خوشحال شدم از شنيدن خبر اول شدن دوست خوب و همشهري ورزشکارم که دوباره باز در يک مسابقه دو سرعت 60 متر در فرانسه، افتخارآفرين شده و همه شرکت کنندگان را پشت سر گذاشته و نفر اول شده! آفرين دارد اين دويدن!
دويدي و ندويدم.رسيدي و نرسيدم!
آنهم در روزگاري که همه ما داريم مي دويم. دنبال يک لقمه زندگي که هم حلال باشد و از گلومان پايين برود و هم آميخته با هزار و يک رنگ و نيرنگ همراه نباشد.
در روزگاري که عده اي هم در يک دو سرعت مذموم، دارند در پشت سر گذاشتن مرزهاي اخلاق و شرافت و انسانيت، از همديگر سبقت مي گيرند! در روزگار فضيلت هاي فراموش شده!
در روزگاري که بيش از 80 درصد مردم دارند از صبح تا شب مي دوند تا مگر بتوانند چرخ زندگي خود و خانواده را سالم بچرخانند و بگردانند. بر خلاف آن جمع معدود و محدودي که تلاش دارند تا نکوشيده و ندويده به مقصد برسند. با حق ديگران را خوردن و پا روي وجدان گذاشتن و گذشتن!
آفرين به اين دوست دونده ام که افتخار نه تنها شهر زادگاه ما (تربت حيدريه خراسان رضوي) که افتخار کشور ما ايران است. تفتيان نگو؛ بگو فتحيان!..... جواني که تاکنون قلههاي بسياري را در مسابقات مختلف جهاني فتح کرده است و همه رقيبان را پشت سر گذاشته تا رفيقان را خوشحال کند.
پارسال بود که ديداري با هم داشتيم و بعد آن که چايي خورديم و گپ زديم و نم نم باران گرفت؛ گفتم که مي خواهم قهرمان کشور را در يک دو سرعت 2 متري شکست دهم!.... خيز برداشتيم و مثلاً من جلو زدم و از خط پايان فرضي عبور کردم و افتخارآفرين شدم!.... منتهي براي خودم و عمه ام!!
اميدوارم همه مردمان شريف ايران که اين روزها دارند بدون سيلي زدن، به دنبال حفظ خوشبختي و دريافت وام و پيدا کردن شغل مناسب و خانه اي براي زندگي و خريد خودرو و....... ساير لوازم اوليه يک زندگي ساده و مختصر و مفيد، نه تنها دو سرعت، که دو استقامت را هم به کار مي گيرند؛ سرانجام به پاياني خوش برسند و برگردند به همه لبخند بزنند.....و چنان نباشد که فروغي بسطامي گفت:
يک جمع نکوشيده رسيدند به مقصد
يک قوم دويدند و به مقصد نرسيدند!