مردم بايد ارتباطات اجتماعي خود را در قالب تماسهاي تلفني و تصويري، گفتوگوهاي ويدئويي، ارسال پيام صوتي در شبکههاي اجتماعي و... را حفظ کنند تا احساس تنهايي و در انزوابودن را در شرايط فعلي تجربه نکنند. نبايد اجازه داد فاصلهگذاري اجتماعي مانع از ارتباط ما با دوستان، اقوام و آشنايان شود. علاوه بر محدوديتها و اضطرابهاي که پاندمي کوويد19 براي تمام افراد ايجاد کرد در عين حال افزايش اخبار جعلي پيرامون اين بيماري، از دستدادن عزيزان و سوگواري، افزايش مشکلات اقتصادي به جهت تعطيلي بسياري از مشاغل و از سوي ديگر معضلات آموزش مجازي که خود تجربهاي نوپا در کشور ماست و رعايت فاصلهگذاري اجتماعي، ماندن در خانه و کاهش تعاملات اجتماعي افراد با يکديگر و... همگي ترکيبي از عواملي است که ميتواند در کنار افسردگي فصلي در زمستان بهخوديخود بر روي روان افراد اثرگذار باشد. بنابراين در چنين شرايطي امکان ابتلا به افسردگي فصلي نيز طبيعتا ميتواند بيشتر شود. افسردگي فصلي بيشتر در اواخر پاييز و در فصل زمستان بروز ميکند که ميتوان تجربه نورکمتر و شبهاي طولانيتر و افزايش هورمون ملاتونين ـ که منجر به افزايش خواب آلودگي ميشود ـ و از سوي ديگر کاهش هورمون سروتونين که تاثير مستقيم بر تنظيم ميزان خواب و خلق افراد دارد را از جمله دلايل بروز آن دانست به نحوي که هرچه بهسمت بهار و تابستان پيش برويم اين علائم کاهش پيدا ميکنند. علائم افسردگي فصلي مشابه علائم افسردگي اساسي نظير خلق افسرده و کاهش عدم لذت نسبت هر موضوعي است و در عين حال داراي علائم ديگري مانند افزايش اشتها بهويژه مصرف بيشتر کربوهيدرات، پرخوابي، فقدان انرژي و خستگيطولاني مدت، نداشتن انرژي و تکلم آهسته، سستي رواني حرکتي، افزايش اضطراب و تحريکپذيري در طول روز، احساس بيارزشي و گناه، سرزنش خود و ديگران، مشکل در تمرکز و تصميمگيري، وسواس فکري و ابهام درباره آينده، افزايش افکار منفي و... است. بر روي موارد مثبت تمرکز کنيد، با خاطرات خوشايند و افکارمثبت درباره تواناييها، تجربيات، موفقيتهاي خوشايند و نقاط مثبت خود، افکارمنفي را منحرف کنيد و آنها را با افکارمثبت جايگزين کنيد. همچنين ميتوانيد با برنامهريزي مشخص، تنظيم وعدههاي غذايي و زمان خواب، رسيدگي به کارهاي عقب افتاده، علايقي که تاکنون فرصتي براي دنبالکردن آنها نداشتيد و يا کتاب خواندن از اين احساس دوري کنيد.