علل خشکی دهان

شايع‌ترين علت خشکي دهان کم‌آبي بدن به‌هر دليلي است. مصرف بعضي از داروها مي‌تواند باعث خشکي دهان شود؛ داروهايي که اثر آنتي‌کولينرژيک دارند مانند آنتي‌هيستامين‌ها مي‌تواند دهان را خشک کند. عوارض بعضي از داروها، کم‌آبي و ديابت از دلايل مهم و شايع خشکي دهان هستند. يکي از علل مهم خشکي دهان، بحث بيماري‌هاي اتو ايمن يا خودايمني است. در راس بيماري خودايمني بيماري «شوگرن» قرار دارد که با خشکي چشم و دهان همراه است. گاهي با وجود همه بررسي‌ها علت خشکي دهان مشخص نمي‌شود و خشکي دهان مي‌تواند به‌دليل بيماري‌هاي روحي‌ورواني باشد. استرس‌ها و فشار عصبي مي‌تواند باعث خشک‌شدن دهان شوند، بعضي از داروهايي که براي فشارخون و ضدحساسيت استفاده مي‌شوند هم مي‌توانند باعث خشکي دهان شوند. افرادي که ديابت دارند با کنترل قندخون خود مي‌توانند خشکي دهان را برطرف کنند. يکي از علائم ديگر که مي‌تواند باعث خشکي دهان شود، راديوتراپي است. در راديوتراپي آسيبي که به غدد بزاقي وارد مي‌شود مي‌تواند باعث خشکي دهان شود. غددبزاقي به دو گروه ماژور و مينور تقسيم مي‌شوند. غددماژور شامل غدد پاروتيد(غددبناگوشي)، ساب منديبولر و ساب لينگوال هستند. تعداد زيادي غدد مينور داريم که اکثرا در سقف دهان و لب‌ها قرار دارند ولي در نواحي مختلف حلق، دهان‌وحنجره يافت مي‌شوند. غددمينور در افرادي که راديوتراپي دريافت مي‌کنند مي‌تواند باعث آسيب به غددبزاقي آسيب شود. در افرادي که بيماري خودايمني دارند بايد علت و نوع بيماري مشخص شود. هر عاملي که باعث ايجاد اختلال در غددبزاقي شود مي‌تواند زمينه را براي خشک‌شدن دهان فراهم کند. پوسيدگي دهان و مسائل بهداشتي نمي‌تواند باعث خشکي دهان شود. افرادي که دچار خشکي دهان و کم‌شدن بزاق دهان هستند اين اتفاق زمينه را براي پوسيدگي دندان مساعد مي‌کند. هر بيماري‌اي که باعث اختلال در غددبزاقي شود، مي‌تواند باعث کم‌شدن بزاق دهان و خشکي شود؛ يکي از مهمترين مشکلاتي که خشکي دهان ايجاد مي‌کند، پوسيدگي دهان و مساعدکردن دهان براي انواع عفونت‌ها است. بزاق دهان خاصيت دفاعي براي دهان دارد و شرايط را براي بهتر غذاخوردن فراهم مي‌کند. کساني‌که بزاق دهان آنها به‌هر علتي کم مي‌شود دفاع آنها تضعيف و دچار عفونت موضعي مي‌شوند.