اخبار امروز رو با يهخبر بد براي تحفههاي دوپاي زميني و يهخبر خوب براي اهالي مريخ شروع ميکنيم.
بخشي از کاوشگر اينسايت که ماموريت فضولي زير خاک سرخ مريخ را داشت از کار افتاد و اهالي ناسا به اين نتيجه رسيدن که بهتره بيخيالش بشن و برن سراغ يه کار ديگه.
داستان از اين قراره که اين کاوشگر چند ماه پيش روي سطح مريخ فرود اومد و قرار بود با استفاده از ابزاري به اسم «نفوذگر مول» به درون خاک سياره سرخ نفوذ کنه و با نمونهبرداري از لايههاي مختلف خاک، اطلاعات تکميلي در مورد گرماي جريان يافته از فضاي داخلي مريخ به سطح اين سياره را در اختيار پژوهشگران ناسا قرار دهد. ولي گويا سطح خاک بسيار سختتر از چيزي بوده که پژوهشگران و طراحان اين کاوشگر، تخمين زده بودند و به همين دليل «نفوذگر مول» موفق نشده ماموريت خود را درست انجام دهد و از مدار خارج شده است.
در عين حال، گويا بخشهاي ديگر کاوشگر اينسايت همچنان درحال بررسي و نمونهبرداري از سياره سرخ هستند و وظيفه دارند تشخيص دهند که هسته مرکزي مريخ جامد است يا مايع و همچنين بايد دادهها و شرايط آب و هوايي اين سياره را بررسي و تجزيه و تحليل کنند.
اطلاعات اين کاوشگر قرار است براي سفر بزرگ انسان به مريخ در سال 2050 مورد استفاده قرار گيرد. (هرچند که آدما هنوز پاشون به مريخ نرسيده آشغال ريختن اونجا رو شروع کردن، فقط کافيه چهارتا درخت هم بشکنن و يه آتيش راه بندازن و يهجوجه بزنن که ديگه حجترو به همه ساکنين فضا تموم کنن و پرچمشون رو محکم بکوبن که يعني ما اومديم، فرار کنيد!)
به تازگي «فضاپيماي جونو» که مامور مخفي ناسا در سياره مشتري است و وظيفه دارد با چرخيدن دور سر مشتري، تمام اتفاقات ريز و درشت اين سياره و قمرهايش را به زمين مخابره کند، از قمر «گانيمد» که بزرگترين قمر مشتري است يک سيگنال راديويي دريافت کرده است.
گانيمد يک قمر پوشيده از يخ است که زير لايههاي يخي خود، اقيانوسي از آب مايع دارد و به همين دليل (يعني فقط به خاطر وجود مولکول H 2 O) پژوهشگران خيلي روي وجود يک حيات بيگانه روي آن حساب باز کردهاند.
(حالا اينکه چرا حيات بيگانه الزاما بايد به آب نياز داشته باشه براي من يکي که مشخص نيست. يعني ما آدما انقدر خودشاخپنداريم که فکر ميکنيم هيچ موجودي زنده نيست و زندگي نميکنه مگه اينکه براي ادامه حيات به آب و اکسيژن نياز داشته باشه!!)
خلاصه اينکه اين سيگنال راديويي فعلا پژوهشگران ناسارو حسابي سرکار گذاشته و در به در دارن دنبال منبعش ميگردن. يکي از احتمالاتي که مطرح شده اين بوده که اين سيگنال از يک الکترون تنبل ساطع شده و داستان احتمالا اين بوده که اين الکترون حال نداشته نوسان کنه و چون سرعت نوسانش از سرعت چرخشش به دور پروتون کمتر شده امواج راديوييرو تقويت کرده و باعث ايجاد يک پالس روي ميدان مغناطيسي اطراف گانيمد شده و اين پالس تبديل به يک طول موج در ناحيه امواج راديويي شده و رسيده به فضاپيماي جونو و توسط حسگرهاي اين کاوشگر ثبت شده است. (خودمم نفهميدم چي به چي شد. چي ميگن اين فضاييا خداييش؟!)