فرازمینی ها ی آریایی
خب من بالاخره برگشتم. اگه فکر ميکنيد دليل غيبتم نبود خبراي به دردبخوره که کاملا اشتباه ميکنيد! تو صف گوشت و مرغ دولتي بودم. راستش آخرشم مجبور شدم به يهکم قلوه و پاي مرغ رضايت بدم و برگردم خونه.
بعد از برگشت به خونه، منتظر نشستم که همنشيني جذاب زحل و مشتري که هر 800 سال يکبار اتفاق ميفته توي ايام مبارک کريسمس (و به خاطر همين بهش ميگن ستاره کريسمس) رو ببينم ولي با کمال تاسف و تاثر به دليل ابر سنگيني از مازوت، دياکسيدکربن، گازهاي گلخانهاي، کليه عناصر جدول تناوبي، کليه ترکيبات آلي و معدني شناخته شده و نشده سياره زمين و بنزينهاي يورويي که آسمان شهرم را پوشانده بود درحال خفه شدن بودم و به انتظار کمي نفس مصنوعي از مريخ و عطارد؛ و به همين خاطر حتي نتونستم ماهرو توي آسمون ببينم چه برسه به بقيه پديدههاي نادر و خاص!
چند روز پيش، بچههاي پروکسيما قنطورس حوصلهشون از بيکاري سر رفته بود و به خاطر همين شروع کرده بودن به سيگنالبازي.
اين وسط يهو از دستشون در رفت و يهسيگنال اشتباهي فرستادن سمت زمين و تحفههاي دو پا هم اين سيگنالرو بهوسيله تلسکوپ راديويي پارکس مستقر در استراليا دريافت کردن و فکر کردن اوووووو حالا چه خبره؟!
سريع دست به کار شدن ببينن آب کجا هست، شروع کنن به زيرآبي رفتن و شنا کردن.
يعني من نميفهمم اين دانشمندا چرا انقدر لنگ آبن؟! تا يهجا يهخبري ميشه سريع سطلشون رو دستشون ميگيرن برن ببينن آب پيدا ميکنن يا نه! انگار ميخوان برن پيکنيک که همهش دنبال سرچشمهن و حتما بايد نزديک آب باشن.
پروکسيما قنطورس نزديکترين ستاره به خورشيد بانوي کهکشان راهشيري است که حدود 2/4 سال نوري با زمين فاصله داره. در بررسيهاي پيشين پژوهشگران، مشخص شده که اين ستاره، ميزبان يک سياره به نام پروکسيما بي(چرا اف نه؟!) است که البته چون هنوز در آن شواهدي مبني بر وجود آب يافت نشده پس حيات به شکلي که ما ميشناسيم هم در آن وجود ندارد. علاوه بر اين در سال 2017 پژوهشگران با شبيهسازي کامپيوتري نشان دادند که اگر اين سياره اتمسفري شبيه به زمين داشته باشد، تشعشعات شديد و شعلههاي مهيب ستاره اصلي در فاصله کوتاهي اين اتمسفر را از بين خواهد برد و عملا اين سياره براي موجوداتي مانند ما بياستفاده خواهد بود. (البته اگر در سياره پروکسيما بي، نژاد برتر آريايي اصيل وجود داشته باشد سريعا با تشکيل صف، خود را از بدبختي نجات داده و به شرايط موجود عادت خواهد کرد).
خلاصه اينکه اين سيگنال راديويي گزينه احتمال وجود حيات در جاي ديگري از کيهان را مجددا روي ميز دانشمندان قرار داده است و همه از ذوق اينکه در فاصلهاي انقدر نزديک آنچه که هميشه تحت عنوان فرازمينيها معروف بوده، ممکن است يافت شود، در پوست و کلا هيچکجاي خود جا نميشوند.
