اگر احمدی‌نژاد بود، قیمت خیار مهم بود؟

با نزديک شدن به انتخابات 1400 رئيس‌جمهوري گذشته و برخي رسانه‌ها و چهره‌هاي نزديک به احمدي‌نژاد جرياني را آغاز کرده‌اند تا با تخريب دولت فعلي خود را شايسته رياست‌جمهوري نشان دهند. سال‌هاي 84 تا 92 که آنها دولت را در اختيار داشتند بسيار برايشان شيرين بود و در تلاش هستند با اتکا به هر ابزاري بار ديگر به رياست‌جمهوري برسند. در همين راستا، امروز روزنامه‌ها و نشريات نزديک به آنها به صحنه آمده‌اند و دولت را تخريب مي‌کنند. آنها خط سيري را دنبال مي‌کنند که با تخريب حريف خود را خوب نشان دهند. هيچ‌کس بر اين باور نيست که وضعيت معيشتي فعلي خوب است و قبول هم داريم که از خيار گرفته تا خانه همگي با افزايش قيمت روبه‌رو شده‌اند اما وسيله قرار دادن اين گراني‌ها براي سرپوش گذاشتن بر اقداماتي که در دولت‌هاي نهم و دهم رقم خورد و منجر به وضعيت فعلي کشور شد، نمي‌تواند پسنديده باشد. عملا امروز چوب کارهايي را مي‌خوريم که پايه‌گذار آنها دولت گذشته بوده است. در همان دوران، تخم‌مرغ صرفا ظرف مدت يک شب 5 برابر شد و هيچ‌کدام از اين رسانه‌ها واکنشي نشان ندادند. اين اتفاق در برهه‌اي از زمان رقم مي‌خورد که دولت مي‌توانست صدها ميليارد دلار نفت به فروش برساند و کشور در يک وضعيت اعتباري و مالي خوبي به سر مي‌برد، درحالي‌که امروز کشور با تحريم‌ها و محدوديت‌هايي روبه‌رو است و هر روز فشارها بر کشور بيشتر مي‌شود و به همين علت اين اقدامات ناجوانمردانه است. امروز اين نگاه به برخي رده‌هاي بالا و مياني رسانه ملي نيز راه پيدا کرده است و دولت را به دور از انصاف مورد حمله قرار مي‌دهند. اين افراد همان تندورهاي منتسب به يک جريان خاص هستند که اقدام خبري حرفه‌اي را کنار گذاشته و تصويري غيرواقعي از اتفاقات نشان مي‌دهند. اين ديدگاه از همان روزنامه‌هايي نشات مي گيرد که در مقابل گراني‌هاي زمان احمدي‌نژاد سکوت کرده بودند ولي امروز از برخي مشکلات يک هيولاي مخوف ترسيم مي‌کنند. قطعا اگر رئيس‌جمهوري نزديک به نگاه خودشان بر دولت حاکم بود حتي اگر فعاليت کمتري داشت، باز هم از او انتقاد نمي‌کردند. امروز آنها از قيمت خيار انتقاد مي‌کنند اما زماني که ظرف مدت کوتاهي در سال 90 به يک بار قيمت‌ها چندين برابر شد و به تمامي عرصه‌ها نيز سرايت کرد هيچ واکنشي نشان ندادند و با تمسخر افکار عمومي مي‌گفتند که در محله ما قيمت‌ها ارزان‌تر است. اين واقعيت نشان مي‌دهد که دغدغه اول آن‌ها معيشت مردم نيست بلکه بيشتر به دنبال منافع سياسي خود هستند.