آرمــان ملي- عليــرضا پورحسين: اختلافات مجلس با دولت بيشک برندهاي ندارد؛ اختلافاتي که از ابتداي سال و حتي پيش از شروع مجلس يازدهم آغاز شد و مجلس هر روز به نحوي بر طبل ايجاد اين اختلافات ميکوبيد. بسياري از سياسيون از جناحهاي مختلف بر اين باورند که مجلس و دولت بايد با هم کار کنند و اين يک روند معمول است و رقابت بين آنها، طبيعي است. بهخصوص اينکه ساختار سياسي ما بهگونهاي است که انتخابات رئيسجمهور با مجلس متفاوت است و در زمانهاي جداگانهاي برگزار ميشوند و گاهي ممکن است اين دو از يک جريان سياسي نباشند. اين با روند معمول در دنيا متفاوت است. در اغلب کشورهاي جهان، معمولا انتخاب دولت و مجلس همزمان و با هم است. يعني زماني که مجلسي شکل ميگيرد دولت هم تاسيس ميشود و از همان جنس مجلس و از همان حزب است. اما در ايران اينگونه نيست. اين امر سبب شده است مجلس با استفاده از قدرت خود يک جدال سياسي را با دولت آغاز کند که بازنده آن مردم هستند چرا که هر روز شرايط معيشتي آنها سختتر ميشود. در اين رابطه در آخرين مورد نيز همين مجلس در برههاي از زمان که نياز است به فکر حل مشکلات کشور باشد، سه نفر از دولتيها را مورد هجمه قرار داده و عليه آنها شکايت کرده است تا قوه مجريه دغدغهاي جز حل مشکلات مردم داشته باشد. در راستاي بررسي اين مساله «آرمان ملي» گفتوگويي با محمدرضا بادامچي، نماينده مجلس دهم داشته است که در ادامه ميخوانيد.
چه اتفاقي سبب شده است که امروز مجلس به جاي رسيدگي به مشکلات مردم هر روز به دنبال احضار يک مسئول دولتي باشد؟
مجلس اگر راي اکثريت جامعه را به همراه داشت، امروز دغدغه آنها را در دستور کار قرار ميداد. مجلسي که راي اکثريت مردم را داشته باشد به راحتي ميتواند مورد بازخواست قرار گيرد و اذهان عمومي ميتوانند بر آنها فشار وارد کنند اما اين مجلس اين ويژگيها را ندارد. فقط يک گروه خاص به مجلس يازدهم راي دادهاند. برخي از نمايندگان در کارنامه عمل خود چيزي جز سيلي زدن به مامور راهور ندارد و در حل مشکل مردم قوي عمل نکردهاند. حرکت و اقدامات مجلس غالبا جناحي است و هدف آنها اين است که کرسي رياستجمهوري را در سال آينده تصاحب کنند. در همين راستا تلاش ميکنند دولت را ضعيف نشان داده و تمامي اتفاقات بد کشور را به دولت نسبت دهند؛ درحاليکه بهخوبي ميدانيم دولت در تمامي موارد نميتواند اقدام کند و مسئوليتهاي وسيعي ندارد. دولت در اين کشور همهکاره نيست و قانون، مسئوليتهاي دولت را تعيين ميکند. برخي مجلسيان ميخواهند کانديداي نزديک به خودشان رئيسجمهور شود و تلاش آنها در اين راستاست.
دولت بايد چگونه در مقابل اين هجمههاي گسترده عمل کند تا حداقل وظايف خود را نسبت به مردم انجام داده باشد و درگير بازيهاي سياسي نشود؟
دولت تا اين لحظه ثابت کرده است که به دنبال سياسي بازي نيست. در همين رابطه بايد در ماههاي آينده هدف خود را حل مشکلات مردم ترسيم کند و در اين راستا حرکت کند. لذا بهدنبال گفتوگو در عرصه بينالمللي است و بودجه خود را نيز با توجه به اين مساله تقديم مجلس کرده است. پيشنهاد دوميليون و 300هزار بشکه نفت در لايحه بودجه نيز در همين راستا ارائه شده است و نشان ميدهد دولت برنامههاي خوبي در دستورکار دارد. دولت بايد به بهترين شکل ممکن از رفتن ترامپ بهرهمند شود و مشکلات مردم را حل و فصل کند. دولت بايد کار خود را انجام دهد و به اين حواشي توجه نکند. بايد اهداف کارشناسانه خود را بيشتر در دستور کار قرار دهد اما متاسفانه در اين ميان مجلس نيز مواردي را مطرح مي کند که قابليت اجرايي شدن ندارد و صرفا در مسير دولت مانع ايجاد کرده و سرعتش را کند ميکند. اين رويه درستي نيست که مجلس در پيش گرفته است و هر روز با اين اقدامات ضربهاي به کشور وارد ميکند. در اين رابطه ضرورت دارد دولت با يک گفتمان مناسب در اين عرصه تغييراتي ايجاد کند.
انتظارات از مجلس چيست و مجلس يازدهم بايد به چه مواردي توجه بيشتري کند؟
اگر بخواهيم کارها را به جاي يکديگر انجام دهيم و فقط وعده و وعيدهايي به مردم بدهيم که ميدانيم با توجه به شرايط اقتصادي کشور قابل انجام نيست، ديگر سنگ روي سنگ بند نميشود و نتيجه مطلوبي به دنبال نخواهد داشت. حدود وظايف و اختيارات مسئوليت دستگاهها و قواي مختلف در کشور مشخص است. ممکن است در آينده بخواهيم مسئوليتهايي را در سطح نامزدي رياستجمهوري و... بر عهده بگيريم، بنابراين نبايد کاري خارج از وظيفه خود انجام دهيم و کار خودمان بر زمين بماند. مسئولان بايد تصميمات بهتري را به لحاظ مقررات اتخاذ کنند و جامعه را از شرايط بنبست اقتصادي و سياسي خارج کرده و به سمت مشارکت حداکثري ببرند. لذا بهتر است هر کسي وظيفه خودش را انجام دهد. سفرهاي استاني مسئولان ميتواند جنبه انتخاباتي داشته باشد، زيرا هر منطقهاي نماينده و طيف گستردهاي از مديران اجرايي دارد. در اين شرايط اگر هر نمايندهاي که بخواهد براي انجام وظيفه به جايي غير از حوزه انتخابيه خود برود، قطعا در آنجا توقعاتي ايجاد ميشود و اين تداخل، ناديده گرفتن وظيفه ديگران و بياحترامي به ساير مسئولان است. مهمترين وظيفه همه ما بالا بردن مشارکت حداکثري است. بايد با مردم درباره دامنه وظايف خودمان صحبت کنيم تا آنها به حل مشکلات کشور علاقهمند شوند، نه اينکه آنها را نااميد کنيم. اکنون مشکلات اقتصادي زندگي مردم بسيار است و شيوع بيماري گسترده کرونا هم گرفتارهاي آنان را بيشتر کرده است.