اما و اگرهای بودجه دو هزار میلیاردی به صداوسیما

اگر دستگاه‌هاي نظارتي، نظارت خود را داشته باشند، تفاوتي نمي‌کند ابزار نظارت به دولت يا صداوسيما داده شود يا ساير دستگاه‌ها در اين زمينه ورود کنند. مشکل اين است، بودجه‌اي تاکنون به دستگاهي داده مي‌شده و حالا به‌صورت ناگهاني به دستگاه ديگري داده شود. زبان اعتراض و شکايت باز مي‌شود. اين امري عادي است. زماني که بودجه در اختيار دولت است، چرا به صداوسيما داده شد؟ اگر همين کار به صورت ديگري انجام شده و ابتدا مسائل و مشکلات موجود بيان مي‌شد، بهتر بود. بگويند اين بودجه با رقم و عدد ديگري در اختيار دستگاه ديگري بود و اتفاق لازم رخ نداده و توقعات عملي نشده است، به همين دليل ناگزيريم که بودجه را از اين دستگاه بگيريم و به دستگاه ديگري بدهيم. چون اين مقدمات گفته نشده و به‌طور ناگهاني تصميم گرفته مي‌شود، اين تصميم در مراحل اول قابل پذيرش نيست، مگر اينکه شرايط و وضعيت موجود بيان شود. مي‌گويند بودجه يکساله است و زمان اجازه نمي‌دهد که طرح را توجيه کنيم اما اين اتفاقات محدود است که دستگاهي به‌طورکلي خلع يد شده و دستگاه ديگري مسئول امر شود. اگر اين اتفاقات رخ بدهد و توضيحات ارائه شود، کساني که در جريان قرار مي‌گيرند، مطبوعات و مردم، جواب خود را مي‌گيرند و متوجه مي‌شوند که آيا اين تصميم درست يا غلط بوده است. صرف اينکه کسي بودجه را ورق بزند و ببيند بودجه از دستگاهي کسر و به دستگاه ديگري اختصاص داده شده است، براي همه علامت سوال ايجاد خواهد کرد. اينجا مشکل از دستگاه تصميم‌گيرنده است. اگر دستگاه تصميم‌گيرنده توجيهاتي به همراه اقدامات خود داشته باشد، بسياري از انتقادات و شبهات به وجود نمي‌آيد. تا الان همه از نبود نظارت کافي شکايت داشته‌اند. هرکس در حد ارتباط خود با فضاي مجازي مي‌گويد، اين شرايط، شرايطي نيست که براي ما قابل قبول باشد. آيا اين اتفاق جديد شرايط را حل مي‌کند؟ چطور و با چه شرايطي اين کار را انجام مي‌دهد؟ آيا از سوي صداوسيما برنامه‌اي ارائه شد که اگر موضوع در اختيار ما باشد اين کارها را مي‌کنيم يا بحث اين است که فلان دستگاه را با گرفتن بودجه از او مجازات کنند؟ بگوييم تو نمي‌تواني و بودجه را به دستگاه بعدي بدهيم. حالا دستگاه بعدي مي‌خواهد به چه صورت و به چه نحوي عمل کند؟ مي‌خواهيد دولت را براي عمل نکردن به وظايف مجازات کنيد يا مي‌خواهيد بگوييد دستگاه دوم توانايي انجام اين کار را دارد؟ تا زماني که اين سوالات پاسخ داده نشود، اعتباردو هزار ميلياردي براي واقعا چه اقداماتي است، در ذهن همه باقي مي‌ماند. اکنون نيز اين رويداد ناگهاني براي بسياري قابل پذيرش نبود. از وزير گرفته تا پايين، همه اين سوالات را دارند. اگر بگويند صداوسيما اين چند امکان را دارد و باتوجه به امکانات خود مي‌تواند کار را پيش ببرد. حجم کار اين نهاد آنقدر بالاست که به وظايف خود نيز نمي‌رسد، مگر اينکه مطمئن شوند که مي‌تواند اين کار را انجام دهد اما با کدام ادله و برهان اين کار انجام شده است؟