اهداف و عواقب مخرب توهین به روحانی
سابقه توهين به مسئولان به اين سبک؛ آن هم مسئولاني که درون نظام هستند به بعد از سال 84 برميگردد. بارها در مناسبتهايي همچون روز قدس و 22 بهمن مشاهده ميشد که عدهاي با تعقيب برخي شخصيتها مثل مرحوم هاشميرفسنجاني سر را ه آنها جمع ميشدند و شعارهايي عليه آنها سر ميدادند. اين رويه بعد از وقايع سال 88 تشديد شد و اين مناسبتها به فرصتي براي تسويهحساب تبديل شد. البته در آن زمان برخي رسانهها آن را عکسالعمل طبيعي و خودجوش مردم در مقابل برخي مواضع هاشمي يا سيدحسن خميني معرفي ميکردند. در دوره اخير هم اين رفتارها و توهينها مسبوق به سابقه است. در مورد آقاي روحاني ما هم در جريان اعتراض به وضعيت موسسات مالي اعتباري در دي ماه 96 و هم در جريان اعتراضات در مورد بنزين آبان ماه 98 شاهد چنين توهينهايي بوديم. اين افراد متوجه عواقب و سوء رفتار تخريبيشان نسبت به رئيسجمهوري کشورمان نيستند، در مورد انگيزه و اهداف اين افراد ميتوان حدسهايي زد. اين حدسها مبتني بر اين فرض است که رئيسجمهوري در برخي موضوعات مواضع محکمي دارد و بهرغم برخي انتقاداتي که جريان مخالف دولت مطرح ميکند رئيسجمهوري همچنان روي مواضع خود پافشاري ميکند. لذا مدتهاست که جريان مخالف با استفاده از ابزارهاي مختلف به تخريب رئيسجمهوري و دولت رو آورده است تا بتوانند دولت را شکست خورده معرفي کنند. چنانکه در فضاي مجازي جولان ميدهند و با انواع و اقسام روشها و قالبها رئيسجمهوري را تخريب ميکنند و به تمسخر ميگيرند، حالا طيفي از اين جريان آمده و با استفاده از فرصت 22 بهمن کاري را که مدام در فضاي مجازي انجام ميدهند اندکي از آن را به فضاي واقعي آوردهاند. مخالفان دولت کاملا متوجه هستند چه کاري انجام ميدهند. آنها ميخواهند با چنين اقداماتي اذهان عمومي را متوجه عملکرد رئيسجمهوري کنند. پيش از اين خيلي تلاش کردهاند که رئيسجمهوري را عامل به وجود آمدن وضعيت فعلي معرفي کنند اما هرچه بيشتر تلاش کردهاند برخلاف انتظار آنها مابهازاي در بيرون مثل تحصن و اعتراض عليه رئيسجمهوري و دولت ايشان نداشته لذا اين اقدام در راستاي جلب توجه افکار عمومي صورت گرفته است. مخلص کلام اينکه براي عدهاي هدف (که اين روزها پيروزي در انتخابات رياستجمهوري است) وسيله را توجيه ميکند. آنها رسيدن به هدف را نزديک ميبينند لذا ابايي ندارند از اينکه تذکرات رهبري را ناديده بگيرند . براي اينها ادب ، اخلاق و اصولي از اين دست که جزو مباني نظام سياسي جمهوري اسلامي است فينفسه ارزش ندارند مگر اينکه در راه رسيدن اينها به قدرت بهکار آيند. رواج چنين رفتارهايي تبعات ناخوشايندي دارد وقتي شئون تخريب شوند اقتداري باقي نميماند که مسئولان بر پايه آن بتوانند ماموريتها و وظايف خود را به انجام برسانند.
