جای خالی نخبگان موثر در عرصه مدیریتی

حضور مردم در انتخابات يک بسته‌اي مي‌طلبد. در اين بسته چهره‌ها مي‌توانند تاثيرگذار باشند. بخش زيادي از آن نگاه واقع‌گرايانه به انتخابات، وضعيت کشور، وضعيت مردم، وضعيت بين‌المللي ايران و رفتار شوراي نگهبان است که همه اينها به هم بستگي دارد. همه اينها به نسبتي در ميزان حضور مردم در انتخابات تاثير دارند. جلب راي مردم في‌البداهه نيست. اگر رئيس دولت اصلاحات بخواهند در انتخابات نامزد شوند، تا حد و ميزاني اثر دارد. حضور آيت‌ا... سيدحسن خميني در انتخابات نيز موثر است اما در واقع همه اين عوامل بايد دست به دست هم بدهند تا حضور مردم پاي صندوق‌هاي راي به معني واقعي اتفاق بيفتد. خود اين عزيزان هم مشکلات عرصه انتخابات را در نظر دارند. چند وقت پيش رئيس دولت اصلاحات فرمودند که مشخص نيست جمله «تکرار مي‌کنم» نيز حتما جواب لازم بدهد. اين يک واقعيت است و انسان واقع‌بين، آن را در نظر مي‌گيرد. شرط حضور مردم در انتخابات اين است که مجموعه‌ نظام دست به دست هم بدهند. اصلي‌ترين مساله اين است که آيا بناست رقابت حداکثري برگزار شود؟ آيا اجازه فعاليت و حضور به اين چهره‌ها داده مي‌شود؟ اين افراد طبيعتا خواسته‌هايي دارند و مي‌خواهند ببينند خروجي انتخابات حاصل خواسته‌هاي مردم خواهد بود يا نه. در اين صورت حتما کمک مي‌کنند و مشارکت مردم نيز بالا خواهد رفت. الان بستر براي عده‌اي فراهم شده است که بگويند فقط و فقط نظاميان در انتخابات باشند. هرکس بايد نقش خود را ايفا کرده و در جاي خود باشد. يکي از سرداران گفته‌اند که سردار يعني کسي که حافظ امنيت و حدود کشور باشد، نه اينکه در هر جايي دخالت کند. در کشور ما بنا به هر دليلي شفافيت صددرصد براي حضور در انتخابات وجود ندارد، هرکسي ساز خود را مي‌زند. مگر در دولت‌هاي نهم و دهم به صورت يکپارچه پشت رئيس دولت نبودند؟ مگر رئيس مجلس نظامي نيستند؟ با اين روند مردم مي‌گويند شما خودتان زمينه‌سازي مي‌کنيد و تصميم درست بگيريد. صداوسيما دائم در اختيار آنهاست. مگر مثلا براي رئيس دولت اصلاحات فرصتي اختصاص داده شده که با مردم صحبت کند؟ اگر ايشان کلامي صحبت کنند، مي‌گويند حق نداشته در اين زمينه سخن بگويد. در هر صورت بايد ديد که آيا به دنبال انتخابات يا مشارکت حداکثري هستيم؟ آقايان خاتمي و سيد حسن خميني و بسياري افراد ديگر مي‌توانند در انتخابات شرکت کنند. ايران يک يا دو نفر شخصيت برجسته ندارد. ايران يکي از تامين‌کنندگان اصلي نخبگان در دنياست اما از فضاي مديريتي فاصله دارند.