشت. با اينکه قانونگذاري و اصلاح قوانين حق و وظيفه نمايندگان مجلس است، ولي به موجب وظيفه ملي و سوگندي که ياد کردهاند، تمامي اقدامات آنها بايد در راستاي خدمت به مردم و فراهم شدن حضور گسترده مردم باشد. اين مساله خطاب به نمايندگان محترم بسيار مطرح شده که درست است که اغلب آنها با راي حداقلي مردم وارد خانه ملت شدهاند، ولي بالاخره نماينده همه مردم شمرده ميشوند. قبول که يک جناح با حمايت 15 درصدي از اين نمايندگان آنها را به مجلس فرستاده اما آنها در اظهارات و بررسي مصوبات بايد نماينده صددرصد مردم باشند. بايد از نمايندگان مردم پرسيد که در شرايط بسيار سخت اقتصادي کشور و در اوج شيوع ويروس کرونا مهمترين مشکل و مطالبه مردم اصلاح قانون انتخابات رياستجمهوري و شوراي اسلامي و... بود که ماهها وقت و اعتبارات ملت را صرف آن ميکنند؟ اينگونه برخورد اصلاحي که نتيجه آن حذف يک جناح گسترده و کانديداهاي احتمالي آن در نتيجه به حاشيه راندن اکثر مردم از صحنه انتخابات، با چه منطق و دليلي قابل توجيه است؟ مگر کشور و نظام، ملک شخصي من و شماست که بايد آن را تصاحب و مصادره کنيم؟ مردم ما را انتخاب نميکنند که غنايم جنگي سياسي را به تصرف درآوريم؟ اين روند مديريت و عملکرد برخي نمايندگان در شان مجلس نبوده و براي حال و آينده کشور و نظام مثبت نيست. بسيار جاي شگفتي است از سکوت بزرگاني که تماشاگر اين رفتار عصارههاي فضائل ملت هستند. متوليان امور ناصحانه و دلسوزانه نگذارند جايگاه مجلس خدشهدار شود و با درايت مانع بياعتمادي مردم و جامعه به مسئولان شوند.