منوچهر محمدي معتقد است که شايد درستتر بود که سالنهاي سينما با تب و تاب جشنواره فجر باز شوند، چون براي برگرداندن هنجار سينمارفتن بايد ابتدا اقداماتي انجام شود. اين سينمادار درباره اينکه آيا شرايط بازشدن سينماها را مناسب ميداند؟ بيان کرد: بهنظرم اگر بخواهيم سينما را بهعنوان يک چرخه توليد، توزيع و نمايش نگاه کنيم، سينما در آخرين خط زنجيره آن قرار دارد و بهطور طبيعي اگر فيلم وجود داشته باشد سينما معنا دارد، اگر فيلمي نباشد سينما هم معنايي ندارد. در اين بين اينکه وضعيت شيوع کرونا چطور پيش ميرود و يک شهري زرد ميشود و ديگري نارنجي و قرمز و آبي يک امر جداگانه است و برهمين اساس کساني که در اين حوزه (سينما) تصميمگيرنده هستند -هم در بخش دولتي و هم بخش صنفي - بايد به اين فکر کنند که اين به اصطلاح صنعت سينما همه اجزايش بايد باهم جور باشد. او افزود: اگر صاحبان فيلمها رغبتي به اکران فيلمهاي خود ندارند که من در اين شرايط به آنها حق ميدهم، طبعا بايد اقداماتي ميشد تا دستکم دو يا سه فيلم مطرح و قابل قبول و پرمخاطب راضي ميشدند که با کمک و حمايتهايي به سمت اکران بيايند. نفس بازگشايي به اين شکل که فقط سينماها باز شوند، ممکن است اثر منفي هم داشته باشد. بنابراين اگر نظر مشورتي من خواسته شود، خواهم گفت که بايد اجازه دهيم هم يک فيلم خوب داشته باشيم و هم شرايطي براي نحوه اکران مناسب وجود داشته باشد. مدير پرديس سينمايي زندگي و مگامال گفت: يک چرخه در سال 98 و سالهاي قبل از آن وجود داشته که حالا دچار اختلال شده است. اگر بخواهيم هنجارِ سينمارفتن را در مردم ايجاد کنيم و به شکل نسبتا طبيعي برگردانيم نياز است که اقداماتي صورت گيرد. اينکه فقط سينما را باز کنيم خيلي راهگشا نيست و بهخصوص بدترين حالت اين است که خداي ناکرده اوضاع دوباره بدتر شود و آن وقت اين باز و بستهکردن سينما براي خود سينما، پرسنل و مديريتش، سرمايهگذاران در عرصه سالن و سينماداران پيامدهاي منفي بيشتري دارد؛ بنابراين بايد تامل کرد تا به اطمينان و يقين بيشتري رسيد و ببينيم وضعيت به سمت ثبات پيش ميرود يا خير. البته در حال حاضر وضعيت اينطور است که عدهاي سينماها را باز کردند و ديگران هم اگر احساس کنند شرايط کمي به سمت عادي شدن حرکت ميکند سالنهاي خود را باز ميکنند.