سلیقه به جای قانون، هرگز

جايي که قانون حاکم باشد و سليقه ميدان‌داري نکند، اين اظهارنظر عباسعلي کدخدايي که گفته است: «شوراي نگهبان نباشد مردم ممکن است يک قاتل را انتخاب کنند»، قابل اتکا نيست. امام بزرگوار را چه کساني در اين کشور رهبر کردند؟ همين مردم امام را انتخاب و همراهي و حمايت کردند. اگر بخواهيم به اين صورت برداشت کنيم، همه چيز زير سوال خواهد رفت. مگر چند درصد مردم امام (ره) را مي‌شناختند؟ مگر مجموعه مردم زير چکمه‌هاي استبداد پهلوي زندگي نمي‌کردند؟ همين مردم که زير چکمه‌هاي استبداد پهلوي زندگي مي‌کردند، امام را در سال 57 به رهبري انقلاب رساندند. اين تشخيص مردم ايران بود. قطعا هيچ‌کس حق ندارد از طرف مردم تصميم بگيرد. هيچ‌کس نمي‌تواند چنين کاري کند. خدا هم مي‌فرمايد انسان را مختار آفريدم، چرا؟ چون عقل دارند. کسي که عقل دارد و مختار آفريده شده، هر تصميمي که در عرف و قانون جامعه بگيرد، اصل بلامنازع است، مگر اينکه آن تصميم خلاف‌نظر خداوند سبحان باشد. هيچ شخص، سازمان و نهادي حق ندارد از طرف مردم صحبت کند يا تصميم بگيرد، مگر اينکه مردم به او وکالت يا نمايندگي داده باشند. اين معني دموکراسي، دين، توحيد، عقلانيت، استقلال و اختيار است. آنچه ما از جامعه جهاني مي‌فهميم و از قرآن متوجه مي‌شويم، آن دموکراسي و دين است. هر تصميمي جز اين يعني مشام رفتار غيردموکراتيک، خلاف مردم‌سالاري، قيم‌مآبانه و صغير و غيررشيد بودن مردم مي‌آيد. در حالتي که مردم غيررشيد و صغير باشند، ديگران حق تصميم‌گيري دارند. اکنون که مردم رشيد نيستند، خود آنها حق دارند که تصميم بگيرند، مگر اينکه قانونا وکالت خود را به شخص يا نهادي واگذار کرده باشند. اين صحبتي که اشاره و بيان شده، در هيچ جايي از قانون اساسي و شرع مقدس به آن اشاره نشده است. حتي خداوند متعال مي‌فرمايند، در پذيرش دين نيز اجباري نيست اما راه و صراط مستقيم اين و راه غيرمستقيم نيز اين است، ما فقط راه را به شما نشان مي‌دهيم. پيامبر(ص) براي اعلام راه مستقيم آمده است. پيامبران آمده‌اند تا بگويند اين راه مستقيم است که به‌نظر ما براي دنيا و آخرت شما مفيد است. پس از اين خود شما مختاريد که انتخاب کنيد. پيامبر(ص) کسي را براي پذيرفتن يا نپذيرفتن اين راه شلاق نزده است. اميرالمومنين (ع) براي انجام دادن يا ندادن اين کار شلاق نزده، کسي را به زندان نينداخته است. خدا در آيه 159 سوره آل‌عمران مي‌گويد: «وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ» پيامبر وظيفه تو است و به تو امر مي‌کنم، با مردم مشورت داشته باش. دليل اين است که حکومت متعلق به مردم است. حکومت براي خواص نيست، فقط خواص از طرف مردم نمايندگي دارند.