تاثیر «خندههای اَلَکی» بر احساس رضایت از زندگی
يک روانشناس همزمان با روز جهاني خنده گفت: پژوهشگران دريافته اند که خنديدن بدون دليل «به اصطلاح الکي» خنديدن منجر به افزايش هورمون دوپامين و اندورفين و موجب احساس رضايت از زندگي و تاب اوري و شادکامي افراد ميشود. مغز تفاوت ميان خنده با دليل و بدن دليل را تشخيص نميدهد و در نتيجه فرد دچار نوعي سرخوشي و احساس لذت ميشود. از سوي ديگر خنده و شادي جزئي از عوامل بهبوددهنده خلق و سلامت روان است ولي نميتوان با يک جزء به بهبود کليت اختلالات رواني پرداخت. سامان آسياباني اظهار کرد: خنده از جمله علائم مهم سلامت روان است که ميتواند مسيرهاي عصبي مغز مربوط به شادي مانند دوپامين و اندورفين را فعال کرده و سرانجام موجب ايجاد احساس شادي شده و همچنين به تنفس بهتر، کاهش فشار خون، بهبود ايمني بدن و همچنين کاهش استرس و اضطراب کمک کند. اين روانشناس افزود: در بيماريهايي همچون افسردگي و اضطراب معمولا توانايي خنده از بين ميرود و تدريجا خمودگي و سستي بدن و خلق شدت ميگيرد که ميتوان با تقويت حس خوشطبعي و خنده در فرد به پيشگيري از اين اختلالات کمک شاياني کرد. قرار گرفتن فرد در کانون گرم و صميمي خانواده، تماشاي برنامههاي تلويزيوني طنز و مفرح و همچنين برگزاري مراسم آئيني و فرهنگي، شرکت در مراسم خيريه ميتواند به ايجاد حس خنده و سرخوشي و همچنين بهبود خلق افراد کمک کند.
شهرنشيني و پيچيدگيهاي اقتصادي
وي ادامه داد: شهرنشيني، پيچيدگيهاي اقتصادي و اجتماعي جوامع امروزي و همچنين شيوع بيماري کرونا موجب کاهش ارتباط خانوادگي و دوستانه و همچنين کاهش حس شادي و سرخوشي در جوامع شده است از اين رو به طور کلي در راستاي تقويت و کمک به نيازهاي رواني افراد، توليد و پخش محتواهاي طنز و شاد به عنوان يک عامل تقويتکننده مطرح شده است و مي تواند در جهت تقويت سلامت عمومي جامعه مفيد باشد. اين روانشناس در پاسخ به اين سوال که آيا خنده درماني را ميتوان به عنوان رويکردي درماني براي اختلالات روان در نظر گرفت، تصريح کرد: البته که تاثيرات خنده بر سلامت جسمي و رواني افراد پوشيده نيست ولي با توجه به جامعيت رويکرد هاي اصيل روان درماني، رويکردي همچون خنده درماني به عنوان درمان اختلالات رواني مطرح نيست ولي به عنوان يک جزئي از تمرينات و يا پاسخ هاي حاصل از انجام بعضي از رويکردهاي روان درماني همچون ذهن آگاهي و روان درماني حمايتي مطرح است.
علت خنديدن افراد در عصبانيت
آسياباني درباره علت خنديدن برخي افراد در شرايط عصبانيت تصريح کرد: خنده در هنگام عصبانيت به عنوان مکانيسم هاي دفاعي فرد در مقابل استرس و خشم دروني افراد مطرح است و با توجه به نظر ژات روان کاوي نوعي دفاع ناخودآگاه نسبت به شرايط پراسترس و پر خطر است. اين روانشناس همچنين در بخش ديگر سخنان خود گفت: خنده در مقابل فردي که سرشار از مشکلات روحي و افسردگي است را ميتوان به عنوان يک حس خشم دروني نسبت به شرايط روحي و رواني فرد تعبير کرد به اين صورت که فرد با ايجاد احساس خنده و شادي در مقابل فرد خموده موجب تغيير در وضعيت خلقي فرد شود. در تعبير دوم اين رفتار همچو حس حسدورزي پنهانيست که در مقابل ناراحتي و غم فردي که همچون يک رقيب شغلي يا زندگي فرد نمايان شده است، بروز ميکند. آسياباني در پايان توصيه کرد: با توجه به شرايط فعلي و پاندمي کوويد 19 که غالبا افراد در خانه هستند و گاها احساس افسردگي مي کنند، مي توانند با شرکت در برنامههاي مجازي مهيج همچون کنسرتهاي آنلاين، همچنين تماشاي فيلم و برنامه هاي طنزآميز و استفاده از بازي هاي مهيج، مرور عکسهاي قديمي و بازگويي وقايع طنز، آن مقطع زماني را مد نظر قرار دهند.
